Björn Budding over het jaar van de tweede plaatsen,
"We hebben er alles uitgehaald wat er in zat".

Bij Aalsmeer dacht men dat ik met een paar dagen rust wel weer ingezet kon worden bij de derde wedstrijd. Ik was er zelf toch iets minder gerust op en had wel door dat het niet goed zat. Ben de volgende dag dus maar meteen naar de orthopeed gegaan. Daar werd meteen geconstateerd dat mijn voorste kruisband was afgescheurd en mijn meniscus beschadigd was. Het was dus veel erger dan het er in eerste instantie uitzag".

Operatie
"In september word ik geopereerd. Ik mocht zelf kiezen of ik wel of niet geopereerd wilde worden. Hij adviseerde alleen een operatie als ik zou willen blijven handballen. In het dagelijks leven kun je best zonder. Maar handballen is een fysieke sport en dan is een operatie beter om zoveel mogelijk risico's uit te sluiten. Nu ben ik tot aan mijn operatie bezig met revalideren. Doe momenteel veel aan krachttraining en volgende week ga ik ook weer hardlopen. Ik ben nu mijn knie sterker aan het maken voor de operatie zodat ik er later, bij mijn revalidatie proces na de ingreep, baat bij heb".

TV-vloer
Hoewel hij zijn blessure op de parketvloer van de Geleense sporthal Glanerbrook opliep, steekt Budding zijn kritiek op de tv-vloer niet onder stoelen of banken.
"Juist de blessure van Sanders was het gevolg van die vloer. Bij hem gebeurde het namelijk helemaal op een onschuldig moment, hij gleed gewoon uit. Die vloer is zo ontzettend slecht, glad en veel te hard en ik ben van mening dat het NHV die vloer slecht onderhoudt. Dat kost natuurlijk weer te veel geld. Daarbij is het absoluut geen pretje om op die vloer te spelen. En dat allemaal voor een paar minuten tv zendtijd".

Afgelopen seizoen
"Ik kijk nooit op één enkel seizoen terug, wat betreft mijn eigen spel", gaat hij verder. "Ik probeer altijd verder terug te gaan om te zien hoe ik gespeeld heb en of ik progressie heb gemaakt over een langere periode. Ik vind dan ook dat ik terugkijkend op de laatste paar seizoenen steeds een hoger niveau heb gehaald. Individueel heb ik een goed jaar achter de rug".
Dus toch één van je beste seizoenen?
"Zelf ben ik daar niet zo mee bezig. Als ploeg hebben we het afgelopen jaar veel blessures gehad. Andere mensen moesten de leidersrol bij Aalsmeer oppakken en daar was ik er een van. Maar er waren meer jongens die dat moesten doen. Je probeert te sturen en leiding te geven want vergeet niet dat wij toch veel jonge spelers in onze ploeg hebben.
Aan de andere kant is het ook een seizoen geweest dat ontzettend veel kracht heeft gekost omdat door die vele blessures andere jongens iedere wedstrijd zestig minuten aan de bak moesten. Dat is ook vermoeiend. Op zich is het natuurlijk wel leuk, want als handballer wil je natuurlijk altijd spelen. In de wedstrijden sta ik daar dan ook niet bij stil. Maar op de trainingen moet je dan wel eens rustig aan doen, ook al omdat je toch regelmatig last hebt van kleine dingetjes, om er in de wedstrijd weer vol tegenaan te kunnen gaan".

Tweede plaatsen
Het was wel het jaar van de tweede plaatsen. Tweede bij de beker, tweede bij het kampioenschap en jij persoonlijk, tweede bij de verkiezing als beste handballer van het jaar.
"Weet je, in mijn jeugdperiode ben ik ook heel vaak tweede geworden, dus dat ben ik wel een beetje gewend. Toch is het bijzonder knap wat wij gepresteerd hebben als je kijkt met wat wij aan spelers beschikbaar hadden. Zeker in vergelijking met V&L waar ze een uiterst ervaren opbouwrij hebben.
"Wij hebben gewoon alles eruit gehaald wat erin zat. De krappe selectie heeft ons uiteindelijk in de best-of-five de kop gekost. De eerste wedstrijd wonnen wij uit. De tweede verliezen wij dik thuis, maar de derde en vierde wedstrijd hebben wij zeker kansen gehad. Wat ons toen echter opbrak, was de onervarenheid van sommige spelers en de vermoeidheid. In een kort tijdsbestek moesten die wedstrijden gespeeld worden. We hadden op dat moment echter niemand die echt de boel op sleeptouw kon nemen. Jeroen en Tobias konden op dat moment ook niet brengen wat ze normaal gesproken zouden moeten kunnen".

