Nijentap wil geen tweede Rintje zijn

5 februari 2010

De panklare oplossing voor de zorgen van Dalfsen bestaat niet. Ten­minste, dat is de les die Nijentap zaterdag heeft getrokken bij het aangezicht van de kleedkamer na het pak rammel, uitgedeeld door VOC. „We waren stil, aangeslagen.

Geen gooien en smijten of vloe­ken, dat doen we niet. Ik wist niet eens wat ik moest zeggen. Ja, je vraagt je af hoe dit heeft kunnen gebeuren. Maar we kunnen de vin­ger er niet opleggen.”

Waar Dalfsen in de herfst de zon op het gezicht had, ploetert de ploeg nu tegen de snijdende wind in. Toch ziet Nijentap geen enor­me verschillen. „ Misschien is het naief, maar ik denk echt dat het zo weer om kan slaan. Door één goe­de wedstrijd. Ik ben het vertrou­wen in ons team ook niet kwijt. We weten wat we kunnen, het komt er alleen nu even niet uit.

Crisis? Dat is op Haïti, dit is ge­woon handbal.”
Na de analyse van coach Richard Kuijer en een ijzige stilte in de kleedkamer is Nijentap (27) toch gaan praten. Het past bij haar. Als groepsoudste, organisator. „Veel weerwoord is er niet geweest, we zijn het vaak wel eens. We zijn als hecht team gekomen waar we nu staan en zaterdag maakten we er al­lemaal niks van. Ik ook niet. Ik had mij voorgenomen om de dek­king te verbeteren toen ik erin kwam, maar dat viel snel weer uit elkaar. We zijn op ons best als we goed compact verdedigen en breaks kunnen lopen. Tegen VOC waren er gaten in de verdediging, en liepen zij de breaks. Dat was de omgekeerde wereld.”

De onderwijzeres van de Zwolse basisschool De Vlieger is een van de laatste der Mohikanen. Nijen­tap heeft met Dalfsen gestreden in de hoofdklasse, de hele opmars naar de top van de eredivisie mee­gemaakt. Dit is haar laatste sei­zoen. Na tien jaar vol verplichtin­gen en drie wekelijkse trainingen is het welletjes. De rol van Nijen­tap binnen het veld is ook kleiner geworden door de komst van Lynn Knippenborg enWendy Smits, bepalende krachten in het hart van de ploeg. „Die speelsters zijn beter. Als je dat ziet, is het iets makkelijker om dat te accepteren.”

Een jaar geleden twijfelde Nijen­tap al tussen doorgaan of stoppen, nu die beslissing vroeg in het sei­zoen is gevallen knaagt er niets meer. „Ik wil geen tweede Rintje Ritsma worden. De kans om Euro­pees handbal te spelen was de dri­ve om nog een jaar door te gaan.

Meer zit er voor een speelster van mijn kaliber niet in. Het kan maar zo zijn dat ik straks in dames 3 ga spelen. Niet trainen, maar wel spe­len om te winnen. Op termijn coachen zou ook kunnen, dat zit toch een beetje in de genen.”

De Stentor