Handbalstartpunt

Tiental ex-spelers van veelvoudig landskampioen Sasja eist achterstallig loon
Titel ‘De spelers zijn bij het huisvuil gezet’

28 november 2009 - door Hans Jacobs
Het conflict suddert al een tijd bij Sasja, een begrip in het Belgische handbal, maar een tiental ex-spelers pikt de situatie niet meer. Via de sportersvakbond Sporta eisen ze achterstallig loon. Lars Bertels: ‘Desnoods stappen we naar de rechter.’
De Europese subtop behalen, die woorden vielen in het seizoen 2007-2008 te horen bij Sasja. En waarom ook niet? De club werd netjes omkaderd met coach, assistent-coach en mental coach, juniores trainden met de keurgroep mee… Twee jaar later is een tiental sterkhouders van toen of ontslagen of zelf opgestapt, ontgoocheld.
Het is niet de eerste keer dat verwijten over en weer vliegen over financiële en andere geschillen, maar nu is de maat vol voor de vertrekkers van toen. Ze namen de sportersvakbond Sporta in de arm, en eisen achterstallig loon terug. ‘Voor de bekerfinale vorig jaar zegde het bestuur aan de media dat de club niet alleen financieel gezond is, maar ook dat elke speler vergoed werd’, zegt Lars Bertels, die optreedt als woordvoerder van de misnoegde ex-spelers. ‘De waarheid ligt anders: ja, er werden spelers vergoed. Diegene die bij Sasja zijn gebleven. Diegene die vertrokken zijn, hebben tot op vandaag nog altijd niet al hun geld gekregen waarop ze recht hebben.’
Momenteel zijn de onderhandelingen bezig tussen Sporta en de raadsman van Sasja. Bertels wil evenwel verder gaan als er niets uit de bus komt. ‘Desnoods stappen we naar de rechter. Het heeft lang genoeg geduurd.’
Bertels wil tegelijk ook transparantie inzake de financiële situatie van toen. ‘De inkomsten van Sasja waren niet min: subsidies van het Topsportfonds van de stad Antwerpen, ongeveer 125.000 euro. Prijzengeld van de BeNe-liga, 10.000 euro, behoorlijk meer inkomsten door meer publiek wegens de goede prestaties, met name vijf titels in drie jaar. Waarom werd dat niet gebruikt om bijvoorbeeld spelers deftig te verlonen?’
Een overdreven reactie van een verbitterde veelvoudige doelman van de nationale ploeg, die nog eens wil natrappen naar zijn ex-ploeg? Geenszins, zegt Bertels. ‘Een voorbeeld van hoe erg het was. We zijn verschillende keren kampioen geworden, maar geen enkele keer is er zelfs een kampioenenviering voor de spelers geweest. Geen geld, zo luidde het.’
Volgens de spelersgroep is het zover gekomen om verschillende redenen: een zwak financieel beleid is er één van. Bertels: ‘De eigen gebreken van het bestuur werden netjes gecamoufleerd door het vertrek van spelers die zogezegd vielen over banale dingen of financieel betere voorstellen kregen van andere clubs. Als het van ons afhing, waren we wat graag bij Sasja gebleven, de club waar we mooie dingen hebben kunnen laten zien. Nu lijkt het erop alsof wij de zwartepiet zijn, de club bewust in de steek hebben gelaten. Terwijl het andersom is: de spelers zijn bij het huisvuil gezet.’
Bertels pleit voor een licentie ter bescherming van de spelers. ‘Want het is niet de eerste keer dat dit gebeurt in België.’
De standaard