Jong team
"Terugkijkend kan ik dus zeggen dat we het goed gedaan hebben. We hebben nog een heel jong team. Al wordt daar in het land wel eens anders naar gekeken. De basis, Jeroen, Tobias, Jeffrey en ik, speelt al zes à zeven jaar samen, maar we waren allemaal hartstikke jong toen we begonnen. Ik was toen pas zeventien. Maar omdat we al zo lang samenspelen, denkt iedereen dat we veel ouder zijn. Maar we hebben een gemiddelde leeftijd van ongeveer 24 jaar. Bij de verkiezing van de beste handballer van het jaar zei ik nog tegen Eelco: 'We moeten het wel opnemen tegen een ruime dertiger (Jo Delpire) en twee bijna-dertigers' (Sanders en Rietbroek). Dat geeft al aan hoe ik me dus nog voel."

Revalideren en opbouwen
"Het komend seizoen zal voor mij persoonlijk in het teken staan van revalideren. Misschien dat ik de laatste maand nog mee kan spelen, maar dat zien we wel. Zo ver is het nog niet en ik wil liever niet op de zaken vooruit lopen. Eerst maar eens zien hoe de operatie gaat en de revalidatie. Dan zien we wel weer verder".
Aalsmeer zal ook opnieuw moeten gaan bouwen. Jeroen Hölscher en Tobias Idsinga zijn momenteel ook aan het revalideren. Verder blijft het een beetje hetzelfde. Ik verwacht dus ongeveer dezelfde vijf clubs bovenaan eindigen, behalve BFC. Bij ons hangt het ervan af of iedereen een beetje fit blijft. En als Hölscher weer gewoon fit is, komt hij vanzelf weer terug op zijn niveau. Handballen verleer je immers niet in twee jaar. "

De nieuwe bondscoach
Over de nieuwe bondscoach zegt Björn: "Ik ken hem niet zo goed. Hij is in januari wel mee geweest en toen vond ik zijn bijdrage positief. Zijn aanwijzingen waren wel iets waar je wat mee kon. Daarnaast vond ik hem een rustige uitstraling hebben en heeft hij een positieve kijk op het handbal, maar verder ken ik hem niet. Heb nog nooit met hem gewerkt. Maar het is wel een positieve ontwikkeling dat we nu een fulltime coach hebben. Nu is het nog afwachten of hij van NHV ook mogelijkheden krijgt om wat te kunnen doen. Daar heb ik nog niet zoveel vertrouwen in gezien het verleden. Maar ik neem aan dat Groener niet zomaar bondscoach is geworden en een goede baan in Duitsland als coach opgeeft als er hij geen zekerheden heeft gekregen.
Want er zullen faciliteiten moeten komen om meer te kunnen trainen en wedstrijden te spelen. Anders kom je in januari bij de kwalificatie weer hetzelfde probleem tegen dat we niet vaak genoeg bij elkaar zijn gekomen om zaken goed op elkaar af te stemmen. Ook heb je dan geen tijd om de dingen anders te gaan doen. Want dan moet je meteen presteren en kun je niet eerst experimenteren.
Er worden van ons ook dingen verwacht, dus die verwacht ik van de bond ook. Ik bedoel maar: ik werk fulltime. Van mij wordt ook verwacht dat ik zomaar even drie weken vrij neem om kwalificatiewedstrijden te spelen. Ik wil best investeren maar ik vind dat de bond ook in ons moet investeren. Daar moet misschien beter over nagedacht worden. Je kunt namelijk wel vinden dat wij op EK 's en WK 's moeten spelen, maar daar moet wel iets tegenover staan", aldus Budding.

Buitenland.
"Ik zou best in het buitenland willen handballen", bekent Björn tot slot, "maar dan niet in Duitsland. Ik ben een grote fan van het Scandinavische handbal. Ook Spanje lijkt me wel interessant. Het belangrijkste van een eventueel buitenlands avontuur is dat je het er leuk en naar je zin hebt, anders wordt het handballen ook niks. Geld vind ik op zo'n moment niet het belangrijkste, want rijk word je niet van handballen. Dan had ik een andere sport moeten kiezen. Maar als ze me ergens willen hebben", vervolgt hij zijn verhaal, "moeten ze wel naar mij toekomen. Ik zal niet zelf op zoek gaan naar een buitenlandse club. Is er interesse, dan zal ik het overwegen. Maar komt er niemand, dan blijf ik lekker in Nederland handballen.
Maar voorlopig zal dat er wel niet van komen. Eerst in september de operatie, dan revalideren en dan hoop ik misschien nog iets te kunnen betekenen voor Aalsmeer aan het eind van het seizoen".

28 juni 2002
Hans Schets