home | handbalnieuws | uitslagen en standen

Natasja Burgers handbalt weer!
"Eerst maar eens kijken hoe het hier gaat..."

Maanden was international en topper van Oranje, Natasja Burgers uit de roulatie door een achillespeesblessure. Ze werkte in Nederland aan haar herstel en pakt nu de draad weer op bij haar nieuwe club, de Deense kampioen Viborg. Hoe gaat het nu met haar?

Natasja: "Het gaat op zich wel redelijk. Ik ben net afgelopen maandag verhuisd, train vanaf die dag ook mee en woensdag heb ik al voor het eerst een wedstrijd meegedaan. Veel nieuwe dingen tegelijk, dus."

Hoe ging dat?
"Dat was even wennen. Niet alleen aan een nieuw team, al ken ik een aantal van die meiden wel, daar heb ik al eerder tegen gespeeld met m'n vorige Deense club. En ik ben hier natuurlijk nog maar kort, maar dit lijkt me wel een leuk team.Maar het was ook weer erg wennen aan het spelen op zich, want ik had een hele tijd niet gehandbald.

Op zich ging het goed, al heb ik niet de hele wedstrijd meegedaan. Toch had ik na afloop wat last, wat reactie, dus moet ik het weer even een beetje rustig aan doen."

Je bent dus nog niet helemaal hersteld van de blessure?
"Nee, dat niet, en ik denk niet dat het ooit nog helemaal goed gaat komen. Het wordt nooit meer 100% zoals het was. Ik moet er gewoon zo goed mogelijk mee omgaan en een juiste balans zien te vinden tussen belasting en rust en dan kijken hoe het gaat en zo goed mogelijk proberen te spelen. Het is de enige manier"

Is dat niet frustrerend?
"Ja, heel erg. Maar ik heb geen keus. Het is zo en moet op deze manier, anders moet ik stoppen."

Ooit aan stoppen gedacht?
"Nee, nog niet in ieder geval. Ik ga het eerst zo proberen, zo goed mogelijk proberen te presteren bij deze club in wedstrijden op dit niveau en dan zie ik wel hoe het gaat. Stap voor stap en dan pas verder kijken."

Je zou in september bij Volewijckers spelen, waarom ging dat niet door?
"Ik had in Nederland getraind en het ging redelijk, ik wilde ook graag voor Volewijckers gaan spelen, dat was geen enkel probleem geweest, maar van de club hier zagen ze dat liever niet. Zeker in verband met mijn blessure en de kans op misschien weer nieuwe blessures, wilden ze het niet. We hadden bovendien afgesproken dat als het goed met me zou gaan, ik per 1 oktober hierheen zou komen en dus hebben we het zo gedaan. Maar een beetje jammer vond ik het wel, had graag een paar keer in Amsterdam gespeeld."

Wat voor contract heb je nu?
"Een contract voor twee jaar. En verder geen garanties. Dat heb je hier nooit. Ik moet aankijken hoe het gaat en speel ik goed, dan speel ik wedstrijden. Ben ik niet goed, dan speel ik minder. Maar dat geldt voor de anderen ook. Ze weten hier bij de club natuurlijk van mijn blessure en dat ik moet oppassen voor een te hoge belasting. Er is hier een fysiotherapeut die me behandelt, dus ze weten precies hoe het zit en wanneer ik even wat meer rust moet nemen. Maar dat is verder geen probleem."

Ga je weer voor Oranje spelen?
"Vorige week ben ik mee geweest op trainingsweek en dat ging heel erg goed. Al doe ik niet alle trainingen mee, ik word wel wat ontzien, maar op zich ging het goed. Het is ook de bedoeling dat ik het daar weer rustig opbouw. Trainingen en wedstrijden gaan gedoceerd, maar als alles goed gaat, zal ik ook het EK, komende winter in Denemarken, mee kunnen spelen. En als het hier goed gaat bij de club en het past in de planning, kom ik ook naar Nederland voor het Holland Toernooi in Rotterdam."

Hoe kijk je terug op het vorige toernooi met het Nederlands team?
"Dat toernooi in Italië vorig jaar was misschien wat teleurstellend, maar dat is nou al bijna een jaar geleden en daar moeten we maar overheen stappen. We zijn nu weer voor het volgende toernooi bezig en met de Noorse trainster Kari Aagaard erbij gaat dat erg goed, moet ik zeggen. Haar inbreng is de frisse wind die we nodig hadden."

Tot slot...
"Misschien kom ik wel nooit meer op m'n oude niveau, maar daar moet ik me bij neerleggen. Ik ben nu in ieder geval weer lekker bezig en heb het naar m'n zin. Ik ga hier kijken hoe het gaat en dan zien we wel weer verder!"


4 oktober 2002
Tekst: Marjon Labordus