De handbalsters hebben hun eerste duel met Servië gewonnen (24-23) en hopen nu een goed uitgangspunt voor EK-kwalificatie te hebben.

Het wordt volgende week in Servië zeker een angstig uurtje voor Oranje. Hoewel de eerste van twee kwalificatiewedstrijden zaterdag gewonnen werd, is de marge zo klein dat bovenmatig optimisme een grote fout zou zijn. Positivisme niet. Want de uitslag in Rotterdam biedt een reële plaatsingskans voor het EK in Macedonië in december.

Niettemin maakte bondscoach Sjors Röttger, direct na de wedstrijd, een aangeslagen indruk. Ook de falende Maura Visser stond het huilen nader dan het lachen.
"We hadden graag met vier punten verschil gewonnen", sprak de bondscoach. "Maar ook met een marge van één doelpunt moeten we om kunnen gaan. Volgende week begint het hele spel opnieuw."

Oranje mag in Servië met één doelpunt verschil verliezen, maar dan moet de score hoger uitvallen dan de 24-23 van zaterdag. Dat vond Röttger wel positief en hij was de enige niet. Ook aanvoerster Diane Lamein dacht er zo over: "Deze uitslag is gunstig voor het uitduel, zeker als we nog wat sneller kunnen spelen. Ik heb hier absoluut geen slecht gevoel over."

Röttger en Lamein baseren hun vertrouwen op een nieuwe theorie. "Dit is het moderne handbal", aldus de coach. "Dat zij 23 doelpunten maken geeft niet. Dat wij er maar 24 maken, is te weinig. Bij veel internationale wedstrijden zie je uitslagen als 30-30. Dan wordt er goed gespeeld. Is de uitslag lager, dan is het spel matig. Ik weet dat wij beter kunnen."

De vraag is waarom Nederland dan niet beter speelde. Röttger wees op het 'thuissyndroom' dat de ploeg al vaker parten speelde. "We willen voor eigen publiek presteren en dat geeft een enorme druk." Té groot, bleek zaterdag.

De coach somde ook fouten op die Oranje maakte. "We hadden moeite met scoren, we kwamen na de rust slecht de kleedkamer uit. Dat reken ik mezelf aan." Bij rust leidde Nederland met 15-13 en de ploeg mocht de tweede helft beginnen met twee minuten in overtal, maar na die twee minuten stond het 16-16. "Heel slecht", vond Röttger.

Eerder in de eerst helft had Oranje al in overtalsituatie -zes tegen vier nota bene- een voorsprong van twee punten verspeeld. Een ander minpunt was dat Oranje drie van de zes strafworpen niet benutte.

En dan toch dat optimisme. De te verwachten hectiek in Servië leek de bondscoach niet te deren. "Dat hebben we vaker meegemaakt. Ja, je wordt in je nek gespuwd, dat weten we. Daarom zullen we komende week onze jonkies op dit punt wat extra begeleiden. Maar niemand ligt er wakker van."
Röttger schetste de ontwikkelingen van zijn ploeg in de afgelopen tijd. "Na het WK van 2005 zijn negen speelsters verdwenen met per speelster een ervaring van zeker honderd interlands. De gemiddelde leeftijd van de ploeg ligt nu vijf tot zes jaar lager. We moeten groeien naar een gemiddelde leeftijd van 29 en per speelster honderd interlands. Dat duurt een paar jaar, maar de ontwikkeling gaat veel sneller dat ik had verwacht."

Het EK halen is een doel, dat blijft staan. Maar, zegt Röttger ook: "Als we het halen is het ook een soort bonus, omdat ik het nog niet had ingecalculeerd."

En als Oranje het niet haalt? "Dan beschouw ik dat niet als een terugval, maar hooguit als een tijdelijke stop", aldus de bondscoach.

Academie begint eerste vruchten af te werpen
In tegenstelling tot het prille verleden stromen jonge speelsters nu tamelijk probleemloos in. Volgens Sjors Röttger is de opleiding van jong talent op de Handbal Academie daarbij van groot belang. Zaterdag liet de pas zeventienjarige Laura van der Heijden zien wat ze op Papendal geleerd heeft. Nadat ze haar eerste bal van de zenuwen vergooid had, herpakte ze zich en scoorde ze driemaal, waarbij ze zich in de afronding een koele kikker toonde die al jaren op de rechter hoek lijkt te staan. De bondscoach erkende deemoedig dat hij nog meer van de academisten had moeten profiteren. "Ik had Roxanne Bovenberg op het eind moeten inzetten. Die gooide er in de laatste oefenduels steeds twee of drie in."

De speelsters van de Handbal Academie worden in de ploeg uitstekend opgevangen. "Een warm bad", noemde ex-academiste Willemijn Karsten haar entree in Oranje zaterdag in deze krant. Röttger illustreerde: "Als ik zie dat Monique Feijen in een hoek met Sharina van Dort staat te trainen, vind ik dat prachtig. Dat een ervaren rot als Monique dat doet, is zo waardevol. Dat versnelt mede de ontwikkeling van het team."


Dagblad - Trouw