Nieuws

Bron: Gooi en Eemlander - Een nieuw land, een nieuwe club, een nieuw avontuur. Ik ben in Roemenië beland, waar ik het komende seizoen voor Rȃmnicu Vȃlcea ga handballen. Eerlijk gezegd voelde ik op weg naar mijn nieuwe club wel wat spanning in mijn lijf. Ik heb vijf weken vakantie gehad, nu moet ik weer omschakelen. Bovendien weet ik: tot eind mei ben ik geen week meer vrij.

En waar ben ik eigenlijk aan begonnen? Ik had tot mijn vertrek naar Roemenië alleen via videoverbinding contact gehad met de club; zelf had ik de club nog niet bezocht. Waar kom ik terecht?

Alhoewel, het lijkt dat ik hier acht jaar geleden ben geweest met Jong Oranje. Zoë Sprengers, die ook de overstap vanuit Esbjerg naar Rȃmnicu Vȃlcea heeft gemaakt, toonde een foto van dat toernooi waarop zij met een beker in de hand staat. Duidelijk gemaakt in deze sporthal, want het logo van de club is op de achtergrond zichtbaar. Haar ouders wisten het nog te vertellen.

Zelf heb ik daar weinig herinneringen aan. Het toernooi vond een week voor mijn toetsweek plaats. Ik had de schoolboeken mee, want ik moest leren. Het was mijn examenjaar. In mijn hoofd had ik geen ruimte om uit te zoeken waar ik was beland. Ik dacht dat we in de buurt van Boekarest waren. Maar we waren dus in Rȃmnicu Vȃlcea, drie uur autorijden ten noordwesten van de hoofdstad.

Toen we eerder deze maand het stadje binnenreden, kwamen er iets meer herinneringen naar boven. De shoppingmall, het winkelcentrum, herkende ik. Acht jaar terug zijn we daar met Jong Oranje ook een avond geweest.

Ik heb niets te klagen hier. Bij aankomst waren de appartementen  klaar voor gebruik. Ik kon er direct in. Ook stond mijn auto al klaar. Een aantal verhuisdozen stond niet in he goede appartement. Mijn spullen werden gelijktijdig met die van Zoë en Emilie, een Noorse die van het Deense Ikast overkomt, verhuisd. Gelukkig kostte het niet veel moeite alles op de goede plek te krijgen: Zoë woont in het appartement onder mij, Emilie 150 meter verder.

Er zijn deze zomer in totaal tien speelsters nieuw bij de club gekomen. Met het team hebben we nog niet heel veel met de bal getraind. Tot nu toe kregen we vooral krachttraining en moesten we hardlopen. Dat is niet mijn hobby, maar het hoort er nu eenmaal bij.

Het weer is nu lekker. De zon schijnt., het is vrij warm en ook ’s avonds is het gezellig in de stad. Ik ben wel benieuwd hoe de winters hier gaa verlopen. Ik hoop dat dat geen depressieve bedoening wordt. Dat is wel mijn schrikbeeld van Roemenië: heel lange, koude avonden. Kerst, daar hou ik van, Maar daarna mag de winter van mij over zijn.

Sarah Dekker (25) handbalt bij de Roemeense club Rȃmnicu Vȃlcea. Op deze plek deelt ze haar ervaringen.  

cover Sarah Dekker: benieuwd naar wat haar in Roemenië te wachten staat

foto archief HSP / IHF