Uit liefde voor handbalschool

30 december 2009 - door Dennis Arentsen

RAALTE - Diep van binnen borrelt de onrust bij de beleidsbepalers van de Carmel Handbalschool Salland (CHS). Het gebrek aan financiële ondersteuning vanuit de bond steekt als een dolk in de Raalter handbalharten.

Maar afgestompt zijn ze niet. Daarvoor zit de liefde voor het spelletje én hun geesteskind te diep verankerd bij Monique Swartjes en Henny Nijboer. ,,Maar teleurgesteld zijn we wel.''

Swartjes draait er als technisch manager van het talentencentrum niet omheen. Drie maanden geleden kreeg de CHS het zo felbegeerde papiertje. Een certificaat dat de opleiding officieel erkent als eerste handbalschool in Nederland. De zoete vruchten bleven - ondanks de unieke titulatuur - in de boom. Ver buiten bereik van de Raalter handen, die met een jaarbudget van 30.000 euro niet rijkelijk gevuld zijn. ,,De titel heeft ons nog niets opgeleverd'', benadrukt Swartjes. ,,Misschien gaan we ook wel te hard voor de bond, maar enige compensatie voor ons werk zou gerechtvaardigd zijn.''

Swartjes en coördinator Nijboer begonnen in 2003 met de begeleiding van talentvolle handballers van elf tot zeventien jaar. Met succes. Veertien speelsters haalden sindsdien de eredivisie; Kwiek-speelster Sharina van Dort schopte het zelfs tot Oranje. ,,Behalve met toptalenten werken we ook aan de breedtesport'', vervolgt Swartjes. ,,Het NHV moet inzien dat we belangrijk zijn voor het Nederlandse handbal. Ook in het buitenland. Dit jaar hebben we het beleidsplan geschreven voor de bond in Ierland. Door ons grote netwerk hebben we banden met Denemarken, Noorwegen en Japan. Die contacten zijn van grote waarde, ook voor het NHV.''

,,Maar het gaat ons niet alleen om een zak met geld, het is en blijft vrijwilligerswerk wat we doen uit liefde voor de sport'', benadrukt Nijboer. Hij werpt een schalkse blik richting Monique Feijen. De oud-international uit Dalfsen werkt ook in de kerstvakantie onbezoldigd mee aan het succes van de zevende Sallandse handbalweek in Raalte. Met liefdevolle overgave. ,,Deze handbalschool heeft echt waarde in de regio'', stelt Feijen. ,,Het stoomt talentvolle meiden klaar voor een toekomst buiten de vertrouwde muren van de eigen club. Ik ging jaren terug jankend van Dalfsen naar Emmen en later naar Denemarken. Die stappen zijn heel groot en veel talenten haken daardoor af.'' Op de handbalschool wordt daarom hard gewerkt aan mentale weerbaarheid. Want, zo betoogt Feijen, de westerse mentaliteit strookt niet met die in Salland. ,,In mijn tijd bij Oranje zag ik er soms tegenop om naar de trainingen te gaan. De sfeer was zo anders..., maar ik wilde slagen. Dat besef brengt de handbalschool talenten ook bij.''

Vooralsnog heeft de CHS een regionale functie met 69 handbal-talenten uit Salland tot de Achterhoek. Oftewel, vooral een kweekvijver voor oostelijke eredivisionisten Dalfsen en Kwiek. ,,Dalfsen bestaat nog bij de gratie van de handbalschool'', oordeelt Swartjes. ,,Er zijn nu zes speelsters in de eerste selectie met een verleden op onze opleiding. Ze hebben jarenlang de jeugd verwaarloosd. Nu hebben ze succes in de eredivisie en de club leeft als nooit tevoren. Dalfsen heeft de jeugd weer knap op orde gekregen, maar bovenal ook heel goed begrepen welke rol wij daarin kunnen vervullen.'' Al zouden de jeugdopleidingen van Kwiek en Dalfsen wel meer moeten samenwerken, vindt Swartjes. ,,Dat kan het niveau van handbal in Salland naar een nóg hoger niveau tillen.''

De Stentor