Nieuws

Door Frits Feuler – Iedere topsporter is blij als er support van familie en vrienden is bij wedstrijden. Niks nieuws. Sommigen gaan daarin zover mee dat alle bezoeken aan thuis- en uitwedstrijden als een reisbureau nauwkeurig gepland moeten worden, naast eigen werk en hobby’s.

De vaste kern rond handbalster Dione Housheer (26) uit Ulft is zo vaak als mogelijk present, uit of thuis. En thuis is in elk geval ‘handbalstad’ Györ. Voor de uitwedstrijden wordt kris kras door Europa gereisd om maar niks te hoeven missen van de prestaties van hun oogappel. Voeg daar ook nog eens een aantal wedstrijden en toernooien van de nationale ploeg bij en de jaarlijkse kalenders zijn goed gevuld.

Vader Oscar, moeder Renate, de beide broers Jairo – de grootste – en Bjarne plus Dione’s vriend Sven zijn afgelopen weekeinde in Boedapest neergestreken om – mogelijk – getuige te zijn van de tweede CL-titel van de linkspoot die inmiddels op de Europese velden een aardige reputatie heeft opgebouwd. Van de rust in de Achterhoek naar de hectiek op de Europese handbalvelden en media. Vriendelijk staat Dione iedereen voor en na de wedstrijd in de persruimte te woord, in het Engels, als het moet een stukje in het Hongaars. Deelt handtekeningen uit aan jonge fans rond de nationale ploeg en de in groen en wit uitgedoste fans van Györ. Kortom: een ambassadeur voor het handbal in optima forma.  

“We doen dit al zo lang,” opent moeder Renate het gesprek in de catacomben van de immense MVM Dome, “of het nou in Dortmund is of in Györ, we proberen er zoveel mogelijk bij te zijn.” Kost natuurlijk wel een beetje aan reis- en verblijfkosten maar dat is bijzaak. “De drie jongeren gaan vaker met de auto naar wedstrijden in de buurt, soms ook per vliegtuig,” legt Jairo, zelf handballer bij UGHV uit. “Belangrijke wedstrijden zeker. En naar Györ is geen onoverkomelijke afstand, makkelijk te doen voor CL-wedstrijden of duels tegen Ferencvaros.” Broer Bjarne is voetballer bij de plaatselijk trots SDOUC waar trainer Jan Vreman als hoofdcoach actief is. “Op wedstrijddagen wordt het iets lastiger om mee te gaan, maar als het ook maar enigszins mogelijk is ben ik er bij.”

De ontwikkeling als handbalster van Dione heeft iedereen van nabij meegemaakt. “Natuurlijk zie je haar talenten, natuurlijk zie je dat ze steeds beter wordt. Dan is het mooi om van dichtbij dit mee te maken,” klinkt het bijna in koor. “Vorig jaar won ze met Györ voor het eerst de CL-titel, met de nationale ploeg heeft ze ook diverse aansprekende prestaties neergezet. Dan mag je met z’n allen trots zijn op haar individuele prestaties.” Ze heeft tijdens de wedstrijd veel aandacht van de tegenstander, krijgt behoorlijk wat tikken mee maar kan ook uitdelen. “Nee, daar schrikken wij niet echt van, we weten dat ze kan incasseren. Zij stelt zich daar goed op in.” Twee weken geleden werd ze, uit voorzorg even aan de kant gehouden vanwege een kleine blessure. “Dat krijgen we allemaal mee natuurlijk, want we hebben onderling veel contact met haar. Maar we schrikken niet zo gauw ergens van. Naarmate ze ouder werd, is ze ook fysiek sterker geworden. Dat heeft ook te maken met de ploeg waar ze speelt, de begeleiding, je groeit erin en je moet mee.”

NUMMER 48

Het plezier in het spelletje dat Dione op het veld uitstraalt, heeft het quintet ook op de tribune als ze een wedstrijd bezoeken. Dione heeft inmiddels een ‘sterrenstatus’ opgebouwd. Voor de jeugd een enorme inspiratiebron. Ze groet, stimuleert, heeft plezier. Mensen zijn echt fan van haar geworden, ze heeft een prima uitstraling binnen en buiten de lijnen. Het familie-quintet zit niet tussen de ruim duizend in het groen geklede Györ-fans die uitzinnig hun ploeg vanaf één hoek van het veld de longen uit hun lijf schreeuwen en hun handen stuk klappen. Nee, aan de overkant, vlak boven de perstribune, volgt het vijftal aandachtig maar toch af en toe een tikkeltje nerveus zo lijkt het, de gebeurtenissen op het veld. En dan speciaal die nummer 48 – de nummers 1 tot en met 20 in de ploegen waren blijkbaar altijd al vergeven -  want ieder heeft dat magische groene shirt met 48 én de naam Housheer achterop aangetrokken. Zoals er vele fans in Boedapest met een Housheer-shirt rondlopen.

