Dichter bij het doel
Gerrie Eijlers groeit in Duitse Bundesliga uit tot handbalkeeper van wereldformaat

28 december 2009

Op Wikipedia (internet) heeft hij zijn eigen pagina. In het Duits. In de voormalige DDR (Oost-Duitsland) groeit Gerrie Eijlers verder uit tot een handbalicoon. De 29-jarige Volendammer verblijft voor het zevende seizoen op rij in de Bundesliga. Aanvankelijk bij Solingen in de Tweede, in de laatste jaren heeft hij zich bij Tusem Essen en Balingen Weilstetten snel ontwikkeld tot Eerste Bundesliga-doelman. Sinds deze zomer is SC Magdeburg zijn thuishaven en dat lijkt het volgende tussenstation naar de absolute top, zijn volgende doel. Een bezoek aan een thuiswedstrijd van de ‘Gladiators’ toont eens te meer aan dat Eijlers zich in de beste handbalcompetitie ter wereld de Duitse ‘Kämpfgeist’ eigen heeft gemaakt.

In juli stond hij weer eventjes op de oude houten vloer van De Seinpaal, tijdens de afscheidswedstrijd van Marco Beers. De neutrale toeschouwer die Eijlers niet herkende, zal gedacht hebben dat het om een keeper uit het vijfde ging. Eijlers bewoog beperkt en deelde duidelijk niet de lol met de mensen om hem heen. Niet dat hij zich niet thuis voelde. ,,Ik ben nou eenmaal niet geschikt voor dat soort wedstrijdjes, waarin mensen lachen. Voor oefenwedstrijden tegen veel lagere clubs kan ik me ook heel moeilijk opladen.”

In de Bördelandhalle zien doorgaans vijfduizend SCM-aanhangers een heel andere Eijlers. Een profsporter met een uitstekende wedstrijdmentaliteit, die geen vrede heeft met een voldoende. Een keeper die met zijn parades en zijn beleving het publiek opzweept. In het dagelijks leven de rust zelve, in zijn domein bij het doel driftig gebarend. Gaat hij de strijd aan met de schutters. Hij probeert de medespelers voor hem schreeuwend te coachen, maar door het volume aan geluid van de tribunes komt hij nauwelijks door. Als de tegenstander een pingel krijgt, scandeert een deel van het publiek de naam van Gerrie Eijlers. Als hij een strafworp stopt of een goede redding maakt, is de ontlading enorm en wordt de vuist gebald. Hij gedijt ook in deze nieuwe omgeving.

,,Bij Solingen had ik drie dagen van tevoren al zoiets van ‘oeehhh’, dan was er al de spanning voor de wedstrijd van dat weekeinde. Nu is het enerzijds iets gemakkelijker, komt het pas op de dag zelf. Maar die wedstrijddag duurt dan ook best lang. Het is wel prachtig om voor zoveel mensen te mogen spelen.”

In 2003 verliet hij daarom HV Kras/Volendam, om prof te worden. Des de groter de naam van de club, des te hoger het verwachtingspatroon. Iets meer dan een jaar geleden leek de klad er in te komen. Zijn club Tusem Essen had geldproblemen. De belangstelling voor Eijlers, die transfervrij wegmocht en begeleid wordt door een zaakwaarnemer, was echter niet gering. ,,Ik koos voor Balingen Weilstetten, maar Magdeburg had toen ook al interesse. Die dag dat we weg moesten uit Essen, was behoorlijk emotioneel. Marleen was bij me komen wonen en we hadden inmiddels een vriendenkringetje opgebouwd. En bij de club waren ze supervriendelijk.”

De dag dat hij koers zette naar Balingen, omringd door ski-gebieden, kende ‘s avonds een thuiswedstrijd. ,,Ik hoefde niet te spelen van de clubleiding omdat ik urenlang in de auto had gezeten, maar ik wilde per se spelen.” Typisch Eijlers. Pijn of excuses mogen de prestatie niet in de weg staan. Juist in de wedstrijd tegen Magdeburg speelde hij namens Balingen één van zijn beste wedstrijden. ,,We speelden gelijk. En Magdeburg zou uiteindelijk een punt tekort komen voor Europa Cup-handbal. Toen ik hier kwam, wezen de mensen me hier nog op die ene wedstrijd, alsof ik verantwoordelijk was geweest voor het missen van Europa Cup.”

