8 maart  2009 - door Frits Feuler

Voorafgaand aan de finales om de Belgische beker in het Waalse Herstal leken de kaarten duidelijk in het voordeel van titelhouder Vise (dames) en Tongeren (heren). Maar beide ploegen konden toen niet bevroeden dat ze tot het uiterste strijd moesten leveren om de zo fel begeerde 'Cup met de grote oren' in hun bezit te krijgen. Visé redde het na verlenging met 27-24, Tongeren klopte Beneliga-winnaar Sasja met 29-27.

Op de speelvloer vier speelsters met een 'Limburgs ' verleden. Bij Visé ex-BFC doelvrouwe Sofie Nouwen, die niet echt lekker in de wedstrijd zat maar tegen het einde toch een paar knappe reddingen in huis had. Aan de overkant doelvrouwe Anja Geusens, ex-V&L en ex-Swift. Zij klom in dit duel tot grote hoogte en bracht met liefst 27 stops de Waalse aanvalsters meer dan eens tot wanhoop. Dan nog de beide routiniers Maartje van Barneveld (29), bezig aan haar laatste seizoen bij Meeuwen en Maartje Reubsaet, dit seizoen overgekomen van het Geleense V&L. Beiden hadden nog geen echte prijs in hun handbalcarrière gewonnen en hadden duidelijk zin in de bekerfinale.

De aanhang van Femina Visé had het ruim vijftig minuten moeilijk. Hun favorieten zaten niet echt lekker in de wedstrijd. Meeuwen, de underdog, speelde fris en vrij en zette de hautaine landskampioen meer dan eens te kijk met uitgekiend aanvalsspel en degelijk verdedigen. Zo er al een bal richting doel kwam was daar nog altijd de betrouwbare Geusens om het onheil af te wenden.

Halverwege (9-9) kon het duel nog alle kanten op. Meeuwen behield steeds een kleine voorsprong, Visé moest alles geven om minstens in het spoor te blijven. Bij 17-21 voor Meeuwen, op minder dan vier minuten van het einde, leek de Cup in de knip. Van Barneveld besloot een aanvallende actie met een lob op de lat. Nog had Meeuwen voordeel. Een onterechte tijdstraf voor aanjager Reubsaet (19-21) leidde de ondergang in van haar ploeg.

Aan de overkant miste Van Barneveld dé kans op de beslissende treffer wegens cirkelfout. Visé rook in extremis bloed, zette twee cipiers vooruitgeschoven in de defensie waardoor Meeuwen ver weg van het doel werd gehouden. Die taktiek rendeerde voortreffelijk: twaalf seconden voor tijd benutte Visé een discutabele strafworp: 21-21. Dus moesten verlengingen de beslissing brengen. Daarin stelde Visé zoals gewoonlijk snel orde op zaken: via 23-21 naar 27-24.

Voor Van Barneveld (3 treffers) was de verlenging teveel: achillespees en kuit protesteerden hevig. 'Een ontsteking waar ik al geruime tijd last van heb,' aldus de hoekaanvalster die na afloop minutenlang in tranen uitbarstte. 'We hadden in de slotfase langere aanvallen moeten spelen. Jammer van die cirkelbal. Het was dé kans op een prijs ooit, want ik denk dat ik volgend seizoen niet meer van de partij ben. Dit seizoen draaien we goed, pech dat we dat niet hebben mogen uitdrukken met de bekerwinst. Als we dit allemaal vooraf hadden geweten, waren we blij geweest, nu rest toch een kater.' Vervolgens verdween ze naar de catacomben van La Préalle voor de dopingcontrole.

Ook Maartje Reubsaet (3 treffers) vond de winst van Visé niet echt verdiend. 'Ze hadden niet echt een antwoord op onze taktiek. Die tijdstraf voor mij was onterecht maar wel beslissend. Ik was niet eens in de buurt van de overtreding. Leek er verdacht veel op dat Visé moest winnen! Hopenlijk krijgen wij in de play offs onze revanche, want ik weet nu al zeker dat Visé bang voor ons zal zijn!'

Mannen

Bij de mannenfinale opnieuw twee Limburgers op het parket: de ex-Sittardianen Zef Hamers (eerste seizoen) en Jean-Paul Stijnen (sinds twee maanden actief) gingen met Tongeren op zoek naar de eerste echte hoofdprijs. Hamers (zes treffers) werd alleen aanvallend ingezet, Stijnen vocht in de defensie stevige duels uit met Ivan Kopljar. Op de bank bij Sasja ex-V&L-speler Jo Delpire, nu trainer van de Antwerpse ploeg.

Het duel leek snel beslist: binnen het kwartier leidde Tongeren, mede door voortreffelijk keeperswerk van doelman David Polfliet - niet meer geselecteerd voor de nationale ploeg - met 8-1. Het door blessures geplaagde Sasja leek rijp voor een oorwassing maar zorgde met hard werken in het tweede kwartier er in elk geval voor dat het verschil niet groter werd: 17-11 aan de rust, met vier treffers van Hamers.

Na de pauze een geheel ander Sasja. Delpire, furieus op de arbitrage, had zijn mannen beter ingesteld op de kwaliteiten van Polfliet. En zie! Stap voor stap naderde Sasja en werd het een heuse bekerthriller. Een kwartier voor tijd (22-20) wankelde Tongeren maar door het missen van diverse open kansen (waaronder twee strafworpen) maakten de Sinjoren het zichzelf knap lastig. De o, zo gehoopte gelijkmaker bleef achterwege. Voor de Eburonen was het toen een koud kunstje om de buit veilig in de zak op te bergen: 29-27.

Delpire zocht de oorzaken voor het verlies vooral bij zijn eigen falende aanvallers maar ook bij het arbitrale duo dat de loopregel meer dan eens verkeerd interpreteerde. 'Tja, en kansen moet je zelf afdwingen én afmaken!'

Stijnen straalde, was in de zevende hemel. 'Mijn eerste prijs en ook nog naar de dopingcontrole! Ik ben pas sinds zes weken bij de groep vanwege mijn studie. Gelukkig krijg ik steeds meer speeltijd en dat voelt goed! Wie er vanavond na het feestje naar huis rijdt? Zef natuurlijk!'

Maar Hamers weet van niks, heeft in elk geval zijn vriendin nog achter de hand mocht het niet meer verantwoord zijn om achter het stuur te kruipen. 'Bij 8-1 dacht ik dat ik niet veel zou spelen. Maar dat verliep anders. In de tweede helft slecht begonnen maar goed geeindigd. Spannend was het zeker, jammer dat de scheidsrechters zoveel affloten. Ik voelde bij mezelf geen echte spanning, heb gespeeld zoals ik altijd speel: rustig en met overleg!'

Handbalstartpunt