Nieuws

Door Frits Feuler – Het duel tussen beker- en Super Cup-winnaar HUBO handbal en Bocholt dat verleden seizoen naast drie prijzen greep, zou een eerste indicatie kunnen geven over de krachtsverhoudingen binnen de twee Belgische topploegen. Met twee zeges uit twee duels  oor beide ploegen was dit in elk geval een wedstrijd die niet verloren mocht worden. Naast het veld doet de plotse overgang van Yannick Glorieux van Bocholt naar HUBO nog altijd zeer.

En die instelling was bij de Belgisch Limburgse kemphanen duidelijk te merken. Zodanig zelfs dat het koppel Peeters/Van Loock het zwaar te verduren kreeg en meer dan eens aan de verkeerde kant van het spelregelboekje zat. Dat maakte spelers op het veld steeds agressiever zonder echter flink over de schreef te gaan. Toen alle kruitdampen in de Alverberg waren opgetrokken, wees het bord 24-23 voor de formatie van het nieuwe technische duo Luc Boiten en Kevin Jacobs. Pikant: Boiten was tot en met het seizoen 2024/2025 drie jaar succesvol bij de ploeg uit Noord-Limburg.

Bij aankomst in sporthal Alverberg leek het alsof er voor dit duel een gigantische politiemacht op de been was getrommeld. Rond het hermetisch afgesloten complex talloze verkeersregelaars, beveiligers, een grote politiemacht te voet, op de motor, met paarden en zelfs onopvallend in auto’s. Drie ambulances strategisch opgesteld, in de lucht een tweetal helikopters.

Navraag leerde dat het vooruitgeschoven voetbalduel tussen Hasselt en Beerschot, een wedstrijd in tweede nationale, vervroegd was van 20 naar 16 uur. De ‘normale fans’ van de uitploeg werden met bussen tot voor de ingang ban het 5000 plaatsen tellende stadionnetje geleid. Maar er was meer vrees voor diegenen die zonder kaartje naar Hasselt kwamen afgezakt.

“Die groep staat bekend als echte hooligans en komt alleen naar hier om te kloppen, om alles te verstoren,” deelde een agent mee. “Vanavond is het kermis in de stad, is er vuurwerk, dus we hebben alle manschappen daar ook nodig.” Hasselt verloor de pot van koploper Beerschot met 0-1.

Het begin van de wedstrijd waren het de broers Jur en Ids Eussen die met een resem treffers Bocholt op weg hielpen naar, zo leek het, twee punten: binnen vijftien minuten al 4-10. Kort daarna maakte de wat tegenvallend Arthur Vanhove plaats onder de lat voor Jens Dijkstra. Een wissel die zich zou uitbetalen al bleef de Hagenaar daar na afloop vrij nuchter onder. Prima stops, schitterende reflexen op inzetten vanaf zowat alle posities en het pareren van een aantal strafworpen hielpen HUBO over dat dode punt heen. Jammer dan twee verre worpen van Dijkstra op het verlaten doel aan de overkant de juiste richting misten. Bij 15-15 gingen de teams aan de thee.

BEIDE KEEPERS STERK

“Denk dat ik een goeie pot heb gespeeld,” was zijn eerste reactie. Noem het gerust een wereldpartij, Jens! “Heb lange tijd niet veel kunnen spelen, omdat Arthur het goed doet. De momenten dat ik er dan in moet gaan, moet je er ook meteen staan. Ik moest even wennen, dan gaat het zoals het is gegaan. Beloning voor mijn harde werken. Sinds mijn twaalfde bijna dagelijks met handbal bezig. Als je dan goed in de wedstrijd zit, gaat alles wat makkelijker. Pas op, Arthur en ik gunnen elkaar de positie onder de lat, maar de ploeg staat op één.”

