Nieuws

Door Frits Feuler – Was het topduel tussen Bocholt en Aalsmeer spannend? Zeker. Was er goed en mooi handbal te zien? Met regelmaat. Stonden de beide keepers hun mannetje? Absoluut. Gingen beide ploegen tot het gaatje? Nou! Viel de arbitrage op? Meer dan eens. Was er een lekkere sfeer op de voornamelijk met thuisclubfans gevulde tribunes aanwezig? Maar daar mogen we iets van vinden…..Overigens, het duel eindigde in een 32-31 zege voor de nieuwe koploper uit Bocholt met 37 uit 23, gevolgd door Sporting Pelt (36 uit 22) en Aalsmeer (35 uit 23) en HUBO (34 uit 23).   

De speaker van dienst slingerde bij de voorstelling van de ploegen – en dan met name bij de gasten – nogal wat vreemde namen de lucht in. Tja, kan gebeuren. Deze vrijwilliger doet ook zijn stinkende best. Hij ging vervolgens mee in de soms wat grimmige sfeer en euforie die gaandeweg op de vloer tussen de twee koplopers in de Super Handball League ontstond. Daar was een aantal meegereisde Aalsmeer-fans het kort voor tijd klaar mee waarna een vrouwelijke fan verhaal ging halen bij die omroeper. Emoties dus op het veld, op de wisselbanken en op de tribunes. De waarnemer van dienst noteerde alles vlijtig aan de wedstrijdtafel. Tot op zekere hoogte prima maar als het richting de tegenpartij te persoonlijk wordt dan is dat ‘not done’.

De feiten: koploper Bocholt, verleden week in Zwartemeer onderuit nadat een voorsprong van zes treffers niet over de streep kon worden getrokken, had zich voorgenomen die misser tegen rivaal Aalsmeer weg te poetsen. En hoe! Beide kemphanen gaven elkaar niks toe, ze kennen elkaar van haver tot gort. Nadat alle kruitdampen waren opgetrokken wees het scorebord 32-31 aan. Het werd, zo zou blijken, in alle opzichten dus een meeslepend duel: hectiek, felle duels, discussies, onbegrip, verrassende acties, sterk keeperswerk. Kortom: aan spanning geen gebrek.

KEEPERS

De gasten, zonder Donny Vink en met een uitgedunde selectie kwamen moeilijk op gang, keken bij rust via 14-9 tegen een 16-12 achterstand aan. Dertig minuten werden door allerlei oponthoud – vegen, discussies, verzorging – bijna vijfenveertig minuten. Bocholt speelde in de vertrouwde opstelling, met een ontzettend felle Jur Eussen in de dekking – hij sluit deze week aan bij Oranje - die al heel snel naar zijn tweede en zelfs derde tijdstraf solliciteerde. Coach Valkenborgh doorzag het gevaar en haalde Eussen na een kwartier eraf. De beide doelmannen, Clem Leroy en René de Knegt, toonden hun uitzonderlijke kwaliteiten en repareerden meer dan eens de missers in de eigen defensie. Stijlvol! Kunst zelfs!

Vijf tellen voor de rust dan, bij 16-12 een vermakelijk tafereel: wel of geen hoekworp? Onduidelijkheid ook bij de arbitrage, overleg, bijna alle velspelers op een kluitje rond de Waalse arbiters: de muziek galmde keihard door de installatie, de cheergirls sprongen al naar het middenterrein om hun dansje te doen terwijl er in de hoek van het veld een ‘welles-nietes-spelletje’ uitgevochten werd wie de bal kreeg. Het werd Bocholt, dus moest een van de arbiters vervolgens die tien springende girls duidelijk maken dat ze te vroeg waren met hun muzikale act…..

KNOP OM

Meteen na de thee ging de knop om: vier treffers van Vaidas Trainavicius – 37 inmiddels, maar nog altijd van grote waarde voor de ploeg - brachten Aalsmeer terug in de wedstrijd. “Mijn vader speelde in Litouwen tot zijn 42e, dus ik kan nog een paar jaar vooruit hier,” liet hij na afloop lachend optekenen. “Ja, onze start was moeilijk hier, maar gelukkig deden we het de tweede helft beter. Bocholt, dat weten we, is altijd lastig voor ons. In de tweede helft hebben we meer energie in de duels gelegd, gingen ook zeven tegen zes spelen, dat lukte aardig. De scheidsrechters beslisten soms zo, dan weer zo. Moeilijk om dat als spelers te begrijpen.” Achteraf kon de Litouwer vrede hebben met de nipte 32-31 nederlaag, al ging dat niet van harte: “We winnen veel, dan kun je ook een keer verliezen. Derde plaats is nu niet erg, vorig seizoen als eerste in de competitie maar de finale van Bocholt verloren. Twee sterke ploegen”.

