Handbalstartpunt

Na wat aarzelingen spreekt ze haar verwachting toch uit,
Wendy van Wanrooij:  we gaan natuurlijk voor het kampioenschap.

 

10 september 2004, door Hans Schets
Komende zaterdag gaat de Nederlandse competitie weer van start. Na twee tweede plaatsen afgelopen seizoen in, het kampioenschap en de bekerfinale werden verloren tegen SEW, is Openline V&L de uitgesproken titelkandidaat voor het nieuwe seizoen.
De Limburgse dames hebben zich in het tussenliggende seizoen behoorlijk versterkt. De selectie is in de kern niet gewijzigd. Claudia Korner en Andrea Mertens zijn weg, nieuw zijn Femke Verboven afkomstig van Tachos, Cindy van Houtem overgekomen van buur BFC, René Verschuren van het Belgische Meeuwen en Irina Pusic afkomstig van Dortmund. Ook staat er een nieuwe trainer voor de ploeg de Duitser Marquardt.

Op het zwakke punt van afgelopen seizoen, de opbouw en daarmee het scorend vermogen, heeft de ploeg een behoorlijk gedaante wisseling ondergaan. Samen met van Wendy van Wanrooij staat er nu een opbouwrij die afgelopen seizoen, opgeteld bij elkaar, goed was voor zo'n 700 doelpunten. Met de geheel opgeleefde en vlot scorende Inez Marquardt op de linkerhoek moet dit welhaast een garantie zijn voor veel doelpunten komend seizoen.


Openline V&L 
 

Handbalstartpunt had aan de vooravond van de eerste wedstrijd tegen Aalsmeer een gesprek met Wendy van Wanrooij, mis V&L zo mag zij langzamerhand wel genoemd worden. In goede tijden en slechte tijden is zij de Limburgse club altijd trouw gebleven. Na 2 seizoenen bij PSV en een jaar bij Swift gehandbald te hebben kwam, de nu bijna 32 jarige van Wanrooij, op 21 jarige leeftijd naar Geleen.

"Ik weet het zelf al bijna niet meer maar ik ga nu mijn elfde seizoen in bij V&L. Het wordt wel mijn laatste seizoen", aldus van Wanrooij. "Na dit seizoen stop ik er echt mee".
Ze is al die jaren bij V&L gebleven omdat ze het naast het handballen ook belangrijk vond om zich maatschappelijk te kunnen ontwikkelen. "Dat heeft bij mij toch altijd voorop gestaan boven een avontuur in het buitenland. Daarnaast heb ik het hier altijd goed naar mijn zin gehad".

Op een gegeven moment was ze wel het handballen tegen degradatie zat. Toen een aantal geleden de kentering kwam werd het er allemaal een stuk leuker op. "Die opmars resulteerde er uiteindelijk in dat we afgelopen seizoen toch om de prijzen hebben mee kunnen doen, al zag het er in het begin niet naar uit dat we zover zouden komen".

Verwachtingen?
"Zelf ben ik nog steeds niet helemaal fit. Ik heb nog steeds last van mijn schouderblessure van afgelopen seizoen. Ik heb de afgelopen maanden dan ook veel aan krachttraining gedaan om weer fit te worden. Het is wel sterk en het voelt ook stabiel maar ik heb nog wel pijn, maar het moet wel kunnen. Mijn nadeel is momenteel dat ik vier maanden niet gespeeld heb. Afgelopen weekend in Luxemburg heb ik wel gespeeld, maar alleen in de verdediging. Aanvallend heb ik nog niks gedaan. Belangrijk is dan ook dat ik de komende weken speelminuten ga maken zodat ik over vier weken, wanneer we Europacup gaan spelen ik er weer helemaal bij kan zijn" aldus de topscorster van afgelopen seizoen.
"Maar ik ben zelf nu nog zoekende en ben ik bezig om mijn niveau van vorig seizoen weer te gaan halen. Als ik merk dat ik dat niet meer haal is de kans echter groot dat ik halverwege het seizoen er mee stop. Ik ben niet iemand die op de bank kan gaan zitten. Als ik speel wil ik 100% zijn en als ik merk dat dat niet meer gaat stop ik er dus mee. Maar voorlopig ga ik daar niet vanuit en ben ik er zeker van dat ik het ga redden. Ik werk nu keihard om weer topfit te worden.

Afgelopen seizoen was jij de doelpunten machine. Hoe is het om te ervaren dat het team niet mee helemaal afhankelijk is van jouw schotkracht?
"Op zich is dat natuurlijk wel prettig. Nu mag je misschien wel een doelpuntloze wedstrijd spelen. Ik kan me voorstellen dat ik veel meer in dienst van het team kan gaan spelen en daardoor b.v. Bianca Rikers of Irina Pusic of andere kan laten scoren.
Ik ben ook heel blij met de komst van Irina zij is een echte aanwinst en versterking voor ons. Ik verheug er al op om naast haar te kunnen spelen. Daarnaast zijn we in de breedte veel sterker geworden en hebben we veel meer mogelijkheden als afgelopen seizoen".

"Het is nu afwachten of het allemaal klikt, of de puzzelstukjes in elkaar vallen. We hebben wat blessures gehad, zelf train ik pas twee weken mee en Irina is er ook laat bijgekomen. Echt veel samengespeeld hebben we dus nog niet. Maar we gaan voor de bovenste plaatsen. Maar na wat aarzelingen spreekt ze haar verwachting toch uit, natuurlijk voor het kampioenschap. Het zal natuurlijk niet gemakkelijk worden. Ik verwacht deze competitie zeker ook het een en ander van Hellas, de Volewijckers en uiteraard van SEW. Misschien Kwiek nog want die hadden vorig seizoen al een aardige ploeg en met die nieuwe keepster erbij zijn ze zeker sterker geworden".

Als je stop blijf je dan nog bij het handballen betrokken?
"Als ik stop wil ik even helemaal niets. Met al die verplichtingen heb ik het wel een beetje gehad. Misschien dat ik na een jaar of twee weer iets met de jeugd zou willen gaan doen. Voorlopig ga ik mij dan concentreren op mijn werk want daar is het momenteel nogal druk, daarnaast wil ik weer gaan studeren maar uiteraard zal ik weer tijd en aandacht kunnen gaan geven aan mijn familie want die zijn de laatste jaren behoorlijk wat tekort gekomen".
Handbalstartpunt