Na de pauze was er meteen tumult toen Jur Eussen met een tik op zijn hoofd gevloerd werd. Een situatie die zestig tellen voor tijd een vervolg kreeg. Alles en iedereen bij Bocholt furieus, Eussen kon die klap na afloop nog maar al te goed herinneren. Hij en ook zijn broer Ids gingen meermaals ‘in gesprek’ met de arbitrage, tot enig voordeel leidde dat alles niet. Jur werd, in tegenstelling tot voor de rust – zeven treffers – nu beter in bedwang gehouden, miste bij 17-16 een strafworp en tekende pas vijf minuten voor tijd voor zijn achtste en laatste treffer per pingel: 24-23. Meteen ook de eindstand van een soms hitsige derby.

METEEN AAN DE BAK

Veertig meter verderop maakte een andere Nederlandse keeper indruk met zijn optreden: Michiel de Folter. Na afloop van de nipt verloren derby kon er best wel een glimlach af. “Hoorde vooraf al dat ik erop moest rekenen dat ik er vanaf minuut een in moest. Clem Leroy heeft wat zeer aan zijn knie, dus bereid je je daar op voor. Lukte voor hem niet om te beginnen. Dan moet je er voor gaan en het laten zien. Tevreden over de eerste tien minuten, tussendoor iets minder toen HUBO terugkrabbelde. Zelf nog even paniek bij een balletje van Joris Gillé vanaf de cirkel waarbij ik verkeerd landde en een pijnlijke enkel overhield. Vervelend. Maar aan opgeven denk je helemaal niet.”

“Jammer dat er zoveel strijd over en weer was waardoor we geen punt of punten pakten,” blikte De Folter terug. “Chaotische wedstrijd, hard tegen hard. De fans roepen inderdaad van alles, vol gas gaan. Leuke wedstrijden waar iedereen naar uitkijkt. Oranje? Keepersprobleem? Tja, ik ben er niet mee bezig. Zou het wel ambiëren maar mijn prioriteit lig bij Bocholt waar ik in principe de nummer twee ben. Collegiale rivaliteit noem ik dat. Vechten voor je speelminuten. Aan de prestaties van Clem kan ik me optrekken, voelt heel goed. Even naar de kant als de ploeg in de aanval gaat, even gesprekje van keeper tot keeper, die met je meedenkt. De vorige bal vergeten, concentratie weer op de volgende. Even de geest leegmaken. Snel nog een tip. Zo hoort dat te zijn.”

FEESTVREUGDE

Op de vloer en op de tribunes konden fans en spelers van HUBO hun geluk niet op: feestvreugde alom, terwijl het seizoen nog heel lang is. Maar dit soort wedstrijden wil je winnen en zeker niet verliezen al was een puntendeling ditmaal beter op zijn plaats geweest.

Dijkstra was in el geval een van de gelukkigen die – koeltjes – de winst analyseerde: “Tevreden, zeker. Arthur en ik vormen een sterk duo, dat is nodig op dit niveau. Met hem heb ik af en toe aan de kant als de ploeg in de aanval speelt, even kort contact. Wederzijds. Niks bijzonder, small talk,” grapt hij. “Oskar Scholl verraste me twee keer met zijn schoten, omdat hij ineens van schotkant wisselde. Jammer, daar moet je niet te lang bij stil blijven staan want dan mis je volgende bal. Inderdaad, Michiel was ook goed,” complimenteert hij zijn collega alsnog. “Nederlandse keepers zijn in vorm blijkbaar.”

Dan is het bruggetje naar Oranje snel gemaakt: “Als we het beiden goed blijven doen hoop ik dat we een kans krijgen. Ik mocht er al een keertje bij zijn, schitterende ervaring.” Nu er nog altijd geen bondscoach is, zal die ook niet naar de livestream van dit duel gekeken hebben waar punten te verdienen waren. “Als de uitnodiging er ooit komt, zal ik die weer graag in ontvangst nemen.”  

cover Beiden in het oranje shirt: een voorbode? Jens Dijkstra en Michiel de Folter

foto's archief HSP / foto Reza