|
|
28 november 2009 - door Hans Jacobs
|
Het conflict suddert al een tijd bij Sasja,
een begrip in het Belgische handbal, maar een tiental ex-spelers
pikt de situatie niet meer. Via de sportersvakbond Sporta eisen ze
achterstallig loon. Lars Bertels: ‘Desnoods stappen we naar de
rechter.’
De Europese subtop behalen, die woorden vielen
in het seizoen 2007-2008 te horen bij Sasja. En waarom ook niet?
De club werd netjes omkaderd met coach, assistent-coach en mental
coach, juniores trainden met de keurgroep mee… Twee jaar later
is een tiental sterkhouders van toen of ontslagen of zelf
opgestapt, ontgoocheld.
Het is niet de eerste keer dat verwijten over
en weer vliegen over financiële en andere geschillen, maar nu is
de maat vol voor de vertrekkers van toen. Ze namen de
sportersvakbond Sporta in de arm, en eisen achterstallig loon
terug. ‘Voor de bekerfinale vorig jaar zegde het bestuur aan de
media dat de club niet alleen financieel gezond is, maar ook dat
elke speler vergoed werd’, zegt Lars Bertels, die optreedt als
woordvoerder van de misnoegde ex-spelers. ‘De waarheid ligt
anders: ja, er werden spelers vergoed. Diegene die bij Sasja zijn
gebleven. Diegene die vertrokken zijn, hebben tot op vandaag nog
altijd niet al hun geld gekregen waarop ze recht hebben.’
Momenteel zijn de onderhandelingen bezig
tussen Sporta en de raadsman van Sasja. Bertels wil evenwel verder
gaan als er niets uit de bus komt. ‘Desnoods stappen we naar de
rechter. Het heeft lang genoeg geduurd.’
Bertels wil tegelijk ook transparantie inzake
de financiële situatie van toen. ‘De inkomsten van Sasja waren
niet min: subsidies van het Topsportfonds van de stad Antwerpen,
ongeveer 125.000 euro. Prijzengeld van de BeNe-liga, 10.000 euro,
behoorlijk meer inkomsten door meer publiek wegens de goede
prestaties, met name vijf titels in drie jaar. Waarom werd dat
niet gebruikt om bijvoorbeeld spelers deftig te verlonen?’
Een overdreven reactie van een verbitterde
veelvoudige doelman van de nationale ploeg, die nog eens wil
natrappen naar zijn ex-ploeg? Geenszins, zegt Bertels. ‘Een
voorbeeld van hoe erg het was. We zijn verschillende keren
kampioen geworden, maar geen enkele keer is er zelfs een
kampioenenviering voor de spelers geweest. Geen geld, zo luidde
het.’
Volgens de spelersgroep is het zover gekomen
om verschillende redenen: een zwak financieel beleid is er één
van. Bertels: ‘De eigen gebreken van het bestuur werden netjes
gecamoufleerd door het vertrek van spelers die zogezegd vielen
over banale dingen of financieel betere voorstellen kregen van
andere clubs. Als het van ons afhing, waren we wat graag bij Sasja
gebleven, de club waar we mooie dingen hebben kunnen laten zien.
Nu lijkt het erop alsof wij de zwartepiet zijn, de club bewust in
de steek hebben gelaten. Terwijl het andersom is: de spelers zijn
bij het huisvuil gezet.’
Bertels pleit voor een licentie ter
bescherming van de spelers. ‘Want het is niet de eerste keer dat
dit gebeurt in België.’
|
De standaard
|
|
|
|