|
|
|
|
11 februari 2010 - door Frits Feuler
|
|
|
De handbalsters van de nummer twee uit de
Duitse Bundesliga, TSV Leverkusen, hebben afgelopen weekend een
goede stap gezet richting kwalificatie voor de kwartfinale van het
EHF-toernooi. In de eigen Schmidt Arena werd de Zweedse kampioen
IK Sävehof Partille - jawel, de club die jaarlijks begin juli het
bekende Partille Cup-toernooi organiseert - met 28-22 geklopt.
Komend weekeinde is in Gothenburg de return.
De ploeg kon een sportieve opsteker wel
gebruiken. Immers, in de laatste competitiewedstrijden ging het
erg stroefjes, kon zelfs debutant Celle slechts met moeite op een
gelijkspel worden gehouden. Maar de grootste zorgen gaan momenteel
uit naar het huishoudboekje. Ook bij Leverkusen heeft, sinds het
afhaken van hoofdsponsor Bayer, de crisis toegeslagen.
De club verkeert in zwaar weer, speelsters dienen voorlopig de
helft van hun vergoeding in te leveren.
Alle toeschouwers kregen bij binnenkomst een
flyer uitgereikt waarin aandacht werd gevraagd voor de financiële
problemen binnen de club. Andreas Thiel, jurist van beroep en in
zijn actieve periode bij o.a. Gummersbach een doelman van
wereldklasse, is keeperstrainer bij Leverkusen. Hij ondertekende
persoonlijk als beschermheer de noodoproep. Die oproep was
duidelijk: Steun de club door een bedrag van 20 euro over te maken
en zodoende lid te worden van een zgn. Vriendenclub van Handbal
Leverkusen. Anders is het volgend seizoen gedaan met tophandbal in
Leverkusen.
Ook aanvoerster en doelvrouwe Clara Woltering
deed na afloop van het gewonnen EC-duel een hartverwarmende oproep
aan de ruim 1500 fans om die financiële steun. "Met iedere
euro zijn we blij. Dan zullen we ook komend seizoen weer voor
jullie blijven vechten!" Haar emotionele oproep werd met een
daverend applaus ondersteund. De ploeg gaf op een geheel ander
vlak een duidelijk voorbeeld. In korte tijd werd er door de
speelstersgroep ten bate van een lokale vereniging die opkomt voor
jeugdige kankerpatiëntjes, vijfhonderd euro gedoneerd.
Leverkusen zocht vanaf het eerste fluitsignaal
naar het geliefkoosde spelletje: bij balbezig de snelle
tegenaanval als effectiefste wapen inzetten. Binnen tien minuten
stond het 7-2 en hapten de blonde Zweedsen al fors naar adem.
Coach Magnus Johansson gebruikte zowat alle wisselspeelsters om
zijn dolende ploeg op de rails te krijgen. Simpel balverlies en
missen van dotten van kansen buitten de gasten bijna optimaal uit:
15-12 halverwege.
Ook in de tweede helft bleven de Zweedsen akelig dicht in de buurt
van de thuisploeg: 17-17 na acht minuten. Technische foutjes
belemmerden vooralsnog een grotere marge vanuit Duitse optiek. Tot
woede van Renate Wolf, bezig aan haar veertiende seizoen als
trainster van de "Elfen". Ze schakelde van een 6:0
defensie over op een offensieve 5:1 waarbij de kleine Sara Walzik
in vooruitgeschoven positie meer druk legde op de Zweedse
spelverdeelster Karin Isaksson. Sävehof vond nauwelijks
oplossingen tegen deze offensieve tactiek: 27-20. De Zweedse coach
gaf na afloop ruiterlijk toe verrast te zijn door deze zet van
zijn collega.
Diezelfde Walzik groeide op de linkerflank uit
tot de smaakmaakster van de tweede helft. Met het ene doelpunt na
fraaier dan het andere kreeg ze het enthousiast meelevend publiek
op de banken. En zie! De vonk sloeg over. Leverkusen hield het
tempo hoog, Laura Steinbach en Katrin Engel haalden nog maar eens
een paar keer de trekker over. Sävehof kon niets anders meer doen
dan de marge zo klein mogelijk houden. Met een verschil van zes
(28-22) kwamen ze nog prima weg.
Trainster Renate Wolf gaf haar ploeg in deze
moeilijke tijden een geweldig compliment. "Eindelijk hebben
ze getoond wat ze kunnen. De laatste wedstrijden hebben mijn
speelsters onder hun niveau gespeeld, dan is het vandaag goed om
te zien dat ze weer ouderwets kunnen vlammen. Jammer dat we wat
kansen hebben laten liggen, dat zou ons met een geruster hart
richting Zweden hebben gebracht."
Ze repte na afloop op de persconferentie met
geen woord over de financiële problemen…….
|
|
|
Handbalstartpunt
|
|
|
|