|
|
|
21 februari 2009 Door Tom Jacobs
|
|
|
Na drie opeenvolgende landstitels ging de
nieuwe Volendam-coach Maurice Canton vorig sezoen van start met
een zware erfenis. Canton en Volendam grepen vorig jaar net naast
de titel, maar nu staan de Noord-Hollanders er weer helemaal.
Schilder, Schagen en co strijden immers nog volop voor prijzen in
zowel de eredivisie, de Beneliga als de beker. Tijd om de
Limburgse toptrainer zelf aan het woord te laten, dachten wij. Na
afloop van dit gesprek raakte overigens bekend dat Maurice na
afloop van dit seizoen Volendam verlaat. Canton is nog lang niet
uitgekeken op Volendam, maar de combinatie met het vele reizen en
zijn gezinsleven bleek steeds moeilijker.
Vorig jaar viel het beslissende Beneliga
weekend nogal ongelukkig en jullie werden er pardoes uitgeknikkerd
door Hasselt. Een club als Volendam mag eigenlijk niet ontbreken
bij de Final Four. Tijd voor revanche dus tegen Initia?
Dat zou je wel zo kunnen zeggen dat we niet mogen ontbreken. We
spelen dan wel opnieuw thuis tegen Hasselt, maar we zijn niet zo'n
club die drijft op revanchegevoelens of zo. We bekijken elke
wedstrijd op zich en we willen ons natuurlijk graag plaatsen. Ook
tegen Sasja wordt het trouwens een interessante wedstrijd. We zijn
allebei niet compleet, want wij missen Niels Reijgersberg
(ribkneuzing) en waarschijnlijk moet ook Bobby Schagen nog aan de
kant blijven. Hij heeft een peesblessure door een overbelasting
aan de elleboog. Allebei zijn het belangrijke spelers voor de
rechterkant. Felix Janssen is al langer out, maar gelukkig hebben
we een brede groep op om zoiets op te vangen.
De onderlinge verschillen in de Beneliga
zijn soms verrassend groot. Het lijkt ook of sommige clubs meer
gemotiveerd zijn dan anderen voor de internationale wedstrijden?
Dat kan ik zelf moeilijk beoordelen zonder te weten wat er speelt
in die clubs. Kijk maar naar Hellas in Nederland, die zijn net
bezig een gigantische omslag te maken. Ze hebben al hun energie
nodig om alles netjes op een rij te krijgen in de competitie dan
vormen die internationale wedstrijden een bijkomende belasting.
Volendam heeft een goede organisatie en beschikt over een bredere
selectie dan kan je daar makkelijker mee omgaan. Hetzelfde merk je
met de andere clubs -zoals Aalsmeer of Sasja- waar er een cultuur
is van elk jaar Europees te spelen.
De verloren finale tegen Hellas bleef vorig
jaar lang na zinderen?
Dat klopt, toch is het ook heel begrijpelijk als je vier jaar
achter elkaar de finale haalt en je hebt 'm drie keer gewonnen.
Het seizoen was ook heel zwaar geweest en de meeste spelers liepen
al lange tijd op de toppen van hun tenen. Er waren heel wat
blessures gedurende het seizoen en we kwamen gewoon scherpte te
kort. Bovendien moest Volendam het ook doen zonder enkele
belangrijke spelers die er het seizoen voordien wel nog waren,
zoals Patrick Kersten en Amel Muhic. Dit jaar zijn we een stuk
fitter, we zijn het seizoen ook heel gretig begonnen. Af en toe
verliezen is zeker niet ongezond.
Aanvankelijk werkte je veel met
groepsgesprekken, gaandeweg heb je die aanpak bij Volendam verlegt
naar een meer individuele aanpak?
Een vaste formule over hoe je met spelers omgaat is er natuurlijk
niet. De band tussen de groep en de trainer heeft ook tijd nodig
om te groeien. Heel wat dingen spelen daarin een rol. Als
Limburger in Holland kom je automatisch uit bij heel wat
verschillen. Veel meer dan als ik pakweg in Belgisch Limburg zou
werken! Wat zijn spelers gewoon van de vorige trainer? Wat
verwachten zij? Wat voor de ene prettig is, werkt voor de ander
dan weer minder. Wat is de verhouding tussen de spelers onderling?
