Nieuws

Bron: De Gooi en Eemlander – Maandag was het Koningsdag maar wij reisden die dag terug vanuit Boekarest. Daar grepen we een dag eerder naast een ticket voor de FINAL4 van de Champions League. Geen oranjebitter voor mij dus, maar wel een bitter afscheid van het hoogste Europese clubtoernooi. In tegenstelling tot vorig jaar deze keer dus geen medaille voor mij.

Hoewel Denemarken een monarchie is, bestaat hier geen Koningsdag zoals we die in Nederland kennen. Koning Frederik kwam in 2024 op de troon en zijn verjaardag – op 26 mie – wordt gevierd met een balkonscène en in het land wordt de vlag uitgehangen, maar dat is het dan ook wel. Het is geen nationale vrije dag en van een vrijmarkt is helemaal geen sprake.

Een vrijmarkt op 26 mei zou mij echter goed uitkomen. Half juni moet ik mijn appartement uit en ben ik druk bezig alle spullen uit te zoeken. En dat is nogal wat. Wat gaat wel en wat gaat niet mee naar Roemenië waar ik na de zomer ga handballen?

Mijn verhuizing naar Denemarken, nu anderhalf jaar terug, ging onverwacht snel. Ik heb alles wat ik bezat in dozen gepropt. Inmiddels heb ik veel daarvan al uitgezocht. Ik kwam zelfs shirtjes tegen uit mijn periode op de Handbalacademie op Papendal. Die zijn toch al zeven, acht jaar oud. Dat kan allemaal weg. Door krachttraining ben ik uit de meeste kleding gegroeid, andere items zijn gewoon niet meer van deze tijd.

Dus zoek ik het allemaal uit: wat kan écht niet meer – dat gooi ik weg – en wat verdient een tweede ronde. Die laatste categorie verdwijnt in de kledingcontainer.

En dan heb ik nog de inrichting van mijn appartement. Die heb ik van teamgenoten overgenomen. Helaas is er nu bij Esbjerg niemand die iets daarvan nodig heeft. Ik zal dus moeten verkopen. Een vrijmarkt zo rond het einde van mijn contract zou daarvoor een goede gelegenheid zijn.

Maar helaas, die is er dus niet. Volgende week ga ik de eerste lichting op Marketplace van Facebook zetten; als eerste met de spullen die ik niet vaak meer nodig heb. Als ik dan elke week een aantal zaken van de hand doe, hou ik op de laatste dag alleen mijn bed over.

Met Esbjerg speel ik momenteel in de kampioenscompetitie. We hebben nog flink wat duels voor de boeg. We willen kampioen worden en daar is de focus op. Daarom voelt het afscheid van de club nog ver weg.

De afgelopen week had ik wel contact met mijn nieuwe club. Door dat gesprek weet ik nu van wie ik het appartement overneem. Over de overname van de inboedel gaan we het nog hebben, maar vermoedelijk komt dat wel goed. Zo krijgen ook de spullen in Roemenië een tweede leven.

Sarah Dekker (25) handbalt actueel bij de Deense club Esbjerg. Na de zomer komt ze in actie voor het Roemeense Valcea. Op deze plek deelt ze haar ervaringen.