Nieuws

Door Frits Feuler - Aan het einde van dit seizoen neemt Henk Smeenge afscheid als hoofdcoach van de herenselectie van HV Unitas. De 38-jarige trainer vindt het na een intensieve en succesvolle periode een passend moment om een stap terug te doen. Ook bij BFC Beek komt er na drie seizoenen een einde aan het trainerschap van Richard Curfs. Zaterdagavond stonden beide coaches met hun ploegen in Beek tegenover elkaar: de begroeting vooraf was hartelijk, zoals het hoort. Een terugblik en tegelijk een vooruitblik.

Onder leiding van Smeenge (38) beleefde Unitas sportieve hoogtepunten. De ploeg promoveerde naar de eredivisie en verraste dit seizoen met een voorlopige plek in de top drie. In Beek had Unitas één helft (15-15) nodig om op stoom te geraken, in deel twee denderden de gasten in hoog tempo door, stonden defensief slechts zes treffers toe en stapten met een 21-29 zege in de bus. “Slechts zes doelpunten tegen in de tweede helft is ook wel bijzonder,” kijkt hij terug op de winstpartij voordat hij met de spelers en staf opnieuw in de bus stapt voor een rit van 300 kilometer…..Ook in het bekertoernooi liet het team zich nadrukkelijk zien: Rotterdam riep de Roldenaren in de kwartfinale een halt toe. Alles bij elkaar genomen groeide Unitas de laatste jaren uit tot een stabiele en ambitieuze vereniging met een herkenbare, aantrekkelijke speelstijl.

Na zijn komst naar Beek vanuit BNL-ploeg Bevo in 2023 pakte Curfs (51) in zijn eerste jaar meteen de titel in de eredivisie. Promotie naar de BENE-League zat er net niet in: over twee duels was Houten nét sterker. In The Dome werd het gelijk, in De Haamen ging de ploeg fors onderuit. Achteraf rees de vraag of spelers en club – de damesploeg speelde toen ook op het hoogste niveau – wel trek had in die dure stap richting de grensoverschrijdende competitie. Curfs bleef, misschien tegen beter weten in, zette een nieuwe ploeg in de steigers en draait dit seizoen als een stevige middenmoter mee. Maar ook hij wil als trainer altijd meer. “Niet spelen voor een plek in het rechterrijtje!” Had de spelersgroep niet de behoefte om meer te gaan trainen? Hoe dan ook: een aantal spelers verliet de club, trok met name richting LIONS of ging een trapje lager spelen. Dus moest er opnieuw gebouwd worden. Dat metselwerk duurt nu al twee seizoenen, voor Curfs is het lastig roeien met de riemen die hij ter beschikking heeft. “Binnen de club loopt voldoende talent, maar die grote sprong naar de eredivisie is niet een, twee, drie gemaakt,” merkt hij op. “Ik begon het seizoen met slechts tien spelers, dan weet je dat het lastig gaat worden!”

AFSCHEID

“Dit is geen beslissing die je van de ene op de andere dag neemt,” aldus Smeenge. “De groep begrijpt mijn besluit, hadden graag met me willen doorgaan. Juist omdat het sportief zo goed gaat en we als groep fijn samenwerken, is het dubbel. Maar na dit mooie avontuur voelt het voor mij als een rond verhaal. Ik kijk met veel plezier en trots terug op deze periode.” Hij geniet ook na dit duel in Beek van de inzet en prestatie van zijn ploeg. “BFC speelt volgens bekende patronen, daar hadden we na rust een betere kijk op. Ons tempohandbal is onze handtekening, daar schaven we iedere week aan. Als de dekking goed staat, versterkt dit de aanval.”

Smeenge zal niet voor het handbal verloren gaan en blijft betrokken bij de club die ruim 150 leden telt. “Ik blijf in een bepaalde rol actief binnen de jeugd, samen met anderen. Je blijft als trainer nooit eindeloos bij een club. Misschien kan iemand anders de volgende stap zetten en kan ik me weer opladen voor een nieuw avontuur.” Daarbij verwijst hij naar de oproep van Luc Steins om te investeren in talentontwikkeling. “Juist in het noorden moeten we de handen ineenslaan om jongens voor het handbal te behouden.”

Provincies als Friesland en Groningen zijn niet voorzien met tophandbal, al heeft Smeenge wel bij studentenclub Cirkeltijgers af en toe een aardige talentvolle en interessante speler in de smiezen. “Wij als club richting ons voornamelijk op de jeugd uit de regio Assen. Hurry-Up en E&O kunnen wel wat meer putten uit hun eigen jeugd, bij ons moet dit nog meer gaan groeien. Het mag niet zo zijn dat we met het mannenhandbal in het noorden en specifiek in de provincie Drenthe de ‘verkeerde’ kant op gaan.”

INTENSITEIT

De intensiteit van de afgelopen jaren speelde mee in zijn afweging om er een jaartje tussenuit te gaan. Smeenge combineert zijn rol bij Unitas met een functie bij het Cruyff College Groningen, waar hij topsporters begeleidt in de combinatie van school en sport. “Overdag begeleid ik studenten, ’s avonds train ik en in het weekend zijn we met de ploeg op pad. Dat doe ik met overtuiging, maar het vraagt veel – ook van de mensen om mij heen. Ik geloof in de kracht van een sabbatical: afstand nemen, opladen en nieuwe inspiratie opdoen. Maar daardoor zie ik mijn kinderen van 7 en 4 eigenlijk te weinig, dus kies ik wat vaker voor mijn gezin.” Voor nu ligt de focus volledig op het sportieve slot van het seizoen. “We gaan voor een goede uitgangspositie in de play-offs met acht ploegen. En wie weet welk hoofdstuk er dan nog volgt.” Volgens de coach van Unitas is er samen meer bereikt dan vooraf werd uitgesproken. “We spraken ooit hardop een gezamenlijke droom uit. Dat we die zelfs hebben overtroffen en een nieuw referentiekader hebben neergezet voor wat hier mogelijk is, maakt me trots.”

foto Rolderpost

TUSSENJAAR?