Hoe dan ook, aan de andere kant leverden de eerste drie balcontacten van Aleksa Kljajic, tot dan niet in echt het spel betrokken op de rechterflank, evenzoveel treffers op: 26-21. Bocholt meteen in hogere sferen, maar dat was de goden verzoeken. Met nog tien zenuwslopende minuten voor de boeg kwam de neutrale toeschouwer ogen en oren tekort om alles te kunnen volgen. Don Hartog zette zijn ploeg bijna naast Bocholt (29-28) maar Stef Jaeken antwoordde meteen: 30-28.

Dan een pijnlijk moment: Pepijn Michielsen kwam in een verdedigende actie ongelukkig terecht, moest minutenlang verzorgd worden. Iedere neutrale toeschouwer voelde indirect de pijn die de defensiespecialist had. Tranen, ontroostbaar. Minutenlang zat hij daar op de grond, omringd door ploeggenoten en zelfs de verzorger van de thuisploeg. Het duurde en het duurde…..te lang volgens sommigen. Daarbij vergat een deel van de thuisclubfans, inclusief de speaker van dienst, om in alle opzichten sportief te blijven richting de speler: het ‘sta op, sta op’ richting Michielsen was een akelige smet op de wedstrijd. Ondersteund door ploegmaats werd de robuuste verdediger naar de kleedkamer gedragen. Hij, zo luidde na afloop de eerste diagnose, liep een ernstige achillespeesblessure op en zal het slot van dit seizoen – Super Handball League, bekerfinale en strijd om de landstitel – mogelijk moeten toekijken, is de verwachting.

DISCUSSIES, NOG MEER DISCUSSIES

Tijdens de verzorging van Michielsen opnieuw veel discussies met de arbiters Cappa en Schmitz. Aalsmeer-coach Wail Wong begreep niet wat er door het arbitrale duo verstaan wordt onder ‘cirkelverdedigen’ aan beide kanten. Spelers op de wisselbanken sprongen meermaals op. Ook zijn collega Valkenborg hief meermaals de armen gestrekt in de lucht: twee voormalig topspelers die weten hoe het in de dekking moet, sloegen regelmatig de handen voor de ogen bij die wisselende beslissingen. Onbegrip, vertwijfeling ook. “Maar los daarvan,” aldus Wong, “begonnen wij te slap, misten kansen en lieten tegen het einde twee belangrijke pingels onbenut. Cruciaal. Dat is dan onze fout. Maar ik zag meer fouten!” merkte de assistent-coach Oranje fijntjes op die deze week richting Kopenhagen vertrekt voor de Golden League, fijntjes op. “We wilden eerste worden in de groep, net als vorig jaar. Maar uiteindelijk sta je achteraf, na de finale, wel met lege handen. Dit verlies maakt feitelijk niets uit, je moet nu gewoon alle wedstrijden winnen om de hoofdprijs te pakken.”

DRUK PROGRAMMA

Kritische noot richting de competitieleiding had Wong ook: “Wie verzint het om, in dit geval voor Aalsmeer, na het EK tussen 7 februari en vandaag negen wedstrijden te plannen in SHL en beker waarvan een paar ook nog midweeks? Spelers werken, komen ’s avonds laat thuis en de volgende dag vroeg weer op. Terwijl we op dit moment toch al geen brede selectie hebben. Daar zullen meer ploegen last van hebben.”

In de laatste vijf minuten kon het duel nog alle kanten uit: Aalsmeer rook een punt, Bocholt wilde er twee. Iedereen, met en zonder bal, vloog erin, de wil om te winnen was groot. Topduels wil je immers niet verliezen, want deze wedstrijd was als een soort finale. Vesters liet een pingel onbenut - de lange linkspoot vertrok geen spier, bleef ijzig kalm - door een prima reflex van doelman De Folter. Een misser die Trainavicius bij een 30-29 tussenstand tegenover Leroy ook overkwam en daardoor de gelijkmaker miste om vervolgens in de tegenstoot Wout Winters wél  nummer 31 te zien scoren met zijn zevende van de avond. Vesters – met zijn tiende – tekende voor 31-30, Trainavicius trok de stand gelijk (31-31), de snelle midden werkte Ids Eussen ‘on the buzzer’ in het verlaten Aalsmeer-doel: 32-31.

Bekijk hier de slotsecobden: 

https://www.facebook.com/reel/2090301438483945/?mibextid=rS40aB7S9Ucbxw6v

Zoals het vervolgens hoort: spelers van beide ploegen namen, met respect, afscheid van elkaar. Hier en daar klonk nog een valse noot vanaf de tribunes….

cover foto 1 Ondanks negen treffers van Vaidas Trainavicius kwam Aalsmeer niet tot winst in Bocholkt

foto 2 Ón the buzzer' zorgde Ids Eussen met zijn vijfde treffer voor Bocholter-winst

foto 3 Pechvogel Pepijn Michielsen

foto's archief HSP / foto Reza