Handbalstartpunt
De droom van Jokelyn Tienstra en Irina Pusic is voorbij


17 juni 2007 - door Hans Schets
Samen zijn ze 70 jaar en speelden ze 266 interlands voor Oranje. Anderhalve week geleden namen ze in Kroatië afscheid van het internationale tophandbal. Ze hadden nog de droom van de Olympische spelen en wilde daarom nog één jaar spelen om die droom te verwezenlijken. Kroatië verstoorde die droom en maakte een abrupt einde een lange handbalcarrière als internationale met veel ups en downs. Komend seizoen spelen beide speelsters in de tweede Bundesliga nadat hun ploeg Borussia Dormund afgelopen seizoen is gedegradeerd. Jokelyn Tienstra 36 jaar en Irina Pusic 34 jaar willen nog een ding voordat ze definitief stoppen, hun ploeg weer terugbrengen naar het hoogste niveau.
Hoe kijk je terug op je lange interland carrière en was het allemaal de moeite waard?
Jokelyn Tienstra "ik heb inderdaad een lange interland carrière gehad, tien jaar met heel veel downs en gelukkig ook met geweldige hoogtepunten. Ik ben er trots op dat ik dit heb mogen doen en ik denk dat ik er voor mijzelf alles uitgehaald heb wat er in zat. Als tribune klant begonnen in 1997. Ik denk dat ik wel bijna 100 wedstrijden op de tribune heb gezeten en dan toch uiteindelijk tot 175 interlands gekomen. Ik heb elke wedstrijd wel wat geleerd en genoten van de vele stages maar ook van de teams waarin ik heb gespeeld, het was dus zeker de moeite waard, het handbal maar ook de mensen waar ik mee gewerkt heb en de speelsters waar ik mee gespeeld heb. Ze hebben er allemaal aan bijgedragen wie ik nu ben en ik ben best trots op wie ik ben".
Irina Pusic, "Op de eerste plaats heb ik met het Nederlands team altijd heel veel plezier gehad en heb me ook altijd met heel mijn hart voor Nederland ingezet. Ik heb vrienden gemaakt en we hebben het Nederlandse handbal op wereldkaart gezet. Dat waren dus hele mooie maar ook hele zware jaren met duidelijke doelen die we toch hebben bereikt. Wij zijn uiteindelijk toch een team geworden die respect heeft afgedwongen en respect heeft gekregen".

