Springveer Smeets houdt hoop levend

15 maart 2010 - door Tim Berghuis

DALFSEN - Sterren etaleren doorgaans hun talent als de nood het hoogst is. Bij Bizztravel/ Dalfsen staan er drie op als Vistal Laczpol Gdynia de return van de kwartfinale om de Challenge Cup een crime dreigt te maken.

De meest getalenteerde (Lynn Knippenborg), de veldkapitein (Wendy Smits) en het speciale verhaal (Martine Smeets) scheppen perspectief (26-25) richting de Poolse heksenketel.

Wat vooraf bespiegeld op een marge van plus vier á zes doelpunten moet uitkomen, kent bij 8-14 na dik twintig minuten een dieptepunt. Het evenwichtige collectief uit Gdynia snijdt geregeld als boter door de defensie van haar gastheer. Op de hoogtijdag van het Dalfser handbal - een bomvolle Trefkoele schreeuwt, trommelt en toetert haar trots richting de laatste vier in Europa - dreigt een afgang. Zelfs het kabaal verstilt een ogenblik.

Ook Lynn Knippenborg figureert in wat een galavoorstelling moet worden. Pas achttien jaar is ze, maar wel een international in de dop. "Die potentie heeft ze zeker", knikt coach Richard Kuijer. Zelf denkt ze dat het nog wel even kan duren, zeker als ze zelfkritisch naar haar optreden in de eerste helft kijkt. "Dat was echt niet best."

De afspraak om de compacte Poolse verdediging met snelheid te overvleugelen komt totaal niet uit de verf. Die intenties krijgen pas na een streng onderhoud in de kleedkamer meer gestalte. Knippenborg dicht het gat hoogstpersoonlijk met vier scores op rij (21-21).

Dan komt Martine Smeets van de bank. Het is nog maar een minuut of tien, dat moet ze aankunnen. Leed aan haar linkerschouder heeft haar een half jaar langs de kant gehouden. Slechts één actie en een benutte strafworp beslaan haar seizoen tot deze zondagmiddag. Eigenlijk wil de bond - Smeets komt tevens uit voor de HandbalAcademie - niet dat ze speelt, maar in Dalfsen is koning Kuijer de baas. "Ze speelt hier en was fit genoeg." De Arnhemse springveer beaamt het. "Ik heb diverse tests gedaan en was er klaar voor."

Wat heet, met twee worpen in de verre hoek schiet ze Dalfsen eindelijk langs Gdynia. "Dat was echt een enorme ontlading. Ik voel me zó ontzettend opgelaten."

Een boost voor het zelfvertrouwen. Van Smeets. En tegelijk van Dalfsen, dat merkt dat het niet onder hoeft te doen voor het conditioneel mindere Gdynia. "Zij zaten er het laatste kwartier helemaal doorheen", merkt Kuijer.

Kansen om de marge in de slotminuten naar drie, misschien wel vier te tillen zijn er, maar worden door met name Petra Kamphorst onbenut gelaten. Wendy Smits bewijst met twee belangrijke scores wel haar prominente rol. De ex-international stuurt, coacht, bouwt op en maakt af; precies wat van de speelster met de meeste Europese ervaring verwacht mag worden.

Vreugde en vertwijfeling vechten om voorrang als teller en tijd op 26-25 stoppen. Na een rondedans met begeleiding van serpentines en een staande ovatie, rijst de vraag of het wel genoeg is. "Ik vind nog steeds dat we een ronde verder moeten kunnen komen. Al moeten we wel op ons best zijn om ze te verslaan", beseft Kuijer.

"Het zal daar erg zwaar worden, maar we gaan er met een goed gevoel naartoe", zegt Knippenborg, terwijl ze naar adem hapt. Met haar leeft handballend Dalfsen in een roes. Tijd om te trainen is er niet, dinsdag wacht Fortissimo alweer in competitieverband. "Ik heb morgen een Engels-toets." Voor leren is simpelweg geen tijd. Toetsen zijn er vooral op de vloer. En daar rollen voor Knippenborg steeds betere cijfers uit.

De Stentor