Nieuws

Door Frits Feuler – Artemis ’15, de fusieclub ontstaan uit Apollo en De Gazellen, pakte afgelopen seizoen haast onbedreigd de titel in de eerste divisie. Met de alleszeggende cijfers van 26 gespeelde duels, 25 gewonnen en een doelsaldo van +326 (1006 – 680). Er lijkt maar geen einde te komen aan die reeks overwinningen: Quintus, E&O en DWS leverden al de punten in.

Zaterdagavond moest BFC in eigen huis de kracht van dit Gelderse geweld ondervinden: 28-39. Komend weekeinde ontvangt de ploeg van coach Job Reumer Rotterdam, dan gaat het richting het eveneens nog ongeslagen Bevo 2 om vervolgens later in de maand SHL-degradant Hellas in Doetinchem te ontvangen. De lange reis naar Zuid-Limburg – ‘we hebben nog altijd geen spelersbus’- werd met auto’s afgelegd. Misschien dat daarin de oorzaak ligt van de zwakke start van de Doetinchemmers: na amper twaalf minuten keken de gasten tegen een 8-5 achterstand aan. Geen paniek. BFC dacht een moment dat er iets re rapen viel maar kwam al snel tot de ontdekking dat er tegen deze explosie aan geweld en snelheid geen afdoende verweer mogelijk was. Tot 12-12 hielden de ploegen elkaar in evenwicht, daarna drukte Artemis ’15 het gaspedaal wat verder in en had bij rust een 14-17 voorsprong bij elkaar gespeeld.

SLORDIGE PLOEGEN

“Twee slordige ploegen in die beginfase, ja,” had ook coach Job Reumer gezien. “We stonden te ver uit elkaar waardoor BFC er wel erg makkelijk doorheen kon glippen. Toen we elkaar wat meer rugdekking gaven, werd de angel uit hun aanval gehaald.” Ook Reumer zag dat beide ploegen in een bijzonder hoog tempo over de vloer joegen en snel de afronding zochten. “In mijn spelopvatting hoort dat zo te zijn,” lichtte Reumer toe. “Gewoon schieten, missen mag ook al moet ik wat dat betreft voorzichtig in mijn woordkeuze zijn,” voegde hij er meteen aan toe. “Mijn spelers mogen schieten én durven te schieten! De tegenstander moet onder druk komen. Alles geven zowel in aanval en verdediging.” Even leek het erop dat Reumer (32) zelf nog binnen de lijnen zou komen. “Nee, dat is passé. We hebben een ruime selectie, vanuit de jeugd staan de talenten te trappelen. Voor de komende jaren zitten we met voldoende spelersmateriaal.” Op de bank een behoorlijk aantal spelers en officials, in tegenstelling tot BFC dat slechts over vier wisselspelers beschikte. Voeg daarbij dat aanvoerder Koen Vliegen een hele dag met verhuisdozen had gesleept en niet voluit zestig minuten aan de bak kon, dan is een groot deel van het matige Beekse spel verklaard. Luc van Heel nam met enige regelmaat en aantal Beekse treffers voor zijn rekening maar die konden de achterstand het scorebord nauwelijks beïnvloeden.

VEEL SCHIETEN

Vol overgave gingen beide ploegen tekeer: aanvallen van meer dan tien seconden waren er nauwelijks, het spel golfde op en neer waarbij hier en daar een stevige klap werd uitgedeeld. Maar het zijn allemaal flinke jongens, uitdelen in incasseren, luidde zaterdagavond het motto. Over de schreef ging men zelden: met in totaal vijf tijdstraffen hield het arbitrale duo Van den Bosch en Steigstra de ploegen in bedwang.Naarmate de wedstrijd vorderde, ebden de krachten bij BFC langzaam weg: schoten misten precisie, defensief was men in veel gevallen niet attent genoeg op de loeiharde schoten van de pas 19-jarige Youri de Vries, twee meter en drie centimeter. Hoog opspringend van elf meter als het moest, kijkend, uithalen! Pats! Boem! En dat tien keer. Ook in zijn passeerbeweging was ‘de lange’ nauwelijks te pakken. “Ja, dat vele schieten vind ik wel lekker,” lachte hij, “we hebben ook meer een team dat graag op elke positie wil schieten. Voor een tegenstander wordt het dan lastig om zich op één bepaalde speler te concentreren.” Inderdaad, want was het niet De Vries, dan lag de bal via de cirkel of een van beide hoeken plots achter een van de beide Beekse doelmannen.

Ook De Vries – zijn broer Jesse ontbrak vanwege een blessure – ziet zijn ploeg, zeker aan het begin van het nieuwe seizoen, als een verrassende debutant. “Het enthousiasme waarmee we spelen geeft ons zoveel energie dat daarmee fouten gecompenseerd kunnen worden. Verleden week tegen Quintus knalde ik die winnende erin, iedereen klapte, iedereen door het dolle heen!” Spelen met zoveel kracht en energie kan ook wel eens een nadeel opleveren, ondervond de topschutter. “Ja, klopt, kort voor tijd ging ik er, uit voorzorg, af. Kreeg een knietje tegen mijn knie. Kijk, hier zit een bobbel, moeten we van de week even serieus naar laten kijken. Normaliter ga ik niet aan de kant zitten als ik een beetje pijn heb, nu was de wedstrijd gespeeld en was dit uit voorzorg.”

GEEN BEKERCOMPETITIE

Pijnlijk voor club en spelers is het feit dat de ploeg die seizoen niet is ingeschreven voor het bekertoernooi. “Tja, daar is door ons bestuur en het NHV niet goed gecommuniceerd. Ik heb begrepen dat het bestuur dacht dat we automatisch als eredivisieploeg zouden deelnemen terwijl het NHV niet even een belletje pleegde waar het inschrijfformulier van ons was. Immers, we speelden toen nog als eerstedivisieploeg. Gemiste kans om eventueel tegen een SHL-ploeg te spelen!”