Hellas bungelt aan een dun draadje

15 maart 2010 - door PETER LOTMAN

Zwartemeer - "Het kan nog!" Dat was de meest gehoorde kreet na afloop van het handbalduel in de degradatiepoule tussen Hellas en Hurry Up. De Hagenaars verloren de belangrijke partij in Zwartemeer weliswaar met 29-23, maar door het verlies van concurrent Loreal tegen HAR&O (26-32) leeft de ploeg van trainer/coach Alex Curescu nog steeds.

De Hellenen hebben twee punten uit zes wedstrijden en Loreal heeft zes punten. Er zijn nog twee partijen te gaan. Beide rivalen ontmoeten elkaar zaterdag aan de Laan van Poot. De week erna ontvangt Hellas het Rotterdamse HAR&O en Loreal krijgt dan Hurry Up op bezoek. " We moeten dus hopen", besefte ook Curescu," dat wij onze twee wedstrijden winnen en dat Hurry Up, dat dan al veilig is, zijn sportieve plicht doet tegen Loreal. We hebben het niet meer in eigen hand, maar het kan dus nog."

Hopen is het toverwoord voor Hellas, dat twee seizoenen geleden nog zo magistraal de landstitel veroverde. Maar ook de meest chauvinistische Helleen realiseert zich, dat er echt een wonder moet gebeuren wil de eredivisie ook volgend seizoen het strijdtoneel zijn. Hopen op wat?, is eigenlijk de vraag. Hellas speelde een beroerd seizoen. Het won in de reguliere competitie slechts drie wedstrijden. Twee van het gehavende HAR&O en de thuiswedstrijd tegen Quintus, toen het, zoals zo vaak in de derby, even boven zichzelf uitsteeg. In de degradatiepoule won het nog geen partij. " Dus eerlijk gezegd, zijn we gewoon de minste ploeg", moest Curescu erkennen. " We winnen niks, dus hebben we ook niks te zeuren."

Ook in het hoge Noorden tegen Hurry Up was het weer net niet voor de Hellenen. Na de 18-13 achterstand bij de rust, herstelden zij zich knap tot 18-18. Maar daarna was het weer het bekende liedje van de kansen missen. Gebrek aan scherpte, te weinig schottraining, geen geloof in eigen kunnen? Niemand had het antwoord paraat en dus sneuvelden de Hagenaars opnieuw in het laatste kwartier toen de nederlaag opliep naar de toch nog ruime 29-23.

Ook aanvoerder Wessel Stet had geen verklaring voor de mistroostige vertoning: "De schutters zaten niet lekker in de wedstrijd. Er is veel te veel gemist. Maar dat kan zo omslaan", hield de altijd onvermoeibare Stet de moed er in. " Als we zaterdag die ballen er wel in smijten, kunnen we ons nog redden. Het is pas over als de laatste wedstrijd gespeeld is. Ik accepteer nu nog niet dat we degraderen. Daar wil ik niet aan denken. Er is nog hoop, maar de strohalm is wel erg dun."

AD Haagse Courant