'Laura van der Heijden en Angela Malestein niet eenzaam op Papendal'
Handbal, handbal en handbal

02 januari 2010 - door Sandra Don

Arnhem · Laura van der Heijden (Leusden) en Angela Malestein (Spakenburg) wonen in sporthotel Papendal. De twee handbalsters trainen op de Handbal Academie die gehuisvest is op het sportcentrum in Arnhem. Maar de talenten hebben nog meer overeenkomsten. Zo zijn beiden linkshandig, spelen ze allebei op de opbouwpositie en komen ze in de competitie zowel voor de Handbal Academie als voor het Amsterdamse T+A/VOC uit. Bovendien maken de 'buurvrouwen' deel uit van de nationale selectie en willen ze allebei niets liever dan de top behalen. "Wij zullen elkaar altijd blijven volgen."

De entree van sporthotel Papendal is er een zoals vele andere. De receptionisten in nette bedrijfskleding staan bezoekers keurig te woord. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat veelal 'gewone' mensen hier overnachten. Maar wie goed om zich heen kijkt, komt alleen mensen in sportkleding tegen. Het 'trainingspakken en sportschoenen-gehalte' is groot in sporthotel Papendal.

Ook Laura van der Heijden (19) en Angela Malestein (16) zijn in sportkleding gehuld. De rondleiding door hun 'woning' kan beginnen. Na verschillende deuren en gangen te zijn gepasseerd, komen we uit in de zogenaamde 'handbal-gang' Volgens de handbalsters te herkennen aan de vele schoenen op de gang. "Die kunnen hier lekker even luchten." Legt Van der Heijden uit.

Toch is het niet de geur van luchtende sportschoenen die in de bedompte gang overheerst, maar die van wasmiddel. De twee wasmachines draaien op volle toeren. Om de hoek van de wasmachines huizen Van der Heijden en Malestein. Op respectievelijk kamernummer 232 en 233. De buurvrouwen lopen bij elkaar in en uit. "Ligt dat shirt bij jou," vraagt de jongste van de twee aan haar buurvrouw terwijl ze haar kamer zonder vragen betreedt.

Niet veel later komt Malestein inderdaad naar buiten met het zoekgeraakte shirt. "Als ik vroeger wat kwijt was, vroeg ik het altijd aan mijn moeder," vertelt de Spakenburgse. "Maar sinds ik hier woon, vraag ik Laura om hulp. Die kan namelijk goed zoeken."
Toch oogt de kamer van Malestein strak en ordelijk. De kleuren zwart en wit overheersen. Met een lcd-tv aan de muur heeft ze de beschikking over een modern interieur. De kamer van buurvrouw Laura die haar wieg in Leusden heeft staan, is kleurrijker en knusser met verschillende foto's aan de muur. Op een tafeltje staat een 'ouderwetse' vierkante tv. "Tja, dat ding stond hier al, die heb ik maar laten staan," zegt ze bijna verontschuldigend.

Hoewel beide handbalsters een verschillend karakter hebben, kunnen ze goed met elkaar overweg. "We kennen elkaar al van kleins af aan." Blikt Malestein terug. "Laura speelde bij LHV in Leusden, ik bij HVBS in Spakenburg. Allebei waren we linkshandig en speelden we in de opbouw." "Ja, we noemden jou altijd kleine Angela." herinnert Van der Heijden zich. "Ik was heel klein en dun, echt een sprietje," grapt Malestein. "Dat was je zeker," vult Van der Heijden aan. "Toen gingen we al met elkaar om, ik ben alleen drie jaar ouder, dus zat ik altijd in een groep hoger."

"Nou, ik keek heel erg tegen jou op hoor," bekent Malestein verlegen. "Ik vond jou zó ontzettend goed. Ik dacht altijd: 'jeetje, ik wil net zo goed worden als Laura'." "Meen je dat nou," vraagt Van der Heijden verbaasd om daar aan toe te voegen: "Ik vond jou ook wel goed hoor. Ik vind je trouwens nog steeds een goede speelster, maar je kan nog veel beter." Van der Heijden maakte als klein meisje deel uit van de Utrechtse selectie. Vorig jaar volgde haar uitverkiezing in Oranje. Ook Malestein bewandelde die weg. Onlangs maakte ook zij haar debuut in het grote Oranje.

Lief en Leed
In het sporthotel delen ze van maandag tot en met vrijdag lief en leed. Twee keer per dag wordt er getraind, in de ochtend en namiddag. 's Middags gaan ze naar school en 's avonds wordt er gegeten en gerust. Op woensdag speelt de Handbal Academie haar competitiewedstrijd. Vrijdagavond wordt er getraind in Amsterdam en zaterdag spelen ze competitie met VOC.
Op zondag reizen de dames weer af naar Arnhem. Met andere woorden: het is handbal dat de pot schaft.
Is handbal nog wel leuk? Stomme vraag: de handbalsters zijn bijna verontwaardigd. "Ja handbal is écht leuk," reageert Malestein, eerstejaars Handbal Academie, direct. "Je krijgt er zoveel voor terug," vult Van der Heijden, die al vier jaar op Papendal woont, aan. "We spelen Europa Cup, gaan naar EK's en WK's en door de komst van de Handbal Academie kunnen we dagelijks met onze sport bezig zijn. Dat is toch geweldig!"

Malestein vervolgt: "Sommige mensen in mijn omgeving zeggen wel eens 'mijn god waar ben jij mee bezig'. Maar eigenlijk hebben wij het gewoon beter. We zijn de hele dag met sport bezig, zijn hier nooit alleen, op school wordt rekening met ons gehouden en we hoeven niet te werken. Bovendien maken we buitenlandse tripjes. Ik ga aankomende zomer met Jong Oranje naar de Dominicaanse Republiek, Laura gaat naar Zuid-Korea. Wie doet dat nou?"

Tja, wie doet dat nou. Als het aan Van der Heijden ligt, gaat ze volgend jaar zelfs in het buitenland wonen. "Ik heb al verschillende aanbiedingen gekregen van Duitse clubs. Dat is leuk, maar ik weet niet of ik daar volgend jaar al aan toe ben." Malestein kijkt haar bijna beteuterd aan. "Dan ga je dus weg?" "Ja, ga je me dan missen Ans," vraagt Van der Heijden gekscherend. "Ach, we zoeken elkaar toch steeds op. Ik ga je gewoon achterna," grapt Malestein.
Maar zover is het nog lang niet. De speelsters willen zich ontwikkelen. Malestein: "Voor mij was het afgelopen jaar een sneltrein. Ik werd gevraagd voor de Academie, heb de overstap naar VOC gemaakt, heb het EK en de EJOF gespeeld en ik debuteerde in Oranje. Dat had ik echt niet verwacht. Ik hoop dat 2010 net zo'n mooi jaar wordt."

Ook Van der Heijden kan terugblikken op een prima jaar. "Ik heb voor het eerst Europa Cup gespeeld en ik krijg steeds meer speelminuten in Oranje. Die stijgende lijn hoop ik door te kunnen zetten in 2010. Of ik volgend jaar in het buitenland speel, weet ik niet. Ik sta er in elk geval positief tegenover. We zullen zien." En weg zijn de handbalsters, op weg naar weer een training.

AD Amersfoortse Courant