Nieuws

Door Frits Feuler – Op competitiedag twee stond het duel tussen Vlug en Lenig en debutant Westlandia in het teken van de eerste twee punten voor een van beide ploegen. In Glanerbrook ontspon zich een meer dan interessant duel: geen hoogstaand handbal, wel veel passie, snelheid en schitterende doelpunten. Na een 11-10 ruststand kreeg de Limburgse ploeg na rust tweemaal een voorsprong van vier treffers – 17-13 en 18-14 – zomaar in de schoot geworpen.

Het team van coach René Zwinkels leed dus in Zuid-Limburg een ietwat geflatteerde nederlaag. Het was aanvankelijk een gelijkopgaande strijd, waarbij de Naaldwijkse ploeg verzuimde om in de eerste helft afstand te nemen. Te veel open kansen werden gemist, mede door een aantal prima stops van Veerle Meerstad.  Maar ook de thuisploeg liet aanvallend ook diverse mogelijkheden onbenut.

Na rust (11-10) waren beide partijen aan elkaar gewaagd. Met nog elf minuten op de klok was het 21-21 en leek er een overwinning mogelijk voor het gepromoveerde Westlandia. “Toen bleek de spanning toch te groot”, constateerde Zwinkels. De gasten persten in het slotkwartier alle restjes energie eruit, kwamen gelijk – 18-18 – maar slaagden er niet in op kop te komen. In de spannende slotfase, waarbij het scheidsrechterskoppel Vierkant en Schreiber aantoonde niet op dit niveau mee te kunnen trok Vlug en Lenig – coach Irina Pusic debuteerde voor eigen publiek – het laken definitief naar zich toe: 28-23.

“We  verzuimden ook in de laatste minuten de kansen te benutten waardoor V&L de partij naar zich toe kon trekken. 23 doelpunten is op dit niveau te weinig, maar we hebben genoeg goede momenten gezien om komende week verder te bouwen met de leerpunten. We hebben als nieuwkomer nu eenmaal de tijd nodig om aan dit niveau te wennen,” besloot Zwinkels.

ARBITRAGE

Beide ploegen hadden zichtbaar veel moeite om de beslissingen van Vierkant en Schreiber te begrijpen: duwen van een doorgebroken speelster vanaf de zijkant of hangend in de lucht, het mocht haast allemaal. Om nog maar niet te spreken van spelsituaties aan de cirkel waar menig fan én speelster de wenkbrauwen bij fronste. De beide coaches hieven meermaals de armen wanhopig in de lucht, tevergeefs.

Meest bizarre moment: vier minuten voor tijd werd Esmee Martens na een time out bestraft wegens te vroeg inlopen. Maar de wedstrijd was niet eens in gang gezet. Druk overleg aan de tafel volgde, met als uiteindelijk resultaat: Martens mocht gewoon meedoen. De beslissing werd nogal lachend afgedaan.

Aanvallend vestigden bij V&L, naast de zusjes Danee en Veerle Steijns, ook Diede Nanning de aandacht op zich: hoog opspringend, gericht schietend, technisch bijna allemaal perfect. Westlandia had vooral de schotkracht nodig van Iris van Aalst. Esmee Martens, deels op de linker-, deels op de rechterhoek, maakte verleden week na een aantal jaren afwezigheid op het hoogste niveau weer haar rentree in de ploeg uit Naaldwijk. Haar inzet en snelheid was nog steeds dik in orde.

UITSTRALING

“Superblij!” was het eerste wat Irina Pusic na afloop inviel. “Zo’n jonge groep, gevochten voor en met elkaar. Als de ene niet gaat, pakt de ander het op. Als je met zo’n uitstraling speelt, dan ben ik met elke uitslag tevreden. Ja, die voorsprong verspelen hoort bij dit team, het werd dus geen makkelijke wedstrijd. Hadden we vorige week ook. Verbaast mij niet, hoort bij het proces. Verdedigend heb ik heel wat veranderd, tevreden. Veerle stond goed. Doorslaggevend. Alles heeft tijd nodig.”

Diede Nanning pufte nog wat na, de inspanningen waren duidelijk op haar gezicht af te lezen. Maar ook de blauwe plekken op de beide bovenarmen. “Ik moet blijven oefenen, blijven ontwikkelen,” aldus de leerkracht aan de basisschool in Munstergeleen. “Ja, ik moet wat meer variëren in mijn afsluitende actie. Spelen op kwaliteit. En dan speelden we prima via de cirkel. Die hatelijke nul is weg.” Voorzichtig kijkt ze vooruit naar het duel met Kwiek, de ploeg die verleden seizoen in ronde één in Geleen tegen een nederlaag aanliep. “We moeten het beste uit ons zelf halen, daar hoort misschien ook een nederlaag bij.” Over een vertrek naar een andere club of zelfs buitenland denkt de blondine niet lang na. “Ik zit hier goed op mijn plek, voldoende faciliteiten.”

NIVEAU EN SNELHEID

Ondanks haar zeven treffers keek Iris van Aalst niet echt lekker terug op het duel. “Domper, ja. Meer verwacht. We maken tweemaal een achterstand van vier treffers goed en gaan toch de boot in. We moeten op dit moment nog erg wennen aan het niveau en de snelheid van handelen. We moeten het als team blijven doen. Hebben al hele grote stappen gemaakt, trainen meer, trainen hard. Gaan zeker punten pakken. Details verbeteren, misten een stuk of zeven ballen. Wat je afspreekt moet je vervolgens vertalen naar het spel in het veld. En daar waren moeten we ons verbeteren.” Voor Van Aalst (29), bezig aan haar tweede seizoen bij de ploeg uit Naaldwijk, is de eredivisie onbekend terrein. “Het is vier, vijf jaar geleden dat ik met Quintus in de eredivisie speelde, dus waar we eventueel punten gaan pakken? Geen idee, ik ken de ploegen niet zo goed.”

cover Beide coaches namen gedurende de wedstrijd Vlug en Lenig en Westlandia hun time outs

foto's HSP