Hoe denkt het NHV de pers serieus te gaan bedienen?

10 juni 2010 door John Volkers

Handbal, een sport in de marge qua aandacht, financiële daadkracht en sponsoring, zegt graag de media te verwelkomen. Alleen op die manier kan handbal, hard rennen en gooien met een bal op een veld van 20 bij 40 meter, in de interesse komen van het grote publiek en zo mogelijk grote sponsors. Directeur Ben Spaai van het NHV betoogde dat laatst weer tegen zijn leden toen hij er een eenmalige contributieverhoging van 9 euro doorheen moest drukken. De media, als die komen, dan komt alles goed.

Die Ben. Woensdag 26 mei was ik in Rotterdam, voor de EK-kwalificatie Nederland-Kroatië (vrouwen) en bij onze entree in de kleine doch gezellige persruimte van Topsporthal Rotterdam, in de luwte van De Kuip. Er lag bij onze entree een papier te wachten met de waarschuwing dat we na afloop het veld niet mochten betreden en met onze vragen moesten wachten tot een kwartier na afloop de persconferentie van coach Henk Groener en zijn aanvoerder Diane Lamein was begonnen. Een kwartier wachten, dat was te lang, meenden wij. De wedstrijd begon half negen en liep tegen tienen af. De deadline van AD (Ludo van Denderen), De Telegraaf (Eddy Veerman) en de Volkskrant (JV) konden niet verschoven worden voor een eenvoudige handbalwedstrijd.

Wij kregen het na enig protest voor elkaar dat de regel, van de Europese Handbal Federatie EHF, deze avond niet van kracht was. Enfin, u snapt het. De wedstrijd, geëindigd in een benauwde zege voor Nederland, was nog niet afgelopen of alle afspraken waren vergeten. Richard van der Made van de NOS (tv en radio) kon inrukken. Hij had zijn microfoon al stand by. Van Denderen werd van het veld gezet. Niks interviews. Als het je niet bevalt, dan ga je maar naar een andere sport, zou Spaai gezegd hebben. Die dat later natuurlijk ontkende en sprak dat die Ludo zich wel heel erg druk maakte. Ik was namelijk ver na afloop, mijn stuk ging over andere zaken dan geïnterviewde speelsters, naar de VIP-room gelopen en daar binnengelaten. Spaai zat daar te praten met de interim-voorzitter, Paul Hoes. Hoes, beste gozer, fysiotherapeut, handbalhart, was tot twee jaar geleden de correspondent handbal van De Telegraaf. Beide heren aangesproken. Zo had het niet gemoeten natuurlijk. Ja ja, berouw komt altijd na de zonde. Volgende keer beter. We kennen die kletskoek van bestuurders die een dag later alweer vergeten zijn dat de media ook naar hun sportwedstrijden komen en enkele wensen hebben zoals directe toegang tot hun bronnen: de wedstrijd, het scoreverloop, de klok (werkte niet in Rotterdam) en de hoofdrolspelers.

Mijn vraag blijft: hoe denkt het Nederlands Handbal Verbond de pers serieus te gaan bedienen? Als die nog komt, überhaupt. En als ze komen, bij het EK in Nederland in 2012 of misschien wel het EK van dit jaar in Denemarken/Noorwegen, hoe lang duurt het voor het NHV de medialieden de deur uitjaagt? Met mensen als Spaai aan het roer lukt dat zonder enige moeite. Vraag Van Denderen nog maar eens. Ik zet daarom maar mijn geld op Paul Hoes. Adel verplicht, zullen we hem maar voorzeggen.

De Volkskrant