Nieuws

Door VZV / John Volkers - In Zijdewind was het kermis en in ’t Veld werd het feest, zaterdagavond bij JuRo Unirek VZV tegen Zwartwoud Kwiek. De winnaar van de Supercup 2026 werd gevreesd, maar had uiteindelijk niet de kracht om de thuisploeg, toevallig de winnaar van de Supercup 2025, omver te duwen. De punten bleven met een overwinning van 25-23 in de tas en daarna kon de selectie, na het aanschouwen van de overwinning van dames 2 op Velo, met zijn allen naar de kermis te Zijdewind. 

Daar bolde de feesttent werkelijk uit haar voegen, met 1350 bezoekers en buiten een forse regenbui. Coach Edwin Janssen ging mee in het feestgedruis en zo hoort het ook als je de trots van ’t Veld en Zijdewind mag begeleiden. Zelfs oud-captain Meike van Splunter troffen we aan op het feestterrein. Dus kortom, wat zat de stemming er in na een wedstrijd die vooraf als meer dan lastig was aangemerkt. 

Kwiek uit Raalte, vorige week juist te sterk voor SEW, wordt als de technisch bekwaamste ploeg van het Nederlandse vrouwenhandbal beschouwd. Coach Peter Portengen heeft door de jaren heen, ook als bondscoach, een grote naam opgebouwd. Maar hij gaf na afloop toe dat zijn team, zeker in Sportcentrum VZV, al jarenlang niet opgewassen is tegen de strijdlust van de Juro’s. 

BESTE HANDBAL

Ook zaterdag knokte het team dat het een aard had. In het eerste kwartier werd bovendien het beste handbal getoond en liep VZV uit naar een voorsprong van 11-4, waarna de (te) vaak op scheidsrechters afreagerende Portengen al zijn tweede (van de reglementaire drie) time-outs nam. Dat was een vlucht, want de schoten van zijn team gingen er niet in bij uitblinker Camay Berkhout (MVP van de avond) en de kogels van de tegenstander troffen wel doel.

Die vroege achterstand kwam Kwiek niet meer te boven. VZV leunde op de marge, bewaakt door het bekwame spel van de nieuwe captain Esma Staal (‘dat is een eer’) die liefst zeven keer raak schoot. Haar zus Kaya, toegetreden tot het keurkorps, maakte er in de weinige speelminuten die ze kreeg er drie (plus een afgekeurde). De Obdammer familie had deze avond een grote inbreng.

KARAKTER

Dat VZV karakter heeft, bleek in de tweede helft. Na de 15-12 achterstand bij rust kwam bij 18-15 een gevoelige tik voor de thuisploeg. Pien van der Geest raakte geblesseerd aan de wenkbrauw en moest bloedend de arena verlaten. Coach Janssen moest zijn team stevig verbouwen door het ontbreken van zijn schutter op rechts. Isa Vet en Merel de Jager kregen een forse opdracht. VZV hield echter stand en via 25-21 (Kaya Staal, 2.20 voor het eind) kon het moeiteloos de gang naar het feestelijke rondtedansje vinden. Eindstand 25-23, gedeelde koppositie met  Volendam en Fortes Venlo. 

Nog wat belangrijke zaken rond deze wedstrijd. Anne de Boer en Camay Berkhout, de doelvrouwen, straften allebei eenmaal de ‘leeg-doel’ situatie bij de tegenstander af. Portengen liet zijn team, door velen beschouwd als de gedoodverfde kampioen, dan met zeven speelsters aanvallen en haalt zijn keeper van het veld. Theo Moras schonk als altijd, een traditie van erg lang geleden, de eerste wedstrijdbal. Hij stamt nog uit de tijd dat hij Ria van Wonderen en Marion Kramer de door hem gesponsorde bal overhandigde. Van onze vaste opbouwrij ontbreken voorlopig Lieke Jongejan en Meike Kruijer. Beiden zijn nog niet wedstrijdfit. Die situatie zal tot en met Kerst voortduren. En afsluitend: de voorverkoop van de Europa Cup (VZV – Winterthur Zwitserland) is begonnen. 

cover Aanvoerster Esma Staal, zeven keer juichen voor VZV na de zege op Kwiek

foto archief HSP / foto Reza