29 mei  2009 - door Rob Kwanten

Het Belgisch handbalmilieu toont nog maar eens dat sport en logica niet altijd verenigbaar zijn. Niet geheel onverwacht kondigde Jos Schouterden zijn ontslag aan als trainer van kampioen Tongeren.

Ondanks een zeer geslaagd seizoen, waarin hij de club zowel de landstitel als de beker schonk, werden de geruchten alsmaar sterker dat enkele spelers niet meer zo enthousiast waren over zijn werkwijze.

Schouterden zelf windt er helemaal geen doekjes om. 'Ondanks de successen van de afgelopen weken voelde ik dat er iets gebroken was tussen de spelersgroep en mezelf. Ik stelde vast dat er enkele spelers waren die een verdere samenwerking met mij niet meer zagen zitten.'

'Namen ga ik niet noemen, maar ik kan wel bevestigen dat mijn trainingsmethodes het discussiepunt waren, meer bepaald het gebrek aan plezier en entertainment tijdens mijn oefensessies. Dit zijn futiliteiten waar ik mij in volle titelstrijd niet mee bezig wenste te houden.'

Eer
'Na het kampioenschap ben ik dan met het bestuur rond de tafel gaan zitten en heb ik het probleem aangekaart. Ik zag twee mogelijke pistes: ofwel zoeken de ontevreden spelers andere oorden op, ofwel hou ik de eer aan mezelf. Rond de tafel gaan zitten met de spelers in kwestie was voor mij geen optie.'

'Als trainer bepaal ik en ik alleen hoe er getraind wordt. In alles wat ik doe hou ik maar één zaak voor ogen: resultaten boeken. Mijns inziens ben ik daar bij Tongeren ook in geslaagd. Als er dan gaat gediscussieerd worden over een laag amusementsgehalte op training, dan sla ik liever de bladzijde om.'

'Tongeren deed mij een voorstel om in een andere rol voor de club te blijven werken', gaat hij gepassioneerd verder.

'Ik heb om bedenktijd gevraagd en kan op dit moment echt niet zeggen of ik het ga aanvaarden.'

Top
'Wat wel vaststaat, is dat ik er in principe mee ophou als trainer. Ik kreeg gisteren en eergisteren al enkele telefoontjes van geïnteresseerde clubs, maar ik wees elke aanbieding af.'

Succes blijkt dus ook in het handbal geen werkzekerheid te garanderen. Jos Schouterden loodste Tongeren in anderhalf seizoen van de middelmaat naar de absolute top, maar ziet zijn bewind nu gekelderd door de ontevredenheid van enkele individuen.

Het Tongerse bestuur is in elk geval twee hete hangijzers rijker: dient de houding van de huidige spelerskern niet in vraag te worden gesteld wanneer amusement primeert op resultaten? En: is er een volwaardig alternatief voor Schouterden beschikbaar op een markt waar de toptrainers al decennia lang niet bepaald voor het rapen liggen?

Nieuwsblad