Welke cultuur heerst er binnen een club? Daar moet je op inspelen,
ondertussen hebben we daar een hele weg in afgelegd.
Er was vorig seizoen wat kritiek op de
speelwijze van Volendam, het sprankelende en spectaculaire spel
leek afgevlakt?
Dit seizoen bleek dan weer uit enquête onder de supporters dat
men heel erg positief stond tegenover het geleverde spel: het
beste in jaren was het algemene oordeel! Zo zie je maar, je moet
ook de schutters hebben natuurlijk. Terwijl we nu net veel vanuit
de tweede fase werken, we proberen een hoog tempo te ontwikkelen
met een snelle omschakeling vanuit de dekking.
Jullie blijven wel winnen, maar niet altijd
met tophandbal. Te oordelen aan de voorbije wedstrijden wordt het
tijd voor Volendam dat de belangrijke wedstrijden er aan komen.
Ben je het daar mee eens?
Ja en nee, ik zou het zeker niet dramatisch slecht noemen. Je kan
gewoon niet elke week die topconcentratie vasthouden. De top wordt
in Nederland ook smaller en als groep wordt je niet beter door het
spelen tegen zwakkere tegenstanders! De competitie is ook zo
ingedeeld dat we de zwaardere teams aan het eind krijgen.
Je bent ook betrokken bij het handbal
talenten Centrum Noord-Holland (overkoepelend trainingsinitiatief
voor jeugdig talent). Da's niet zomaar een tusendoortje lijkt me?
Nee, zeker niet! Daarvoor moet ik twee keer per week om vijf uur
op dan gaat het met een busje van Volendam en om 6u45 zijn we al
bezig. We hebben vooral veel meiden omdat handbal buiten Limburg
toch een sport voor vrouwen is. Het is een heel fanatieke groep en
erg leuk om te doen.
Behalve met de Heren één, krijgen ook de
andere teams in Volendam jouw aandacht?
Normaal verzorg ik zo'n 12 trainingen in de week. Ik ben voltijds
met handbal bezig eigenlijk. Binnen en buiten de club, maar bij
Volendam werk ik echt verenigingsbreed. Dan gaat het ook over
begeleiden van trainers enzo.
Je woont nog in Limburg, dat betekent dat
je erg veel in de wagen zit?
Inderdaad, dat kan je wel zeggen! Gelukkig heb ik in Volendam een
appartement ter beschikking waar ik twee tot drie keer in de week
gebruik van maak.
Het moet een dubbel gevoel zijn om vast te
stellen dat de eredivisie wordt uitgehold, aan de andere kant
worden in Nederland wel prima spelers opgeleid. Qua opleiding
wordt er dus behoorlijk werk geleverd. Ook het niveau van de
nationale ploeg zit weer in de lift…
Je kan er niet om heen dat Nederland een opleidingscompetitie is.
Wij kunnen jongens alleen blijven motiveren om zich verder te
ontwikkelen als speler. Spelers zoals Bobby Schagen of Boy Van
Limbeek hebben het in zich om prof te worden. Als spelers die
motivatie niet hebben en ze willen in Nederland blijven dan is dat
hun vrije keuze. Volendam heeft inderdaad al enkele spelers
opgeleid die naar het buitenland zijn getrokken: Gerrie Eijlers,
Joey Duin... Dat het niveau van de competitie zakt is natuurlijk
geen goede zaak. Spelers haken vroeger af of omdat er weinig
uitdagingen zijn of ze komen erg snel in het eerste waardoor ze op
hun 22ste al alles hebben gezien! Als je de stap naar het
buitenland maakt, moet het ook een competitie zijn die je sterker
maakt. Vooral in Limburg zijn er nogal wat jongens die kiezen voor
het geld in België. Op zich is die competitie wel zwaarder dan de
Nederlandse, maar al vlug blijkt dan dat ze ook daar aan hun
plafond zitten. Dan is het risico echter groter dat hun
ontwikkeling stopt omdat ze kiezen voor de zekerheid om geld te
verdienen met de sport. Dat is sportief gezien jammer.
|
|
|
Handbalstartpunt
|
|
|
|