Daarnaast werd Eijlers opgezadeld met een erfenis. ,,De vorige keeper was een fenomeen, had hier jaren gespeeld. Iedereen vroeg me hoe ik dacht hem te gaan vervangen. ‘Door gewoon mijn best te doen’, antwoordde ik steeds.” In Duitsland weten ze inmiddels wat dat inhoudt. Eijlers trad nog harder, viel enkele kilo’s af en werd al snel eerste keus in Maagdenburg.

Stad aan de rivier de Elbe, met 230.000 inwoners, hoofdstad van de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt. In de Middeleeuwen één van de belangrijkste steden van het Heilige Roomse Rijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Maagdenburg bijna geheel verwoest en maakte vervolgens deel uit van de DDR (Oost-Duitsland), waardoor Maagdenburg pas na de ‘Val van de Muur’ in Berlijn werd gerestaureerd en tien jaar na dato inmiddels veel westerse aanblikken heeft. Eijlers is vooral van de natuur, van vissen. Maar ook van geschiedenis. ,,Marleen en ik hebben Berlijn al eens bezocht. Zeer bijzonder. En spelers van hier kunnen uiteraard nog vertellen over de ‘Val van de Muur’ en hoe de situatie daarvoor was. Dat is best heftig. Dat raakt je. Nu nog zijn enkele wijken ouderwets en armoedig.”

Het plaatselijke SC Magdeburg draagt de bijnaam de ‘Gladiators’. ,,Handbal leeft hier enorm, mensen sparen voor een seizoenkaart en deze club heeft een jeugdinternaat, talenten kunnen sport met studie combineren. De keeper van de B-jeugd woont in het appartement boven ons, bij zijn ouders. Na de wedstrijd tegen landskampioen Kiel, die we nipt met 29-30 verloren, kwam ik thuis en had hij een briefje op de deur geplakt: ‘Schade aber stark’.”

De Volendamse doelman prijkt momenteel op de tweede plaats van het klassement met ‘de meeste reddingen’ in de Bundesliga. Vorig jaar haalde hij het podium van de ranglijst ‘meest gestopte strafworpen’. Kortom, het is niet voor niets dat de topclubs zijn verrichtingen nauwlettend in de gaten houden. In de woonkamer is ook een plekje gereserveerd voor de immense fles champagne die hem vorig seizoen ten deel viel, toen hij in de uitwedstrijd bij het grote Kiel voor tienduizend toeschouwers werd uitgeroepen tot ‘Man van de wedstrijd’.

In het grootste handbalweekblad van Duitsland stond onlangs een interview met hem. In de kop werd Eijlers omschreven als een ‘uitslaper’. ,,Die journalist is een voormalig medespeler van me en kende me dus goed. Ik houd wel van uitslapen. Je moet tenslotte goed op je arbeids- rustverhouding letten”, lacht Eijlers. ,,Dat zal straks, als mijn vrouw Marleen bevallen is, wel wat moeilijker worden.”

In een tijd van tien dagen wacht Eijlers vier topwedstrijden, waarvan drie thuis, waaronder op Tweede Kerstdag tegen Minden en op de 30e december tegen het hooggeklasseerde Lemgo met landgenoot Mark Schmetz. Het zijn de laatste duels van trainer Michael Biegler. Hij legt per 1 januari zijn functie neer. Eijlers: ,,Hij ligt overhoop met de clubleiding. Jammer, want behalve dat het een keiharde trainer is, is hij goed en voormalig keeper, dus daar heb ik veel aan. Hij kent Marco Beers nog goed uit de tijd dat hij trainer was bij Gummersbach.”

,,Eerder stopte Stefan Kretzschmar ook al door onenigheid met zijn werkzaamheden voor de club. Kretzschmar is één van de beste Duitse handballers ooit en onlangs gestopt. Wij kunnen ons dat in Nederland niet voorstellen, maar zo’n man is een grootheid in Duitsland, net zo groot als de beroemde voetballers. Dat is ook het verschil: handbal is hier cultuur. Als jongetje ga je of voetballen of handballen.”

Het is duidelijk dat er iets moet gebeuren bij SCM. ,,Het publiek is verwend. Als je ooit Champions League-winnaar bent geweest en daarna onder meer in 2007 nog de EHF Cup hebt gewonnen, dan verwachten ze iets. Onlangs hingen er spandoeken en waren er opstandjes bij een thuiswedstrijd. De clubleiding heeft duidelijkheid beloofd.”

Nieuw Volendam