Nieuws

Van de Redactie – Rond vijf uur vanmiddag sluit Toon Leenders (35) voor eigen fans een lange en imposante handbalcarrière af. Met het reeds gedegradeerde Nordhorn-Lingen – de ploeg verbleef twee seizoenen in de Bundesliga – wil hij in stijl eindigen. Een heupblessure dwingt de verdedigingsspecialist en ex-international te stoppen. Een afscheid in stilte. De sportieve kaarten zijn immers geschud: 17 punten slechts uit 37 duels. Vanmiddag wordt gehoopt op de laatste twee BL-punten. Met plezier en uitstraling wil hij vandaag afscheid nemen van zijn club waarvoor hij in totaal acht jaar opdraafde.

Op de lijst van doelpuntenmakers zullen we handbalicoon Leenders niet vaak tegen komen. Zijn werk ligt in het organiseren van de defensie, compact verdedigen, samen met landgenoot en doelman Bart Ravensbergen. Het mee naar voren sprinten en aanvallende impulsen geven is er al lang niet meer bij. De corona-onderbreking, nu ruim een jaar geleden, kwam Leenders niet echt goed uit. Hij had net zijn deelname aan Oranje – 102 caps en 165 treffers - afgezegd. Met veel pijn in zijn hart. “Al jaren heb ik artrose in mijn heup, dat is alleen maar erger geworden toen er een competitiestop was,” liet hij destijds optekenen. “De heup wordt stijf als die niet elke dag een stevige belasting ondergaat. Ik moet dus veel trainen om alles beweeglijk te houden.“ De voorbereiding op het nu bijna afgelopen seizoen was dubbel zo zwaar voor Leenders. Hij was slechts beperkt inzetbaar, daar waar nodig en functioneel voor de ploeg. Overbelasting moest hoe dan ook voorkomen worden. Pijn verbijten, niet opgeven. Stoere jongen, ferme knaap. Aan stoppen dacht de Brabander nog niet, hij wist dat zijn contract afliep. Die beslissing kwam pas later in het seizoen.

Stapje terug

A hell of a job’ dus. Ook  als het afgelopen seizoen nader bekeken wordt: de laatste zes duels gingen verloren, in mei kon er nog tweemaal gejuicht worden met de ploeg. Maar aan de finish reikte de inzet van Leenders niet: voor de tweede keer moet Nordhorn een stapje terug doen nadat in 1999 en 2019 promotie naar de hoogste Duitse liga werd gevierd. Zijn club won, lang geleden, de EHF Cup: in 2008 werd Kopenhagen in de finale verslagen. Zes jaar eerder was Nordhorn vice-kampioen van Duitsland: Kiel kaapte op de slotdag de titel voor de neus van Nordhorn weg. Hoe dan ook: Nordhorn is en blijft en begrip in de Duitse handbalwereld.

                                             

Samen met drie andere ploegen – Ludwigshafen, Essen en Coburg – de pijnlijke gang naar de tweede Bundesliga. Daar zien we Leenders volgend seizoen niet meer terug. Zijn mikpunt en doelstelling om de ploeg op het hoogste niveau achter te laten, is niet gelukt. Geen schande, de club heeft voldoende tijd en middelen om opnieuw de weg omhoog in te slaan.

Revalidatie

Nu staat voor Leenders alles in het teken van revalidatie, met een kunstheup. Aftrainen, ook dat. Zomaar stoppen is niet echt bevorderlijk voor het lange, pezige en zware lichaam. Veel speeltijd in al die jaren gehad, veel ervaring opgedaan. Of dat nu zijn tol eist?

Leenders kijkt, zo aan het einde van zijn tijdperk op de handbalvloer nog graag terug aan het eerste EK ooit met Oranje, in Noorwegen. Iets dat hij niet had willen missen. Een tweede EK zit er niet meer in, hij bedankte in de zomer van vorig jaar.

NORDHORN-LINGEN verloor het laatste duel in eigen huis nipt, met 30-31 van ERLANGEN. Leenders scoorde drie keer.

cover Afscheid van een handbalicoon: Toon Leenders

foto archief HSP / Tina Kolthof