Jokelyn Tienstra Nederland - Duitsland dec 2005
Wat is je het meeste bijgebleven?
Jokelyn Tienstra, "wat me het meeste bijgebleven is kan ik bijna niet zeggen omdat het zoveel momenten waren. Enkele voorbeelden kan ik wel geven. Bijvoorbeeld de eerste wedstrijd spelen in Noorwegen in 1999, volle tribunes, daar kreeg ik de eerste keer te maken met het geweldige Noorse publiek.
Maar een geweldig moment is nog steeds voor mij het harde werken met de meiden met een missie in Zeist. Dat was zo'n hechte groep die voor elkaar door dik en dun ging, dat zal me altijd bij blijven. Natuurlijk de wedstrijd in 1999 tegen Noorwegen,waarschijnlijk mijn allerbeste wedstrijd in het tenue van Nederland. En natuurlijk de vijfde plaats in bij het WK in St.Petersburg in 2005. Allemaal mooie handbalmomenten".
Irina Pusic, "Natuurlijk is mij het meest gebleven de vijfde plaats op het WK. Wat een spirit, wat een vechtlust en wat een TEAMPRESTATIE hebben we daar neergezet, kippenvel krijg ik er nog steeds van!!!"
Ondanks dat een aantal doelen niet zijn gehaald ben je wel tevreden over de behaalde resultaten?
Jokelyn Tienstra, "ik ben niet altijd tevreden over de resultaten die we gehaald hebben maar heb wel het gevoel dat we hebben geprobeerd er alles uit te halen. Op zo'n moment hangt een resultaat vaak ook nog af van geluk en op het juiste moment allemaal goed zijn. Dat gevoel heb ik maar een paar keer gehad, en toen hebben we meteen de beste resultaten gehaald, winnen in Spanje en in St.Petersburg bij het WK van 2005"
Irina Pusic, "Natuurlijk is de droom van elke topsporter een keer aan Olympische Spelen te kunnen mee doen en ik ben er ook van overtuigt dat we dat bereikt zouden hebben als we niet zoveel pech hebben gehad met alle blessures. Toch ben ik zeker wel tevreden over hetgeen we bereikt hebben"
Wat was voor jouw het hoogtepunt, maar ook je dieptepunt?
Jokelyn Tienstra, "het hoogtepunt was de wedstrijd in Noorwegen tegen Noorwegen in 1999 omdat ik dat beschouw als mijn allerbeste wedstrijd en dat is waar je altijd naar streeft.We wonnen toen met 24-18 van de ploeg die later in dat toernooi wereldkampioen werd. Ik had toen het gevoel onpasseerbaar te zijn voor de allerbeste handbalsters van de wereld is een nooit te vergeten gevoel".
"Het dieptepunt voor mij was het afzeggen van de organisatie van WK in Nederland in 2003. Daar had ik me echt op verheugt en we waren er ook helemaal klaar voor. Ik denk dat we tijdens dat toernooi de Olympische Spelen van Athene hadden gehaald. Dat doet altijd nog pijn".
Irina Pusic, "terugkijkend mag ik echt niet klagen over alles wat ik meegemaakt heb en alles wat ik bereikt heb in mijn sport. Dus ik ben absoluut tevreden en vind het ook de juiste tijd om me te bedanken aan iedereen die dit voor mij mogelijk heeft gemaakt".
Je interland carrière kan je omvatten als twee periodes? Zonder een waardeoordeel te geven over de trainers Bouwer en Röttger, hoe wil jij beide periode omschrijven de periode Bouwer en de Periode na Bouwer
Jokelyn Tienstra, "ik heb niet het gevoel dat ik twee periodes heb gehad in het Nederlands team. Ik heb in veel teams gespeeld en je hebt altijd te doen met trainers, speelsters en begeleiding. Met Bert Bouwer heb ik een goede tijd gehad. Ik heb genoten van het elke dag met dezelfde groep naar een doel toe te werken, maar na het WK in Noorwegen was ik ook klaar voor wat anders. Ik heb daarna Denemarken, Noorwegen, Duitsland en Spanje leren kennen met allemaal hun eigen handbalcultuur".
"Na Bert Bouwer kwam de tijd van Olaf Schimpf en Kenneth Sahlholdt en daarna van Sjors Röttger en Monique Tijsterman. Ook die periodes heb ik veel geleerd en mezelf ontwikkeld. Die twee periodes zijn dus heel anders, maar niet alleen door een andere trainer maar ook door mijn eigen persoonlijke situatie die veranderde. Ik heb altijd geprobeerd mezelf te blijven en zo goed mogelijk te spelen, ongeacht welke trainer er op de bank zat".
Het zal nu een stuk rustiger gaan worden voor je, Hoe ziet je carrière er uit na je interlandperiode?
Jokelyn Tienstra, "ik speel volgend jaar nog bij Borrusia Dortmund met als doel weer te promoveren naar de eerste Bundesliga. Daarnaast ga ik bij het NHV werken op de handbalacademie. Zo hoop ik mijn ervaringen te kunnen delen en overbrengen op de volgende generatie. Verder ga ik vooral van mijn dieren (2 honden en een paard) genieten en ga ik ook de HT4 cursus doen"
Irina Pusic, "ik heb gezegd dat wat er ook met Borussia Dortmund gebeurt ik nog één jaar blijf handballen en dat ik daar mijn carrière ga eindigen. Dat gaat ook zo gebeuren. "Nu na de wedstrijd tegen Kroatië had ik ook aanbiedingen om weer in mijn geboorteland te komen spelen maar ik heb ze uitgelegd dat ik volgend jaar ga stoppen en ik nog een jaar bij Dortmund speel. Dat vonden ze zonden want zo vonden dat het nog erg goed gaat en ik nog fit ben. Heb ze ook vertelt, dat het juist daarom een kunst om te stopen op het moment dat het juist nog goed gaat ;-). Borussia Dortmund heeft veel voor me betekent en is ook een vereniging naar mijn hart dus ik eindig ook daar graag mijn loopbaan".

Irina Pusic Nederland - Kroatië dec 2005
Teleurgesteld dat het nu afgelopen is, of opgelucht dat het er op zit ?
Jokelyn Tienstra, "ik ben teleurgesteld over het resultaat tegen Kroatië omdat ik denk dat we niet slechter zijn als Kroatië en omdat ik denk dat we er zelf niet alles uitgehaald hebben Ik verheug me nu wel op mijn vakantie deze week en op de nieuwe doelen die ik me heb gesteld. Het leven gaat door, maar ik ben blij dat handbal een deel van mijn leven blijft".
Irina Pusic, "Ik heb me maximaal aan Nederlands team gegeven en het is goed geweest nu ik neem met een goed gevoel afscheid maar na zoveel jaren ben ik, om heel eerlijk te zijn, ook opgelucht dat er op zit".
Hoe zij jij de toekomst voor het dameshandbal in Nederland?
Jokelyn Tienstra, "de toekomst van het Nederlandse dames handbal zie ik heel rooskleurig. De handbalacademie is een broedplaats van talent en ook daaronder zit een groep met heel veel talent. Geef het een beetje tijd en daar komt zeker weer iets goeds uit en hopelijk dan ook een wat breder selectie, want dat was vaak ons probleem. Ik verheug me op de toekomst van het Nederlandse handbal".
Irina Pusic, "Ik sluit mijn interlandcarrière af met een heel goed gevoel en ik hoop dat de jonge meiden door gaan daar waar wij gebleven zijn. Ik hoop dat ze dat dan vooral met net zoveel plezier doen zoals wij dat altijd hebben gehad!!!"
Handbalstartpunt