|
|
27 November
2009 - door Frits Feuler
|
Als een verrassing kwam de 24-26 bekerzege van
Bocholt op regerend landskampioen en bekerwinaar Tongeren niet
echt. De Eburonen spelen al een poosje incompleet en hebben
afgelopen zondag in het Zwitserse Bern ook hun Europese ambities
weer voor een jaartje mogen opbergen. Daarbij toonde de wedstrijd
in de achtste finales om de Belgische Cup heel duidelijk aan dat
de chemie tussen de Waalse trainer Thierry Herbillon en een deel
van de ploeg te wensen over laat. Niet echt bevorderlijk voor een
ploeg uit vorm.
Aan Bocholt is dit malheur niet besteed. De
ploeg speelt een fris spelletje en heeft op elke positie wel
iemand de ballen in het vijandelijke netje weet te deponeren.
Vier jaar geleden zette men onder leiding van
de nieuwe trainer Gabrie Rietbroek de weg omhoog in. Vorig jaar
leek men de eerste vruchten te kunnen plukken maar een geweldige
inzinking in de slotfase van de play offs maakte van het
ambitieuze Bocholt plots een haperende machine.
Afgelopen weekeinde zette men voor de competitie Hasselt koeltjes
aan de kant. Toch was men niet geheel gerust voor de
bekerwedstrijd. "Verlies betekent dat we dan reeds een prijs
kunnen schrappen," aldus Rietbroek vlak voor de match.
Bij de thuisploeg maakte Joris Tack een sterke
rentree. Een oogblessure hield de spelverdler bijna vier weken aan
de kant. Hij was zo ongeveer de enige speler die zich met de
gasten in aanvallend opzicht kon meten. Maar tien treffers tegen
de opnieuw sterk keepende Ruud Hanssen (35) bleken uiteindelijk
niet voldoende. Hanssen, bezig aan zijn derde seizoen, maakte op
cruciale momenten korte metten met het slappe gepriegel van de
Tongeren-aanvallers en verdedigde als een echte Hollandse leeuw
zijn territorium. "Ik heb nog wat last van mijn enkel maar
dat voel je in dit soort wedstrijden niet. Heb niet voluit kunnen
trainen. Maar met mijn ervaring en snelle reflexen sleep ik me
door de wedstrijd heen, dat pakt tot nu toe goed uit. Gabrie geeft
mij vertrouwen, dat betaal ik de ploeg terug met een goede
prestatie. Vergeet ook de rest van mijn kameraden niet, de
wisselwerking moet optimaal zijn".
De jonge Brecht Wertelaers ontpopte zich als
een aalvlugge speler die op de rechterwing de vijandelijke
defensie goed onder druk hield en viermaal uitstekend afrondde.
Grote man aan Bocholt-zijde was routinier Bart Lenders. Hij hoefde
alleen aanvallend op te treden, zijn broer Philip knapte het
ruigere defensievere werk voor hem op. Aanvallend had hij daarom
wat meer reserves om tegen twee-meter-man Tuur de Preter en
bijtertje Jean-Paul Stijnen in de een-tegen-een situatie te gaan.
Het Tongerense tweetal had handen en voeten nodig om de
ex-Neerpeltenaar af te stoppen. Was er eenmaal contact, dan bracht
Lenders het speeltuig toch nog bij de bikkelende Rob Beaumont aan
de cirkel die gaandeweg het duel een echte kwelgeest werd voor de
Tongerense defensie.
Vlak voor de pauze (13-10) leek Tongeren de
eerste aanspraak op de winst te gaan maken. Twee tijdstraffen van
het goed fluitende jonge koppel Martens en Verdonck voor Stijnen
en Roggeman braken het verzet: 14-14 halverwege.
Bocholt zette na de hervatting een vlotte
14-16 neer, Tongeren nam met 22-19 over. Doelman David Polfliet
eiste verbaal nog meer inzet van zijn defensie maar bleek een
roepende in de woestijn. De communicatie tussen de doelman en zijn
trainer was te genant om te zien: Polfliet sprak zijn coach
furieus in het Vlaams toe, Herbillon zocht wanhopig naar
assistenten op de bank die de teksten van de nimmer aflatende
keeper kon vertalen!
Beetje voor beetje glipte de wedstrijd uit
Tongerense handen omdat aanvallend te weinig rendement uit de
doelkansen werd gepuurd. Een kolfje naar de hand van Hanssen en
co, die in ondertal de stand gelijk trokken: 23-23. Toen Tuur de
Preter op minder dan twee minuten van het einde (24-24) naar de
kant moest en Thomas Cauwenberghs een vrije worp wat al te vreemd
verkwanselde, was er dolle pret op de Bocholtse bank. Davy
Veraghtert en Pieter Vanloo deelden de genadestoot uit: 24-26.
Loting kwartfinales (uit en thuis):
Sasja-Roeselare
Bocholt-Hasselt
Vise-Neerpelt/Lommel
Herstal/Flemalle-Atomix
Speeldata: 27 en 28 februari 2010, daarna Final Four
|
|
Handbalstartpunt
|
|
|