Nieuws

Het was ‘erop of eronder’ voor de ploeg van coach Staffan Olsson na de nederlaag in het openingsduel tegen Zweden. Winst tegen Kroatië was een eerste vereiste, daarna kon er pas gedacht worden aan een plan voor het duel met het lastige Georgië, komende woensdag. Levert ook dat duel een twee-punter op, dan is de hoofdronde een feit. Maar het liep anders: na een ‘Spiel auf Augenhöhe’ deden Nederland en Kroatië gedurende vijftig minuten nauwelijks voor elkaar onder. In de slotfase zakte Oranje door de hoeven, kreeg maar geen gelijke stand op het bord (25-28) en ging, teleurgesteld, met 29-35 naar de kant.

De laatste jaren lijkt er een blessurespook rond Oranje te cirkelen: onder meer Samir Benghanem, Robin Schoenaker, Bart Ravensbergen, Thomas Houtepen en onlangs nog Kay Smits zijn er niet bij. Sterkhouders, die zowel aanvallend als defensief het verschil kunnen maken. Niets ten nadele van de huidige selectie, maar de wisselmogelijkheden voor Olsson zijn te beperkt om een tegenstander als Kroatië en eerder Zweden nu eens een keer echt achter zich te laten. Dat resulteerde onder meer in de EK-kwalificatie een nederlaag in eigen huis tegen Faeröer Eilanden waarbij Nederland bij de loting in pot 3 kwam en dus op twee sterke opponenten kon rekenen.

Nederland had alle vertrouwen in een goede afloop, zo was heel vaak te lezen op de social media. Natuurlijk, Kroatië geen ‘appeltje-eitje’ maar als je niet op je eigen kwaliteiten vertrouwt, hoef je niet eens te beginnen. Veel doelpunten maken is niet of nauwelijks het probleem, dat voelt lekker. Grote, stugge en lange verdedigers in beweging zien te krijgen. Die wisten ook van het helse tempo aan Nederlandse kant waar bijna iedere tegenstander het lastig mee heeft. Tempo drukken, luidde dan ook de eerste opdracht van de coach Dagur Sigurdsson. Maar Nederland bezondigde zich aan de andere kant opnieuw aan teveel nul-aanvallen waardoor de Kroaten in een makkelijke zetel aan de overkant Matthias Dorgelo voor onvoldongen feiten plaatsen. Teveel treffers tegen, ook ditmaal op cruciale fases in de wedstrijd. Sterk verdedigen met dipjes tussendoor. Ooit zal die balans tegen toplanden om moeten slaan. Afmaken. Killers instinct. Zo eentje als Ivan Martinovic: de linkspoot van Veszprem scoorde negen keer, leek haast ongrijpbaar voor de Nederlandse defensie die zich een slag in de rondte werkte om de vele missers en technische fouten achterin te compenseren.

 BLESSURE BAIJENS

Oranje kwam met Dorgelo, Ten Velde, Baijens, Versteijnen, Schagen en Kooij als eerste zevental binnen de lijnen. Taboade wisselde defensief met Ten Velde om het middenblok te versterken. Bij 8-11 en 11-12 mocht de Benfica-speler met een tijdstraf naar de kant. Niet op gerekend, maar toch. Tien minuten voor de rust de volgende schok: Dani Baijens ging, bij 8-10, onverwachts op de voet van ploeggenoot Ten Velde staan en dat kostte de speler van Rhein Neckar Löwen een enkelblessure. Einde wedstrijd en nog meer malheur voor Olsson en assistent Wong. Het leek erop alsof dat alles niet deerde: Oranje toonde veerkracht, hield via een vliegertje voor Versteijnen en tweemaal Stavast bij rust de schade beperkt tot 13-15.

Schagen en Kooij waren er na de thee als de kippen bij om de gelijkmaker op het bord te prikken: 15-15. Kroatië schudde even met het hoofd, had die dekselse Martinovic voor de 15-16 gevolgd door Taboada die opnieuw een gelijke stand op het bord knalde: 16-16. Nederland vocht op alle mogelijke manieren en met alle energie die er nog in de vaatjes zat. Kooij drukte de laatste gelijkmaker (22-22) in de statistieken, Sostaric antwoordde voordat Versteijnen met een schitterend vliegertje Stavast bediende voor de 22-23. Het duel kon alle kanten op, na iedere beginworp ging het over en weer richting een van beide doelen. Tot vreugde van de vele Oranje-fans die wel trek hadden in een stunt en mogelijk een langer verblijf in Zweden. Onder impulsen van Luc Steins die van geen opgeven wilde weten. Maar alles bij elkaar opgeteld leverde dat onder de streep geen punt op: bij 25-30 richtte Olsson zich nog eenmaal tot zijn spelers in het veld, verder dan 28-31 kwam zijn ploeg niet meer. Met een paar fikse uithalen bepaalde Kroatië, zichtbaar opgelucht, de eindstand op 29-35.

Ervan uitgaande dat Zweden later vanavond van Georgië wint, komt het woensdag aan op het onderlinge duel met die ploeg. Inzet: een plek in de WK-kwalificatieronde voor 2027 in Duitsland. De nummer drie komt pas in mei in actie, de nummer vier moet al in maart aan de bak en stroomt, bij winst, door naar die volgende ronde in mei. Genoeg dus om nog voor te spelen.

Doelman Matthias Dorgelo kwam na afloop voor de camera’s van ZIGGO: “We konden inderdaad heel lang mee, deden het zo goed. Maar die technische fouten, dat kan niet. Ik had veel beelden van de Kroatische schutters gezien, het is onder de lat een gevoel dat je hebt bij hun schoten. Om zekerheid aan de dekking te geven, moet ik ook naar mijn hoek kunnen gaan. Dat lukte niet altijd. Twee wedstrijden niet geod genoeg, we wilden naar die hoofdronde. In de omschakeling zijn we sterk, de Kroaten waren daar niet blij mee en hielden in de beginfase het tempo laag.”

En Luc Steins: "Ik denk dat als je de wedstrijd analyseert dat er inderdaad die eerste 50 minuten niks aan de hand is en dan speel je tegen vice- kampioen gewoon een super partij en doen wij eigenlijk helemaal niet onder".

cover De wil om van Kroatië te winnen straalt er bij spelverdeler Luc Steins af

foto NHV