15 september 2009

Sasja opende de competitie met een nederlaag in Neerpelt maar won afgelopen weekend na een inhaalrace zeer verrassend van Tongeren. Begrijpelijk. Sasja liep vorig seizoen immers zware averij op. Liefst zes basisspelers én de trainer verlieten (voortijdig) de club. Zo'n aderlating kom je als vereniging nooit te boven, denk je dan, maar ondanks dat rampjaar eindigden de Antwerpenaars toch nog vierde. Hoe is het zo ver kunnen komen, Alex Jacobs?

"Noem het een samenloop van omstandigheden,' aldus de Sasjatrainer, 'Er heerste al ongenoegen voor de competitiestart. Die brand hebben we nog tijdig kunnen blussen, met wat toegevingen door beide partijen. In januari begon dan de malaise. Waarom weet nog steeds niemand, maar hét clubbeleid werd aangevallen zonder dat tekortkomingen werden gepreciseerd.

Het clubbestuur werd gebrek aan management verweten. Er heerste ook een latent ongenoegen over de spelersvergoedingen. Maar dat was andere jaren ook zo. Eind juni werd iedereen telkens betaald en waaide de storm over. Vorig jaar niet dus. Tegelijkertijd werden we geteisterd door blessureleed, drie basisspelers voor lange tijd out. En toch halen we de bekerfinale. Tijdens de play-offs barst een tweede bom en moeten we met een noodploeg verder. En vooral die demarche beschouw ik als een dolkstoot in de rug van de club. Zelfs al ben je niet akkoord met het clubbeleid, je laat je ploegmaats niet in de steek. Nà de competitie akkoord, maar niet in volle titelstrijd. Voor mij is het simpel: Tongeren is kampioen en bekerwinnaar geworden enkel omdat Sasja uiteen is gespat…'

Intussen staat er een nieuwe ploeg waarmee kan gebouwd worden aan de toekomst. Sasja heeft zijn ambities wel serieus moeten terugschroeven. Trainer Alex Jacobs spreekt voor het eerst sinds jaren niet meer over de titel, zelfs niet over een prijs.

'Het kan onmogelijk anders. We hebben jong talent klaar staan, nu moeten we keihard werken om opnieuw dat topniveau te halen. Je kunt bezwaarlijk zes topspelers vervangen door een jonge garde en zeggen dat je de titel ambieert. Wij mikken op een vijfde of zesde plaats, hoger eindigen zou een weergaloos succes zijn. Nee, ik heb geen bezwaar tegen een degradatieronde met zes. Onder kalenderdruk van de Beneliga waren play-offs met zes ploegen uitgesloten. En de Beneliga is dit seizoen ons alternatief voor de Europabeker.'

De standaard