Nieuws

Komende zaterdag (20:00 uur, Fletcher Topsporthal in Sittard) komt KEMBIT-LIONS voor het eerst sinds het seizoen 2018/2019 Europees weer in actie. Het wordt het 36e Europese duel sinds het debuut in het seizoen 2011/2012. 21 keer werd verloren, driemaal eindigde een duel gelijk en elf keer was er winst.  

Tegenstander in de European Cup is de Bulgaarse kampioen HC Lokomotiva Gorna Oryahovitsa, een team dat louter Bulgaarse spelers herbergt en op dit moment pas drie competitieduels speelde in de hoogste liga. Met 6 uit 3 voert de ploeg de ranglijst aan van de in totaal acht ploegen.

DE TEGENSTANDER

In september vorig jaar maakte Lokomotiva haar Europese debuut: het Roemeense Baia Mare was in de eerste ronde van de European Cup tweemaal de meerdere: 21-33 en 22-44. Meteen eindstation voor de Bulgaren.

Volgende week zaterdag (18:00 uur) reist het Sittardse gezelschap naar Bulgarije, naar Veliki Tarnovo, een stad van bijna 90.000 inwoners in het noorden van Bulgarije en befaamd om zijn architectuur, voor de return. In Sittard staat het duel onder leiding van het Israëlische duo Peretz en Schwartz, in Bulgarije hanteren de Kosovaren Bytyqi en Kasapi de fluit.

DE EERSTE

Terug naar 2011/2012: toen hield de ploeg van coach Gabrie Rietbroek en assistent Maurice Canton – met Ivo Steins en Joris Baart in de gelederen – het zes duels vol. Het Moldavische HC Olimpus 85 USEFS was in Glanerbrook tweemaal de onderliggende partij: 37-20 en 36-24. Steins prikte de eerste 3 Europese treffers binnen, Baart kwam tot 7. Ook AEK Athene, in 2021 nog winnaar van de EHF European Cup en dit weekeinde de Europese opponent van competitiegenoot Hurry Up, werd nipt verslagen: 26-24 en 27-25. In ronde 3 was er geen houden meer aan: de Duitse topploeg Rhein Neckar Löwen was tweemaal een maatje te groot: 27-38 en 30-42.

OUD-GEDIENDEN

Ivo Steins (totaal 86 Europese treffers) en Joris Baart (116 keer raak) zijn er elf jaar later nog bij. Ook Rob Schmeits behoort inmiddels tot die oudgedienden. Veel duels blijven voor altijd op het netvlies, minder interessante potjes verdwijnen uit beeld.  

Ivo Steins (links) in zijn element, foto Rob Creemers

“Die eerste wedstrijden weet ik nog precies: Moldaviërs op bezoek in Geleen, vier dagen met de bus onderweg!” herinnert Ivo Steins zich zijn debuut. “Daarna AEK Athene, vervolgens eruit tegen Rhein Neckar Löwen.” Met het geheugen van de LIONS-captain is niks mis. Op de vraag hoe vaak hij in al die Europese duels gescoord heeft, schrikt hij: “86 keer? Boh! In het begin mocht ik niet eens mee over de middenlijn. Toch een aardig aantal!”

Steins keek toevallig de afgelopen dagen kort naar wat beelden van de Bulgaarse opponent maar heeft geen echt idee van wat hem en zijn ploeg te wachten staat. “De loting had slechter gekund. Voor dit soort duels hoef je niemand te motiveren. Ik ken weliswaar geen enkele Bulgaar, weet wel dat de nationale ploeg onlangs met 19 verschil verloor van Luxemburg. Gelukkig spelen we uit en thuis, zoals dat Europees hoort. We moeten dit zien als een extra tussendoortje, belangrijker zijn de duels tegen Volendam en Visé. Daar heet het aanhaken of afhaken.”

Ook Joris Baart maakte het merendeel van de Europese wedstrijden mee. In 2017/2018 was hij niet van de partij. “Klopt, ik speelde toen in Frankrijk.” Veel duels ook nog op het netvlies van de eens zo makkelijk en veel scorende linkspoot die nu zijn plek moet delen met jongeling Ids Eussen. “We hebben een paar vlot scorende mannen in de ploeg, zoals Robin, Rob en Ids,” geeft hij aan. Bescheiden als hij is vergeet hij zich zelf in dat rijtje te plaatsen. Een teken dat het teambelang prevaleert. Europese duels zijn ook voor de ervaren Baart krenten in de pap. “Leuk dat we weer kunnen en mogen. We hebben al heel wat van die wedstrijden mogen spelen. Hoe vaak ik gescoord heb? Geen idee!” Als het getal 116 valt, schrikt hij best wel. “Zoveel?” Inderdaad. Vooruit kijkend naar de dubbele ‘meeting’ met de Bulgaren is kort en duidelijk: “Eigenlijk moeten we gewoon naar onszelf kijken, je hebt ondanks het bekijken van de beelden geen idee met welke kracht die mannen aan een wedstrijd beginnen. Eigen spel, vol op snelheid. Doen waar we goed in zijn.”

Rob Schmeits sloot in het seizoen 2014/2015 aan: met twee (thuis-)duels tegen Londen maakte hij onder leiding van Monique Tijsterman zijn debuut: 44-12 en 28-18 waarbij hij acht maal scoorde. In de daarop volgende Europese duels - in vier seizoenen - kreeg hij nog 20 keer een streepje achter zijn naam. “Tegen Londen was meteen mijn eerste wedstrijd in de eerste ploeg,” herinnert hij zich. “Best wel spannend voor mij, maar heb mijn taken goed uitgevoerd en gedaan wat ik moest doen: scoren.” Min of meer per toeval moest hij aan de rechter flank de plek innemen van de geblesseerd geraakte Serge Heijnen. “Heb toen veel moeten spelen, kreeg later zelf ook nog te maken met een schouderblessure. Maar alle wedstrijden in de eigen Fitlandhal herinner ik me nog.”

Schmeits weet dat de Bulgaren met een flinke portie fysiek de strijd zullen aan gaan. “Ze zijn niet onoverwinnelijk, maar dan moet bij ons alles kloppen in beide duels. Iedereen in onze ploeg moet top zijn. In Sittard moeten we het verschil maken. Maar, we moeten de duels met Volendam en Visé niet uit het oog verliezen,” waarschuwt hij.

DE LAATSTE

In het laatste Europese optreden, in november 2018, werd met een 27-27 gelijkspel tegen het Hongaarse Tatabanya afscheid genomen van Europees handbal. Het uitduel leverde een flinke tik op: 18-31 verlies. Het kostenplaatje om Europees handbal te spelen is geen kleinigheid.

Vanaf zaterdag hoopt LIONS stap voor stap aan te knopen bij eerdere internationale successen waarvan sinds het debuutseizoen van Sittardia in 1966/1967 zoveel te genieten viel. De bijna 30 edities van de Limburgse Handbal Dagen – van 1988 tot 2017 – voegden daar nog een extra scheutje internationaal tophandbal aan toe in Limburg.

cover Joris Baart: drukke en belangrijke weken met LIONS in Europa Cup en BENE-League

foto Rob Creemers