Nieuws

Nog vijf duels te gaan op het 17e EK voor mannen. Het Deense Herning is de plaats voor het finaleweekeinde dat begon met het duel om plek vijf tussen Portugal en Zweden. Dat duel stond ook in het teken van het afscheid van de Zweedse doelman Andreas Palicka die na 19 jaar in de nationale ploeg het stokje onder de lat overdraagt.

In 2022 leidde hij Zweden naar de Europese titel, zilver was er in 2018, brons in 2024. Op het WK 2021 pakte hij met Zweden de zilveren plak. Op dit EK kwam Palicka tot 63 stops in acht wedstrijden. Tussen 2022 en 2025 was hij ploeggenoot van Luc Steins bij PSG, actueel is hij verbonden aan het Noorse Kolstad.

Andreas Palicka sloot met het verloren duel tegen Portugal zijn lange carrière als Zweeds international af,  foto EHF / kolektiff

Zweden opende in de groep van Nederland met 3 overwinningen, maar het tweede duel in de hoofdronde tegen IJsland ging met 27-35 verloren. Hongarije snoepte het thuisland ook een – dure - puntendeling af waarna Zweden met winst op Zwitserland slechts voor plek 5 kon spelen. Het lastige Portugal was met 35-36 te sterk. Bij rust (16-16) kon het duel alle kanten op: Zweden grotendeels op kop, Portugal snel erbij om de stand gelijk te trekken. Zeven minuten voor tijd (30-28 voor Zweden) lagen de kaarten duidelijk in Scandinavisch voordeel. Drie minuten voor affluiten leek Sandell (acht treffers) bij 34-32 de buit binnen te brengen. Maar de ‘familie’ Costa (samen 16 treffers) dacht daar anders over en toverde 30 tellen voor de zoemer voor 34-35. Bergendahl nog met de gelijkmaker, in de laatste acht seconden tikte Martim Costa de winnende binnen: 35-36.  

DUITSLAND – KROATIË

Na alle perikelen rond de ‘uitbarsting’ van Dagur Sigurdsson, coach van de Kroatische ploeg op de verplichte persconferentie gisteren in Herning – de IJslander hekelde het wedstrijdschema en de beperkte rusttijd voor zijn ploeg die van Malmö naar Herning (350 km) diende te reizen – moest er nu door zowel Duitsland als Kroatië een finaleplek worden afgedwongen. Begin januari oefenden beide ploegen nog tegen elkaar, beide duels kwamen qua scoren in Duitse handen: 32-29, 33-27. In het EK verloor Duitsland verrassend van Servië (27-30) en Denemarken (26-31). Kroatië moest in de hoofdronde tot dan alleen buigen voor Zweden: 25-33.  Duitsland schakelde regerend kampioen Frankrijk uit: xxxx

Met Justus Fischer vol overtuiging en ‘man of the match’ doelman Andreas Wolff (13 stops/42 schoten) daar soeverein achter ging Duitsland op jacht naar een finaleplek. Het centrum van de defensie functioneerde prima, al kwam dat vooralsnog op het scorebord nog niet tot uiting: 7-6. De ploeg had even tijd nodig om het ritme te vinden. Martinovic, met een enkelblessure, tikte er twee binnen (7-8) waardoor Kroatië tot 12-13 de koppositie had. Lichtlein, Fischer en Zerbe tekenden voor 15-13 waarna de Kroaten voor de laatste keer in de wedstrijd gelijk kwamen: 15-15. Semper en Köste legden de 17-15 ruststand vast.

Binnen zeven minuten sloegen de Duitsers een grote kloof: 22-16. Alles lukte, de Kroaten waren van de rol. Die marge woog zwaar, maar toch het proberen waard om stap voor stap terug te krabbelen. Bij 26-19 (42’) leek het duel gespeeld, maar: tweemaal Klarica, tweemaal Sostaric en Lucin zorgden voor een spannende slotfase: 28-24. Duitsland moest op zijn hoede zijn, Zerbe vanaf de streep, Rauzan en opnieuw Lucin voor 29-26. Kroatië terug in de wedstrijd? De tijd werd een tweede tegenstander. Lucin (zes treffers) en Jelinic drukten nog even de neus aan het venster (30-28) maar Uscins met zijn vierde bepaalde de eindstand: 31-28. Ploeggenoot Zerbe scoorde zes keer, vijf ploeggenoten waren elk goed voor vier streepjes. Bij de Kroaten haalden Matrinovic en Klarica elk vijf treffers.

DENEMARKEN - IJSLAND

Na 16 jaar staat IJsland weer in een EK-halve finale. In 2010 was er brons, in 2002 een vierde plek. Op weg naar de halve finale doorliep IJsland de groepsfase met drie zeges, Kroatië was in de hoofdronde nipt met 29-30 te sterk terwijl Zwitserland bijna voor uitschakeling zorgde met een gelijkspel: 38-38. De Denen met een totaal ander CV: goud in 2008, 2012; zilver in 2014, 2024. Brons in 2002, 2004, 2006 en 2022. Een vierde plek was er in 1994 en 2018. Op weg naar deze halve finale verloor de ploeg van coach Nikolaj Jakobsen onderweg in het derde duel van de groepsfase met 29-31 van Portugal. Daarna volgden vier zeges: Frankrijk, Spanje, Duitsland en Noorwegen leverden de punten in. In deze tweede halve finale bij beide ploegen elk negen spelers die in de Duitse Bundesliga spelen. 

Het zou een duel worden dat alles in zich had: spanning, inzet, snelheid, schitterende treffers. IJsland ging onbevangen in het duel, wist dat het zeker drie kwartier naast de Denen moest blijven om dan mogelijk in de slotfase toe te slaan. Binnen zes minuten waren de IJslandse fans euforisch: 3-6. Tien minuten later hadden de Denen de zaakjes beter voor elkaar: 9-8. Vanaf dat moment was het genieten geblazen: beide ploegen gaven elkaar geen duimbreed toe. Bij rust was de marge minimaal voor de Denen: 14-13. Acht minuten na de hervatting opnieuw opleving aan IJslandse kant: 18-19. Tweemaal Hansen en Jacobsen zorgden voor een andere kijk op het scorebord (21-19) om IJsland nog één keer op een verschil te zien komen: 21-20. Via 25-22 en 27-23 drukten de Denen hun tegenstanders tegen de touwen, lieten niets meer aanbranden en vierden aan het einde, samen met de fans, de finaleplek tegen Duitsland: 31-28.

Gidsel (7) en Hansen (6) waren de Deense topschutters, bij IJsland kwamen Smaroasson (8) en Thorkelson (7) tot de meeste scores. Doelman Hallgrimsson kwam slechts tot 5 stops op 34 schoten (15%), ook zijn collega Emil Nielsen (4/23 = 17%) kon ditmaal niet zijn stempel op de wedstrijd drukken.

..

cover Duitsland stond tegen Kroatië als een hecht blok

foto Uros Hocevar / EHF / kolektiff