Nieuws

EUROPACUP-DIPJE BLIJFT UIT; VZV VIRTUEEL KOPLOPER

Door Frits Feuler – Met nog drie inhaalwedstrijden voor de boeg zou VZV op de ranglijst over Kwiek heen kunnen springen. Voor wat het op dit moment waard is. Maar dan moest, na het verloren Europese tweeluik met het Slowaakse Dunajska Streda in Geleen van Vlug en Lenig – de oude club van coach Edwin Janssen – worden gewonnen. Zo gezegd, zo gedaan: na een wat magere 10-14 ruststand eindigde het duel bij 26-34.

VZV-coach Edwin Janssen gaf ruim voor de wedstrijd al aan dat spelen na een Europees avontuur altijd voor verrassingen kan zorgen. “Dat kostte ons vorig jaar al een punten tegen Volendam, je zit nog in de flow van het reizen, van het avontuur, je moet de wekelijkse trainingen weer degelijk oppakken. En dan die lange reis voor de meiden!” grapte hij. Janssen had lekker praten, de oefenmeester woont als het ware ‘om de hoek’ en kon meteen na de wedstrijd naar huis. Niet nadat hij de ploeg voor de terugweg een aantal lekkere Limburgse vlaaien voor onderweg had meegegeven.

V&L-coach Irina Pusic had andere zorgen: haar jeugdige ploeg kent enkele blessures, is wel blij met de tot nu toe behaalde zes punten maar de oud-international ziet ook dat ze op deze manier, met een minimale bezetting, niet echt kan voortbouwen. Een tweede ploeg is er niet, vanuit de jeugd dient zich vooralsnog niemand aan. “We moeten kijken of we in december nog een of twee transfers kunnen doen, want dit is niet vol te houden! Ik heb respect hoe de ploeg zich ook nu weer gepresenteerd heef, ze werken keihard maar er is meer nodig!”

VREEMDE RODE KAART

De thuisploeg begon dramatisch en keek binnen zes minuten tegen een 1-4 achterstand aan, iets dat niet veel goeds beloofde. En toen beoordeelden de beide arbiters Adema en Mensonides een struikelpartij aan de middenlijn volledig verkeerd: een VZV-speelster had alleen oog voor een slecht aangespeelde bal, kruiste bij Diede Nanning voorlangs. Die kon haar niet ontwijken waarna beiden elkaar raakten en over de vloer tuimelden. Na overleg tussen beide arbiters kreeg Nanning rood voorgehouden. Een absolute misser! Pusic over de kook, geel was haar aandeel in het verhaal. “Toen Diede eruit moest, kwam ik in het centrum lengte en in de aanval schotkracht tekort. Natuurlijk reageer je dan maar die rode kaart was echt belachelijk!” Hoe dan ook, Nanning naar de tribune. “Overdreven, inderdaad. Geen opzet bij. Heb haar niet geduwd of aangeraakt of pootje gelapt. Ik schrok er zelf van. Dit was mijn kortste wedstrijd ooit!” om vervolgens te vragen of ze na afloop wel het veld op mocht om af te groeten.

Bij de gasten deden Pien van der Geest en de pijlsnelle Josien van den Hoek hun werk: stevig in de dekking, veel scorend in de aanval. Bij 2-7 leek het duel al beslist, maar de jonge Geleense ploeg raapte alle energie bij elkaar en kwam zowaar bij 10-10 naast de gasten via een prima treffer vanaf de linkerflank van Veerle Steijns. Die opleving was van korte duur: bij 10-14 gingen de ploegen richting kleedkamer. Met een 0-5 score opende VZV de tweede helft, Vlug en Lenig zocht, probeerde het, had in Veerle Meerstad een betrouwbare sluitpost maar kon in die tweede helft het tij niet meer keren. Via 14-20, 19-26 en 23-33 moest de Limburgse ploeg met 26-34 voor de zesde keer dit seizoen capituleren. Geen schande. 

Josien van den Hoek en Pien van der Geest zagen het duel in Geleen als afsluiting van een mooie periode. “Een leerzame periode ook, want bij onze thuiswedstrijd hoorden we dat die ploeg uit Slowakije tien keer per week traint! We hadden de beelden gezien. “Wow! Die zijn echt wel goed. Maatje te groot, wordt een zware pot. Wij werken er allemaal nog veertig uur bij.  Vandaag toonden we na dat Europese dipje weer volwassenheid om het hier meteen goed op te pakken. Ja, klopt, we hadden in het begin nog even een dipje tot 10-10, kansen waren er wel, dekking stond goed.”

CONCURRENTIE

De taken binnen de ploeg zijn duidelijk: Van den Hoek loert op ieder foutje van de tegenstander en moet dan als eerste weg richting de overkant. Meestal in haar eentje, want met haar snelheid is ze nauwelijks bij te houden.” Van der Geest oogde op enig moment een beetje boos. “Is dat zo? Nou, ik ben niet boos, ik kijk gewoon boos! Probeer de boel op te zwepen. Als het erin zit en het lukt even niet, ja dan wil ik wel eens boos zijn!” Het tweetal kijkt al uit naar de duels met Kwiek, Quintus en Volendam, concurrenten voor de toppositie. “Hier doe je het voor, word je beter van, naast die Europese wedstrijden. Niveautje-anders. Tegen ploegen die lager staan wordt verwacht dat je die wint, dat is anders.”

Van den Hoek is na afloop van het seizoen nog actief in het beach-handbal met de nationale ploeg. “De coach (Peter Portengen, FF) is hartstikke leuk, mooie eindtoernooien, mooie ervaringen. Heel anders, ander spelletjes. Lekker buiten in de zon, soms in de regen.” Van der Geest haakt in: “Zij gaat door op het zand, maar ook wij trainen, zij het op een andere manier, na het seizoen normaal door. Mega wat zij doet, echt waar!”

Over het eindresultaat van dit seizoen laat het duo zich niet uit: “Dat zien we aan het einde wel,” klinkt het cliché-achtig. “Mooie start gemaakt, nu op weg naar een mooi seizoen. We gaan nu niet zeggen dat dit of dat het wordt. Vandaag was niet de maatstaf, maar we hebben best goeie dingen laten zien,” blikt Van der Geest terug op het duel in Geleen. “Beetje pieken en dalen, tegen Kwiek bijvoorbeeld kan dat niet.”

cover Josien van den Hoek en Pien van der Geest zijn met VZV virtueel koploper in de eredivisie; er wachten nog inhaalduels tegen E&O, SEW en DSVD

foto's archief HSP / foto Reza / Hank Prijs

Deel dit bericht