8 december 2004, door Hans Schets

Donderdagavond wordt in Kwintsheul de eredivisie wedstrijd tussen van der Voort Quintus en Zeeman vastgoed SEW gespeeld. Op zich niks bijzonders mee aan de hand. Toch kent deze wedstrijd wel een bijzonder tintje. Voor het eerst staan vader Henny en zoon René Romeijn als trainer tegenover elkaar.

Ze begonnen samen bij Aalsmeer op de bank. Toen René hoofdtrainer werd van de toenmalige landskampioen werd zijn vader zijn assistent. Twee jaar werkten ze samen in de bloemenstad. Het eerste jaar werden ze kampioen en prolongeerde Aalsmeer de titel die het gewonnen had onder Sjors Röttger. Na twee jaar ging vader cursussen geven bij het NHV en de zoon bleef bij de ploeg waarmee ze samen de finale om de best of five tegen V&L had verloren.

Ook alleen bewees zoon René dat hij kampioen kon worden. Met FIQAS aalsmeer pakte hij in het derde jaar zijn tweede titel. Het vierde en laatste jaar dat hij bij Aalsmeer zat werd het meest indrukwekkende jaar uit zijn loopbaan. Inmiddels was vader toch ook maar weer langs het veld gaan staan. Hij begon aan zijn eerste seizoen bij de dames van Zeeman Vastgoed SEW. Ook dat werd meteen een indrukwekkend seizoen.

In het vierde jaar bij Aalsmeer begon René met het winnen van de Supercup. Daarna verliep het seizoen matigjes. Als vierde begon men aan de kampioenspoule. Vader Hennie had toen al een indrukwekkende serie wedstrijden in de Europacup er op zitten. Pas in de achtste finale werd SEW uitgeschakeld en in de competitie ging het beter als met zoon René, hij werd eerste met SEW.

Voor René verliepen de wedstrijden in kampioenspoule in eerste instantie ook matig. Drie nederlagen tegen twee overwinningen. Maar in de tweede helft kwam er een opmerkelijke wederopstanding. Aalsmeer won de laatste vijf wedstrijden op indrukwekkende wijze en eindigde tot ieders verbazing als eerste en kon het zich weer gaan opmaken voor de vijf titelwedstrijden, nu tegen het Limburgse Bevo. Het wonder geschiedde, waar niemand vooraf voor getekend zou hebben gebeurde Aalsmeer pakte de derde landstitel in vier jaar onder René Romeijn die tussen door ook nog even de bekerfinale op zijn naam had geschreven en Aalsmeer geschiedenis schreef door in één seizoen de tripel te winnen. René had inmiddels kenbaar gemaakt te gaan vertrekken bij Aalsmeer. Hij vertok na afloop van het seizoen naar de dames van Van der Voort Quintus.

Vader Hennie rekende in de halve finale om het kampioenschap af met het gepromoveerde E&O, om vervolgens de finale te moeten gaan spelen tegen het Limburgse V&L. Even dreigde het mis te gaan. In de eerste wedstrijd verslikte men zich in de Limburgse dames maar de twee daaropvolgend werden soeverein gewonnen. Ook vader Henny werd dus kampioen. Maar ook hij had met zijn team tussendoor de bekerfinale gewonnen. Vijf titels dus wonnen ze samen in een seizoen.

René
Donderdag avond staan ze dan voor het eerst tegenover elkaar. Henny staat met SEW derde in de competitie, René vierde met Quintus.
Voor René is het in principe niks bijzonders, maar zegt hij "het is wel leuk en heeft wel iets speciaal dat ik nu tegenover mijn vader sta. maar voor de rest zie ik ze gewoon als een tegenstander zoals iedereen en dit geval is dat dan SEW. Dat dan toevallig mijn vader daar trainer is doet daar veder niets aan af".

Als je wint wat voor gevoel geeft dat dan?
"Het zou natuurlijk wel leuk zijn als wij zouden winnen. SEW is immers de favoriet alhoewel ze momenteel ook te maken hebben met wat blessures, maar het geeft dan geen speciaal gevoel. Alleen in huiselijke kring zullen er wat leuke grapje gemaakt worden en dat is dan wel leuk".

"Spelen tegen de top drie is al bijzonder" aldus René. "V&L, Hellas en SEW zijn de drie sterkste ploegen. Wij komen daar dan achteraan. Tot nu toe hebben wij het tegen V&L en Hellas het beste resultaat gehaald van de achtervolgende ploegen. Ook morgen zullen we er weer vol voor gaan. Allen is het vervelend dat we drie weken stil hebben gelegen. Nu moeten we toch min of meer weer opnieuw beginnen. Als wij dan toevallig winnen zijn dat voor ons twee punten extra die je aan het eind van de competitie wel eens goed van pas kunnen komen."

Henny
Ook voor Henny is het niet echt iets speciaals. "Henny, wij zijn dat betreft vrij nuchter in die zaken en zien het gewoon als de wedstrijd Quintus tegen SEW en toevallig maken wij beide daar deel van uit. Maar toch heeft het natuurlijk ook wel iets aardigs en is het een leuke uitdaging en dan hoop ik dat de beste wint".

"We zullen zeker geen lange neus naar elkaar trekken dat zeker niet. Thuis zullen we er wel een geintje over maken zo zitten we wel in elkaar. Wat de sport betreft zitten we toch aardig op een lijn en willen we er allebei voor gaan maar we zijn geen rivalen voor elkaar. Integendeel we wisselen beide zelfs gegevens uit. Maar ik merk dat René over zijn eigen team wat terughoudender is" maar geeft hij toe, "dat is wederzijds hoor, er moet toch ook een verrassing element blijven"

Maar ook Henny is niet blij dat de competitie toch een aantal weken stil heeft gelegen. Daarbij kon hij ook niet met zijn volledige groep trainen. Ook zal hij donderdagavond een aantal speelsters missen. Romeijn "Edwina Hofstaetter is geblesseerd. Zij heeft haar hand gebroken in de wedstrijd tegen V&L, Willemeijn Karsen is geblesseerd heeft last van haar schouder en heeft bij Oranje een knietje in haar dij gekregen en Wendy Smits die is er niet meer bij. Zij vertrekt zo goed als zeker naar Duitsland en is nu op trainingsstage bij TuS Metzingen (Tweede Bundesliga). Die hebben haar gevraagd of ze daar zou willen komen spelen. De club wil haar graag voor 1 januari inlijven. Ik begon met vijf opbouwsters maar nu heb ik er nog maar twee Dus zullen andere hun kans moeten grijpen. We doen ons best en proberen ook in deze situatie weer het beste ervan te maken"

Handbalstartpunt