Of collega Curfs ook aan een tussenjaar denkt? Zijn gemoedsrust na de verloren partij tegen nummer drie Unitas is duidelijk waarneembaar. Balen! “Je doet er alles aan om met de ploeg, hoe minimaal bezet ook, iedere wedstrijd het beste resultaat neer te zetten. Als je dan in de tweede helft zo overlopen wordt en nog maar zes keer weet te scoren, dan doet mij dat pijn.” Als blikken konden doden…..Dan is het een logische stap om de groep na drie toch prima seizoenen in een prima verstandhouding over te dragen.

"Ik heb drie seizoenen fijn kunnen werken, Maar je ziet de kwaliteit van spelers wel achteruit gaan. Een sportman wil altijd winnen, ik ook. Dat wordt allemaal wat minder. Ik ben een echte BFC-man, ondanks dat ik als trainer wel wat uitstapjes naar andere clubs heb gemaakt. Opleiden is in het hedendaagse handbal het grootste aandachtspunt. De beste trainers horen bij de jeugd te staan, vinden veel trainer met mij. Vervroegd doorschuiven van een talent is niet altijd een juiste keuze, het maakt hem of haar als handballer niet meteen beter. Bij BFC betaalt iedereen nog contributie, vergoedingen zijn uit den boze. Dat is het beleid van de club. Als jongens dan toch besluiten de grens over te gaan, kan ik ze in principe geen ongelijk geven. We moeten bij de clubs niet denken in problemen maar in oplossingen!"

Het is al jaren in Limburg een publiek geheim dat goede trainers en spelers die nog alles voor hun sport over hebben, dun gezaaid zijn. Trainers die bij de senioren moeten dealen met de soms gebrekkige opleiding binnen de jeugdafdeling waardoor je als hoofdtrainer nog bezig moet zijn om basistechnieken in te slijpen. Bij BFC verkeert men nog in de gelukkige situatie dat er voldoende aanwas is vanuit die jeugd. Dat stemt Curfs in zekere mate gerust. Maar op eredivisieniveau spelen is niet alleen voor de trainer een zware opdracht, maar ook de samenwerking met het bestuur is van immens belang. Op welke manier Curfs het komend seizoen invult? “Ik ga wat meer kijken naar mijn dochter, die speelt in de eerste damesploeg. Verfrissend noem ik dat.” 

Ook in Beek gaat veel aandacht uit naar de jeugdopleiding. Het fundament waar de club steeds oog voor heeft gehad en met enige regelmaat talenten zag bovendrijven die elders in sterkere competities waaronder LIONS onderdak hebben gevonden. Maar ook de aantrekkingskracht van de financieel sterke Belgische clubs speelt een rol. En juist daar wrikken de belangen.

HARM MEIJER

Afgelopen zomer kon de eredivisiedebutant een heuse versterking welkom heten: Harm Meijer verruilde na zeven seizoenen Hurry-Up voor de Rolder promovendus. “Goeie kop, fijne speler, meteen opgenomen in de groep. Omgaan met jongeren, ik geniet daar van hoe hij dat doet,” geeft Smeenge aan. “Hij speelt nu op de opbouw, dat heeft hij zonder morren geaccepteerd.” De 25-jarige ervaren linkspoot beaamt dat het geen probleem is om op die positie te spelen. “Zeven seizoenen Hurry-Up, met een aantal Europese wedstrijden, steeds aan de buitenkant gespeeld, ja dan is dit even wennen maar ik speel er graag,” aldus de achtvoudig schutter van de avond. “Qua niveau uiteraard een stapje terug, maar voor mijn ontwikkeling kan ik toch nog stappen maken zeker met het spelen op die nieuwe positie. Twintig jaar lang op trainingen en wedstrijden altijd op de hoek gestaan, dan voelt dit als iets nieuws. Bewuste keuze voor Unitas, ook qua afstand. Van Assen naar Rolde is een heel stuk korter dan naar Zwartemeer. Vier keer per week trainen, wedstrijden in de uithoeken van Nederland en België. Nee, dat heb ik wel gezien.”

FANS EN SFEER

Terug naar Unitas. “Trainen altijd met veel mensen, altijd goed verzorgd. Jammer wel dat Henk weggaat. Is goed bevallen bij de nummer twee van Drenthe. Dat speelt altijd wel in de onderlinge duels met bijvoorbeeld E&O. Bij ons uitduel in Emmen waren zoveel fans meegereisd, ongelooflijk. In sommige sporthallen is het soms akelig leeg. Handbal leeft in Rolde, daar heeft de promotie zeker aan bijgedragen.”

Of Unitas ooit met Meijer in de Super Handball League te vinden is? “Daar komt veel bij kijken, nu spelen we op een mooi niveau, met veel fans en een leuke sfeer. Maar hoe fraai zou het zijn om eens een keer te stunten op het allerhoogste niveau? Ga je die stap hoger, dan win je per seizoen maar een of twee keer, dan is dat geen lekker vooruitzicht.”

cover foto 1 Unitas viert de 21-29 overwinning in Beek, foto HSP

foto 2 Ook coach Richard Curfs stopt na drie seizoenen bij de mannenploeg van BFC, foto archief HSP / foto Reza