30
april 2002 door, Paul Hoes
Het abrupte einde van het handbalseizoen is hard
aangekomen bij Monique Feijen, aanvoerster van Oranje en
sinds een paar maanden bij haar Deense club GOG Gudme.
De 29-20 nederlaag in de derde en beslissende wedstrijd
tegen Ikast Bording in de halve finale om het
landskampioenschap was een mokerslag bij heldere hemel.
Het betekende
dat GOG zich in tegenstelling tot afgelopen seizoen niet
geplaatst heeft voor de finale tegen Viborg en dus ook
niet voor de Champions League. Ondanks dat Ikast in de
halve finale van het bekertoernooi ook al sterker bleek,
wil Feijen niet spreken over een verloren seizoen.
GOG is al sinds twee en half jaar de werkgever van Elly-An
de Boer, Saskia Mulder,
Natasja Burgers, Olga Assink en Monique Feijen. Het legde
de toen onderaan de handboldligaen bengelende club bepaald
geen windeieren. Maar dit jaar is het volgens
Feijen toch anders, moeilijker vooral. "Het is te
merken dat tegenstanders beter op ons zijn ingesteld dan
vorig jaar toen we relatief nieuw waren. We zijn een ploeg
die alles kan als iedereen in vorm is, maar die ook zeer
wisselvallig kan spelen", erkent Feijen. Daarmee
dringt de vergelijking met het Nederlandse team zich
fanatiek op. De ploeg van bondscoach Bert Bouwer haalde op
het laatste WK in Italië nooit haar normale niveau en
verliet teleurstellend het toernooi na de onnodige
nederlaag in de kwartfinale tegen Zweden. Een nederlaag
die later nogal wat gevolgen met zich zou meebrengen zoals
het terugbrengen door NOC*NSF van de jaarlijkse bijdrage
en het terugtreden van Datateam als detacheerder. Ook in
laatste duel met Ikast was Feijen getuige van een typisch
Oranje-trekje. "We speelden veel te gehaast om de
snelle achterstand teniet te doen, met veel technische
fouten tot gevolg. Ja, dat heeft Oranje ook nog wel eens
opgebroken".
Toch heeft Feijen er geen moment aan getwijfeld om haar
contract bij GOG te verlengen. "Ik heb het hier
uitstekend naar mijn zin en heb mijn draai gevonden. Ik
ben nou eenmaal niet iemand die zoals de anderen met
flitsende acties haar kwaliteit bewijst. Het feit dat ik
aanvoerder ben geworden heeft mijn waarde voor het team
bevestigd. Ik heb nu geen zin om mijn energie te stoppen
in de overgang naar een andere club, laat staan naar een
ander land". Dat Mulder en Assink ook bijgetekend
hebben vindt ze wel plezierig, maar het was geen
voorwaarde. "Nu voel ik me goed genoeg om hier als
enige Nederlandse te blijven spelen. De enige voorwaarde
die ik gesteld heb is dat de club het team op peil zou
brengen, omdat de selectie te smal is. Ik heb dit jaar
bijna alle wedstrijden volledig gespeeld, dat is eigenlijk
teveel van het goede". Van De Boer en Burgers weet ze
nog niet hen de toekomst brengt. De Boer blijft bij GOG of
gaat mogelijk naar FIF Kopenhagen, maar die ploeg is nog
niet uit degradatiegevaar. Burgers twijfelt al langere
tijd of ze haar Deens avontuur moet voortzetten.
"Laat die maar eerst zorgen dat ze weer fit wordt.
Waar ze dan volgend jaar speelt lijkt me van later
zorg", oordeelt ze als een echte aanvoerster.
Toch ziet ze één voordeel van de te vroege uitschakeling
van GOG : "Nu kunnen we ons met Oranje in alle rust
voorbereiden op de EK-kwalificatiewedstrijden tegen
Portugal begin juni. Want op de EK in Denemarken moeten we
natuurlijk bij zijn. Het is het beste podium om te laten
zien dat we individueel en als nationaal team toch
gegroeid zijn".
|
|
