11 december 2007 - door Hans Schets

54 keer werd er om de Nederlandse handbaltitel gespeeld, 26 keer kwam deze titel in de Limburgse Westelijke Mijnstreek terecht. 18 keer bij Sittardia, vijf keer bij V&L en drie keer bij Blauw Wit dat inmiddels opgegaan is met Cesar in BFC. 28 keer werd er de bekerfinale gespeeld waarvan 12 keer de beker naar Zuid Limburg ging. Zeven keer naar Sittardia, drie keer naar V&L en twee keer naar BFC.

Met recht kan nu wel gesteld worden dat het handbalbolwerk en de bakermat van het Nederlandse handbal Zuid Limburg de boot bij de start van de Beneliga in ieder geval mist. Nu het eindelijk tot een concrete samenwerking is gekomen tussen Nederland en België en men in januari van start gaat met een topcompetitie van de beste vier mannen ploegen uit beide landen zal Zuid Limburg daarbij niet vertegenwoordigd zijn. Een trieste constatering maar wel een die het gevolg is van de jarenlange gevoerde beleid en de onderlinge strijd tussen de drie Limburgse ploegen waarbij met name de strijd tussen V&L en Sittardia altijd op het scherpst van de snede werd gevoerd.

Begin 2000 werd echter de teloorgang langzaam ingezet. Sponsors begonnen af te haken en nieuwe werden er moeizaam gevonden. Incidenteel werd er nog wel eens een succes geboekt, zo speelde Sittardia in 2001 en 2007 nog in de finale om het kampioenschap maar gewonnen werd er niet en werd V&L in 2002, na een laatste forse financiële inspanning, door het terughalen van Martijn Rietbroek en Rutger Sanders en het aantrekken van Vladimir Tomanovic en Jo Delpire voor het laatst als Zuid Limburgse ploeg kampioen. Daarna ging het ook bij V&L snel bergafwaarts.

De laatste keer dat een Zuid Limburgse club de beker won dateert ook al weer van tien jaar geleden. In 1997 was het Sittardia dat met 24-19 van E&O won. Daarna haalde V&L in 1998 en 2003 nog wel de finale maar werd er niet gewonnen.

Was het in het verleden makkelijk spelers naar Limburg te trekken, de laatste jaren lukt ook dat niet meer. Daarnaast haken steeds meer Limburgse spelers af of gaan ze hun heil zoeken in het buitenland en dan met name in België, waar de euro's rijkelijk over de tafel gaan. Nu de Limburgse vijver langzaam leeg gevist is, is de tendens dat vanuit België steeds meer Limburgse jeugdspelers benadert worden. Afgelopen seizoen hebben deze jonge talenten echter allemaal nog de rijkelijke contracten afgewimpeld, maar het is maar de vraag hoelang ze dat volhouden als men ziet dat het bij de eigenclub steeds verder bergafwaarts gaat.

Samenwerking
Ook in Limburg is er de laatste jaren steeds meer sprake van het feit dat men op deze wijze niet verder kan en dat het vijf voor twaalf is wat betreft het voortbestaan van tophandbal in Zuid Limburg. Onderling wantrouwen en het elkaar steeds maar proberen de loef af te steken heeft vooralsnog tot niets geleid. Een uiterst gevoelige kwestie dus waarbij het tot heftige discussies leidt tussen voor- en tegenstanders. Tot de Limburgse politiek zich er dit voorjaar mee ging bemoeien. Koortsachtig is er achter de schermen de afgelopen maanden gewerkt aan een plan om te komen tot een samenwerking tussen BFC, Sittardia en V&L op topniveau. Afgelopen zondag liet wethouder Guyt van Sittard-Geleen met o.a. sport in zijn portefeuille zich tijdens een forumdiscussie uit over het feit dat binnen zeer korte tijd, misschien al tijdens de handbaldagen of anders in het begin van het nieuwe jaar, een plan gepresenteerd zal worden waar iedereen nog wel eens van staat te kijken.

Misschien is het dan toch nog net niet te laat om, al is het dan niet dit seizoen maar wel in de komende jaren, alsnog aansluiting te vinden bij het nieuwe initiatief van de Beneliga, waarvan de intentie is dat deze moet uitgroeien tot een gezamenlijke topcompetitie tussen Nederland en België De bakermat van het Nederlandse handbal hoort gewoon in die competitie thuis. Of zoals Lambert Schuurs het verwoorde. "Iedereen moet zijn sentimenten opzij schuiven en over zijn eigen schaduw hen stappen en handbal in Limburg te redden".

Handbalstartpunt