|
Artikel uit
Dagblad van het Noorden,17 april 2002
door Jaap van Brummelen
Gudme - Inpakken en
wegwezen is het motto voor Elly-An de Boer. De Drentse handbal-
ster
heeft het helemaal gehad met GOG Gudme en trainer Bent Nygaard in
het bijzonder. De Boer (23) kan niet verder met het knagende gevoel
dat de trainer het niet in haar ziet zitten. Haar besluit staat
vast. "Ik ga weg", zegt ze met doffe stem.
Met een gevoel van
vol-verwachting-klopt-ons-hart was Elly-An de Boer anderhalf jaar
geleden neergestreken in het Deense reservaat voor Nederlandse
internationals. Onder trainer Morten Soubak maakte ze haar
pretenties aanvankelijk waar. Tot ze vanwege een zeurende ontsteking
aan de achillespees vanaf februari vorig jaar langdurig in de
versukkeling raakte. "Ik heb een jaar lang alles maar half
kunnen doen. Het was een kwakkeljaar, waarin ik met aangetrokken
handrem speelde. Op een gegeven moment
kregen we een goede fysio bij
de club. Die heeft me van de kwaal afgeholpen."
De pijn is weg, maar
Morten Soubak ook. Soubak ging, Bent Nygaard kwam. En laat die
het
nou niet in De Boer zien zitten. Althans zo voelt het. Nygaard gaat
met een wijde boog om de Drentse vuurvreter heen. De Boer is het zat
als vijfde wiel aan de wagen te worden behandeld.
"Nygaard heeft
zes mensen. Daar speelt-ie mee. Ongeacht of ze wel of niet
functioneren. Het is buitengewoon frustrerend om vanaf de bank te
moeten zien dat de trainer niet ingrijpt als iemand helemaal niet
functioneert. Laatst kreeg ik eens een kans van hem in de eerste
helft. 'Prima eerste helft Elly-An', zo complimenteerde hij me. Maar
ik kon de tweede helft gewoon wel weer op de bank gaan zitten. Er is
geen klote aan op deze manier. Ik heb niets meer te zoeken bij deze
club. Het is een persoonlijke zaak tussen mij en de trainer. Het
klikt niet. Als hij het niet meer in me ziet zitten best, maar dan
wordt het voor mij tijd om op te krassen."
Op de vraag
waarheen, moet ze het antwoord schuldig blijven. Het enige dat De
Boer
vrijwel zeker weet is dat haar toekomst in Denemarken ligt.
Want sportief gezien mag het haar dan niet naar den vleze gaan,
sociaal-maatschappelijk heeft ze haar draai snel gevonden. "Ik
ben bezig met het tweede jaar van mijn studie marketing-economie.
Het eerste jaar deed ik dat in het Engels, maar inmiddels in het
Deens. In het begin was ik helemaal gesloopt als ik van school terug
kwam, maar ik red me steeds beter. En ik heb een vriend uit
Kopenhagen. We wonen nu wel wat ver uit elkaar. Daarom zou ik het
liefst naar een club dichter bij Kopenhagen gaan."
|