Nieuws

AD SPORT / Peter Lotman - De klap kwam bij Hellas als een mokerslag aan. De nederlaag (32-35) tegen Houten en daarmee degradatie uit de Super Handball League was een enorme tegenvaller. Na één seizoen al gewogen en te licht bevonden. Dát was een scenario waar in het Hellaskamp toch nauwelijks rekening mee was gehouden. De realiteit was echter onverbiddelijk en keihard.

NA DEBUUTJAAR AL WEER GEDEGRADEERD UIT DE SUPER LEAGUE

De teleurstelling was extra groot, omdat juist Hellas er alles aan wilde doen om in die SHL te blijven. Het seizoen kende veel nederlagen, maar desondanks was het de bedoeling om na dit debuutjaar verder te bouwen aan een langdurig verblijf op het hoogste niveau. De plannen lagen bij coach Céline Michielsen, de rest van de staf en het management al klaar. Ook de spelers waren met hun gedachten al bezig met de toekomst. Het mocht niet zo zijn.

ZONDER DRUK

Misschien lag daar wel het verschil met opponent Houten. Die club had zich al min of meer neergelegd bij een terugkeer naar de eredivisie. Handhaven in de SHL hoefde niet zo nodig. Een aantal spelers stopt daar en een treetje lager opnieuw beginnen, zou geen ramp zijn. De druk bij Houten leek dus beduidend minder dan bij Hellas, dat zó graag wilde. Al eerder dit seizoen was gebleken, dat de Haagse club zonder die druk de beste wedstrijden speelde. Zodra er spanning op kwam, leken ze te verstijven.

Ook in de allesbeslissende partij van zondagmiddag waren de Hellenen niet zichzelf. Ze knokten, uiteraard gaven ze alles, maar het was vaak net niet. Te veel acties mislukten door afspeelfouten, te veel schoten misten hun doel. Onder normale omstandigheden zijn de schutters veel effectiever. Ook het echte fanatisme in de verdediging leek zo nu en dan te ontbreken. Het was dat keeper Storm Bolman, zoals altijd, opnieuw een uitstekende dag had, want anders was al eerder in de wedstrijd de achterstand verder opgelopen.

NORMALE NIVEAU

Samen met Olivier Beltman, die een voortreffelijke partij speelde, Kevin Pronk en Thomas Beltman haalden deze drie Hellenen wél hun normale niveau. Bij Houten was het de ongrijpbare Mitchel Luijten die een hoofdrol opeiste. Met weergaloze doelpunten uit de rechterhoek en foutloos met de strafworpen was hij onbetwist de Man-van-de-Wedstrijd. Het zal voor de virtuoze balkunstenaar niet moeilijk zijn om na dit avontuur bij Houten een andere club op topniveau te vinden.

Het duel op zich was beslist vermakelijk om naar te kijken, vooral ook door het spectaculaire scoreverloop. Houten was vrijwel de gehele wedstrijd de bovenliggende partij. Op sommige momenten beschikte het zelfs over een voorspong van vier doelpunten: 5-9 (na een kwartier) en 13-17 (bij de rust). Ook na het wisselen bleef Houten bij 17-20 aanvankelijk in het voordeel totdat Hellas bijtrok tot 20-20. Daarna ontwikkelde zich een gelijk opgaand duel, dat bij 24-24, 28-28 (20e minuut) en 32-32, drie minuten voor tijd, nog alle kanten op kon.

TRANEN VLOEIDEN

Olivier Beltman schoot in die fase twee keer fraai raak, maar Michael Pronk zag tot zijn schrik zijn schot bij 32-33 gestopt worden. Vervolgens drukte Houten door naar de 32-35 eindstand en was de verslagenheid bij Hellas groot. Thierry van Zundert, die zo gehoopt had zonder degradatie afscheid te kunnen nemen, bleef minutenlang verdwaasd naar de grond staren. Er vloeiden tranen bij spelers en supporters, die nog steeds niet konden geloven dat het mooie avontuur in de Super League voorbij was.

Volgend seizoen weer opnieuw beginnen in de eredivisie en proberen snel terug te keren op het hoogste niveau, luidden de bemoedigende woorden van de technische leiding. Voor de Haagse handballiefhebbers is er één troost: die andere club uit de residentie, WHC/Hercules, handhaafde zich al eerder overtuigend in de SHL en zal volgend seizoen voor het nodige spektakel moeten zorgen tegen de topclubs.

cover Zeven treffers van Martijn Poot waren voor Hellas niet voldoende om degradatie uit de SHL te ontlopen

foto archief HSP / IMV fotografie