Bouwer ziet normaliter het liefst zijn speelsters zo veel mogelijk wedstrijden met maximale weerstand spelen, bij voorkeur bij (top)clubs in Denemarken en Duitsland. In het geval van Burgers denkt hij daar toch anders over. "Het is voor haar belangrijk dat ze in eerste instantie in haar hoofd tot rust komt en zichzelf zodoende de meeste kans geeft de blessure te laten genezen. Ze heeft aangegeven dat ze dat het liefst dicht bij huis doet, dus kiest ze voor haar oude club De Volewijckers. Ik ben niet bang voor een terugval in haar handbalkwaliteiten. Ik denk eerder dat wanneer ze weer tot rust gekomen is sterker kan worden dan ze was. Het feit dat ze voor Viborg heeft gekozen zegt genoeg over haar interesse om concessies te doen en tophandbal te spelen". En dat is een geruststellende gedachte voor Bouwer. Burgers had namelijk vlak voor, tijdens en na het laatste WK haar twijfels over het voortzetten van haar carrière kenbaar gemaakt. Ze miste thuisbasis Amsterdam en alles wat daarmee samenhangt en ze vroeg zich tevens ernstig af of het gat naar de absolute wereldtop te dichten was en het ultieme doel, deelname aan de Olympische spelen, wel realiseerbaar was. Maar die dreiging lijkt dus voorbij.

Feit blijft dat Bouwer kwalificatie voor het EK zonder de linkshandige 'artieste' moet zien te bewerkstelligen. Daartoe heeft hij een selectie van 18 speelsters opgeroepen, waarin voor het eerst plaats is gemaakt voor twee speelsters van SEW, dat zowel de titel als de beker aan Hellas moest laten. "Saskia Roukema, die een constant seizoen heeft gedraaid, wil ik er graag bij hebben voor haar werklust en uitstraling en Andrea Groot is doorgeschoven vanuit Jong-Oranje. Het zijn dus niet echt verrassende keuzes", verklaart Bouwer. Dat zijn de vier van Hellas (Sylvia Hofman, Maaike Turnhout, Pearl van der Wissel en Ingeborg Vlietstra) evenmin. "De groei van Hellas dit jaar is duidelijk. Het zou heel goed zijn voor het Nederlandse handbal als we een of twee clubs zouden hebben die internationaal ook een woordje gaan meespreken". Maar Hellas wordt dit jaar ook direct met de schaduwkant van succes geconfronteerd. Hofman, Van der Wissel en Turnhout staan in de belangstelling van buitenlandse clubs. De enige die daarbij uit de toon valt is Vlietstra. De talentvolle keepster had al eigenlijk al eerder die stap moeten wagen, maar heeft er vooralsnog voor gekozen, net als collega Marieke van der Wal van Quintus, haar studie voorrang te verlenen.

"Iedereen weet dat ik de Nederlandse competitie te licht vind om je naar een internationaal niveau te werken. Wat dat betreft is de overgang van Tienstra naar Lutzellinden verstandig. Bij Slagelse zou ze achter de Zweedse topgoalie Cecilie Leganger komen te staan. Daar heeft zij en Oranje natuurlijk weinig aan". Van de rest van zijn buitenlandse keurkorps is alleen Martine Hekman, die zich knap heeft terug gevochten bij haar club Bayer Leverkusen na een voorste kruisbandletsel, nog niet helemaal fit. "Gelukkig hebben we nog een maand met daarin zeven oefenwedstrijden om ons voor te bereiden op de wedstrijden tegen Portugal. We zullen er alles aan doen om het EK te bereiken. We moeten met Oranje naar een cultuur toe dat we op ieder EK en WK aanwezig zijn", aldus de strijdbare Bouwer tot slot.