Nieuws

Bron: Gooi en Eemlander - De laatste weken heb ik vooral veel nagedacht. Ik werd bij Oranje niet geselecteerd voor het WK handbal en ik zit bij mijn club in een lastige situatie. Ik ben een van de inmiddels drie rechterhoekspeelsters en Anne Tolstrup Petersen sluit volgende week – nu ze is hersteld van haar kruisbandblessure – ook weer aan bij de groep. Het is een normale reactie van de coach om te investeren in de meiden die er volgend jaar bij zijn. Maar op deze manier zijn er voor mij steeds minder speelminuten weggelegd.

Dat nadenken resulteerde eerder deze maand in een nacht dat ik niet kon slapen. Dan pak ik mijn boekje erbij, waarin ik schrijf wanneer mijn gedachten overlopen. Zo kan ik alles op een rijtje zetten. Tijdens het schrijven kwam ik tot een conclusie.

“Mijn ouders, broer en zus zijn nu op skivakantie. Dat heeft mij aan het denken gezet. Ik had daar natuurlijk supergraag bij willen zijn. Op dit soort momenten besef je ineens wat je allemaal voor handbal laat. En dan vraag ik mezelf wel eens af of het fdat allemaal nog wel waard is.

Ik was in december niet bij het WK en ik merkte de afgelopen weken dat mij dit best onzeker maakte. Bijna alle speelsters uit mijn team waren er wel bij maar ik heb deze ervaring gemist. Ik vraag me af of ik wel genoeg doe en of ik er hard genoeg voor werk. Tegelijkertijd vraag ik mij nu ook af of alles wat ik er op dit moment voor laat wel zin heeft als het toch niet het resultaat oplevert waar ik op hoopte.

Ik word bijna 25 en had verwacht dat ik verder zou zijn en meer ervaring zou hebben dan ik nu heb. Maar hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik begin te denken dat ik het missen van het WK moet loslaten. Omdat me dat niet een slechtere handbalster maakt dan drie maanden geleden toen ik er best lekker in zat.

Een andere gedachte die razendsnel over deze twijfels heen komt is dat ik wel mijn droom leef. Een deel van die droom bestond uit veel interlands en EK’s en WK’s spelen. Maar het grootste deel van die droom is elke dag doen wat ik het leukste vind. En dat is nog steeds handballen. Er valt dit seizoen nog genoeg te winnen en ook in de toekomst nog genoeg te behalen. Hoewel ik misschien had verwacht verder te zijn heb ik ook nog een heel aantal handbaljaren voor me. Dus het antwoord op de vraag of het me dit allemaal waard is, is steeds volmondig ‘ja’.

Dus voorlopig laat ik de skivakanties nog maar aan mijn voorbijgaan. Die komen na mijn carrière wel.”

cover Sarah Dekker is speelster bij Team Esbjerg, Oranje-international en speelt vanaf de zomer voor het Roemeense Ramnicu Valcea

foto archief HSP /  foto Reza