Ook vriend Sven, uit Noord-Holland, is in de ban van handbal geraakt. “Ik ben nog niet zo lang met Dione samen. Je moet dus wel mee,” lacht hij. “Vind het leuk, had voorheen geen idee van het spelletje maar het wordt steeds beter en leuker. In het begin snapte ik niet veel van de spelregels, geleidelijk aan wordt alles meer duidelijk.” Tja, je moet er wat voor over hebben om je vriendin met enige regelmaat te zien. “Maar we hebben bijna dagelijks contact: appen, face timen, mailen. Nee, wat dat betreft komen we allemaal niks tekort. En als Dione zelf een weekend vrij is probeert ze vaak over te komen richting Ulft. Familie, vrienden en bekenden opzoeken, effe gezellig met z’n allen. Als ouders geeft het een goed gevoel als je weet dat je dochter op haar plek zit, dat het goed met haar gaat en zich happy voelt.” Moeder Renate is zo'n beetje 'Dreh- und Angelpunkt' in het gezelschap. 

SPORT EN STUDIE

Vanuit Ulft via AAC 1899 en Fortissimo naar VOC Amsterdam en Handbalacademie, nationale jeugdselecties doorlopen en vervolgens naar Nykobing en Odense in Denemarken. Inmiddels het tweede seizoen in Hongarije achter de rug. Twee WK’s met Oranje meegemaakt. HBO-studie Sportkunde aan de Johan Cruyff Academie afgerond. Studeren én topsport gaan best samen. Dromen najagen, blijven ontwikkelen, presteren binnen en buiten het veld. Wedstrijden op hoog niveau, competitie, beker en Europees. Nationale ploeg met stages, EK of WK, Golden League. Vrijaf regelen van werk is altijd een kwestie van goed plannen, weet iedereen inmiddels. “We willen er met z’n allen zoveel mogelijk bij zijn. Lukt niet altijd, dat weet Dione.” De ouders van Dione runnen een eigen bedrijf, kunnen daar hun werkzaamheden en aanwezigheid op afstemmen. Ook Jairo, Bjarne en Sven hebben naast hun werkagenda ook een reisagenda. “Je ontmoet overal weer nieuwe vrienden, komt met supporters in contact. Mooi om zo mee te maken.” De band met andere supporters is steeds beter geworden.

VERLIES IN FINALE

Ruim een half uur hebben de Hongaarse fans het hoogste woord tijdens de halve finale tegen Brest. Op het veld is het gewoon zes tegen zes, merkt Bjarne op. Het scheelde maar een haar of Györ moest voor de Franse kampioen Brest buigen: 31-30. Een dag later zijn diezelfde Hongaarse fans weer fris en fruitig aanwezig in de finale. Maar ditmaal is de teleurstelling enorm: Metz Handball slaagt erin de tactische plannen van Per Johanssen te ontrafelen en gaat met een 31-29 zege aan de haal. Geen Europese hoofdprijs voor Györ waar de druk om iedere keer te moeten winnen al jarenlang heel hoog is. “Maar heel veel lof voor de manier waarop Dione met alles en iedereen rond het handbal omgaat,” klinkt het bijna in koor. “Vol vertrouwen ging de ploeg naar de finale, al was Brest een lastige horde. 60, 70 % kans op winst schat ik,” kijkt Jairo vooruit een dag eerder nog vooruit. “Met Yvette Broch aan de andere kant was het ook wel weer mooi.” Pikant: negen minuten voor tijd kon Yvette met haar derde tijdstraf naar de tribune: bij een verdedigende actie raakten haar armen het gezicht van Dione. “Ze kwam wel wat erg laag in,” zou Broch na afloop duiden, “precies op de plek waar ik mijn armen al had.”  

In de finale liep het niet al te soepeltjes: toen Györ in de tweede helft tegen een 22-27 achterstand aan keek, was er paniek. De ploeg kreeg maar geen vat op de oersterke Sarah Bouktit aan de lijn, volgend seizoen ploeggenote van Dione bij Györ. Verder dan 29-31 kwam de Hongaarse topploeg niet. Weg droom voor Housheer van een tweede CL-titel. Na een hectisch seizoen wachten nu vijf weken vakantie voor Dione die ze zoveel mogelijk met haar familie en vrienden in Nederland wil doorbrengen. Eerst nog met een sponsor een trip naar Japan, kan er ook nog bij. Dan afschakelen, nieuwe energie opdoen. Shoppen, lunchen.. Dat soort zaken, geeft moeder Renate aan namens haar dochter.

Een nieuw seizoen, nieuwe kansen. Ook voor het reisgezelschap uit Ulft is het even op adem komen. Nagenieten van alle mooie tripjes en wedstrijden, de vele vlieguren en de duizenden kilometers. Vooruit kijken, al zullen veel wedstrijden in het buitenland tegen nagenoeg dezelfde topploegen zijn. Op 5 en 6 juni 2027 is de volgende FINAL4 in de Champions League in de MVM Dome in Boedapest…..

cover Vijf vaste supporters voor Dione Housheer bij de MVM Dome: v.l.n.r. Bjarne, Sven, moeder Renate, Jairo en vader Oscar 

foto HSP