|
|
7 juni 2009- door Frits Feuler
|
De Belgische mannenploeg heeft het voorlaatste
thuisduel in de EK-kwalificatie - woensdag wordt in Kortrijk nog
tegen vice-olympisch kampioen IJsland gespeeld - tegen Macedonie
niet onverdienstelijk geacteerd. Na een 8-12 pauzestand gingen de
Belgen voor vierhonderd toeschouwers slechts met 19-27 onderuit.
Het duel dat eind maart geen doorgang vond -
de Macedonische ploeg kon vanwege hevige sneeuwval niet vliegen
vanaf Skopje - werd opnieuw in Herstal vastgesteld. Voorafgaand
aan dit kwalificatieduel voor het EK in Oostenrijk lagen de
kaarten duidelijk in het nadeel van de Belgische handballers die
in de tot dusver gespeelde wedstrijden nog geen potten hadden
kunnen breken. Ook tegen de nummer elf van het voorbije WK in
Kroatie zou nauwelijks eer te behalen zijn.
De werkelijkheid lag toch een beetje anders.
Na een uurtje fris handbal - met geen enkele strafworp in dit
internationale duel, welhaast een unicum - speelden de Belgen
zeker niet onaardig. De ongeveer vijftig Macedonische supporters
maakten constant enorm veel herrie op de tribunes en zweepten hun
ploeg op. Jammergenoeg bleven de Belgen op het veld verstoken van
die vocale steun van het tamme thuispubliek. Hoe de Waalse speaker
het ook met zijn self-made songs probeerde, het publiek had de
boodschap niet begrepen en keek zestig minuten apatisch toe.
Bondscoach Robert Nijdam kende in aanloop naar
het duel nogal wat probleempjes met de beschikbaarheid van een
aantal spelbepalende spelers. Afmeldingen vanwege studie en werk
vielen niet echt in goede aarde. Nijdam vond dat zijn hele ploeg
voor de drie wedstrijden beschikbaar moest blijven, de keuze van
sommigen voor twee of zelfs een duel is niet meer van deze tijd,
oordeelde de Nederlander. Vervangers werden opgeroepen en klaar
gestoomd voor het duel met de broertjes Filip (zeven treffers) en
Kiril (zes) Lazorov.
Kiril was publiekstrekker nummer een: hij had
tijdens het voorbije WK in Kroatie naam gemaakt als topscorer met
een onwaarschijnlijke score van 92 treffers in 9 duels. En de
speler van het Kroatische Zagreb liet in de Waalse sporthal zien
dat hij een gouden linker heeft die meer kan dan alleen maar
succesvol en gevarieerd op doel schieten. Een soepele
polsbeweging, veel dynamiek, een geweldig inzicht, succesvolle
passes richting medespelers, bijna geen technische fouten.
Gekoppeld aan zijn precieze en gevarieerde schot een bijna niet te
verdedigen aanvaller. Toch lukte het de Belgen incidenteel de
nummer zeven in zijn actie te storen, zelfs zijn shirt begaf het
onder de fysieke aanpak van de Belgische defensie. Maar de
gelouterde opbouwer maalde daar niet om.
De 'nieuw' geformeerde Belgische selectie
pakte de draad vanaf het begin goed op. Een stevige 6:0 dekking
reageerde agressief op de vele plaatswissels van de Macedoniers
die feitelijk niet echt op zoveel weerstand hadden gerekend. Kwam
er al eens een bal over het hoge blok dan was daar nog altijd
doelman Jens Lievens die zijn mannetje stond en meer dan eens
loeiharde schoten onschadelijk maakte.
In de aanval kwamen de Belgische aanvallers regelmatig met goed
loopspel en knap cirkelspel van Tim Houbrechts - zes treffers -
tot aanvaardbare scores. Bram DeWit en Max Fortemps - beiden in
Franse dienst - en Joris Tack konden vanuit de opbouwrij niet echt
veel bijdragen aan de Belgische productie en speelden wat
bleekjes. Kristof Vanwesemael, terug na lang blessureleed, kan
terugzien op een meer dan geslaagd optreden. David L'Hoest had wat
meer gebruik mogen maken van zijn passeerbeweging. Nu waren zijn
afstandsschoten een te makkelijke prooi voor de Macedonische
doelmannen. Patrick Langer op rechts en Jelle Tack op links kwamen
vanaf de hoeken meer dan eens tot een succesvolle actie.
Na de pauze (8-12) bleef het verschil
vooralsnog rond de vier, vijf treffers (15-20). In het laatste
kwartier zette Macedonie zette wat meer druk en voerde bal- en
looptempo nog maar eens op. Belgie 'blonk' in die fase uit in
onnodige balverliezen waar de gasten rap van profiteerden om de
eindscore een wat vertekend beeld te geven. Doelman Sebastien
Ehnevid had gedaan wat hij kon maar ook hij moest lijdzaam toezien
hoe zijn defensie steeds meer vanaf alle posities werd
uitgespeeld. Bij 17-24 leken de dubbele cijfers een kwestie van
tijd. Maar met enorm veel wilskracht werden de laatste restjes
energie vrijgemaakt voor een alleszins fraaie 19-27 nederlaag. Een
zeer bescheiden applausje van het eigen publiek kon er nog net
vanaf! Inmiddels hadden de Macedonische fans bezit genomen van het
terrein en moest ster-speler Kiril Lazarov nog optreden voor heel
wat fotowerk.
Robert Nijdam was na afloop dik tevreden.
"De beste wedstrijd onder mijn leiding tot nu toe. We hebben
gevochten. Macedonie heeft heel lang met het eerste zevental
gespeeld, dat zegt wel iets over ons weerwerk. Meteen is ook naar
de achterblijvers duidelijk gemaakt dat iedereen alles moet geven
om de Belgische ploeg op termijn toch eens in de etalage te
zetten. Ik respecteer studie en werk maar dan moet iedereen veel
eerder zijn programma op de handbalkalender afstemmen. De
nationale ploeg is geen duiventil waar ieder naar eigen goeddunken
kan komen spelen. We hebben vandaag met de jongere gasten weer een
paar pasjes naar voren gemaakt. IJsland wordt komende woensdag een
nog zwaardere klus. De ervaring uit dit soort duels moet de
internationals verder helpen op weg naar een hoger platform."
Scores voor België: Houbrechts 7, Jelle Tack
3, Van Wesemael 3, Langer 2, Claesen 2, L’Hoest 1,
Fortemps 1,
|
Handbalstartpunt
|
|
|
|