Nieuws

Door Sporting Pelt / Sven Spooren - Na 115 van de 120 minuten finale gaf niemand nog een stuiver voor de kansen van Derdaele Sporting Pelt. En toch sleurden onze jongens ‘m eruit! 31-25….genoeg voor de titel.

Het was nochtans Bocholt dat de betere start nam. Sporting was wel de agressiefste op het veld maar Bocholt scoorde en liep 1-3 uit. Sporting counterde en Schmeits draaide de ene na de andere in de pin: 4-3 na 10 minuten. Ook Robbe Spooren was op revanche belust na de mindere prestatie van vorige week. Hij leidde zijn team op voorbeeldige wijze en was topscorer als je de velddoelpunten alleen telt.

Sporting kwam onder stoom en leidde met 4 na 20 minuten: 9-5. Was een remontada dan toch mogelijk? De vele tijdstraffen, maar ook Bocholt dat via de afscheid nemende Strauven terugkwam, zorgden voor een ruststand van 15-13. Falke bleef zijn pingels feilloos omzetten en ook Riské en Stollman lukten enkele mooie doelpunten. Maar echt afstand nemen zat er niet in.

Als we dan eens 4 à 5 doelpunten voorkwamen, prikte Bocholt toch weer tegen en hield de wedstrijd zo onder controle: 18-13 werd 19-17 na 40 minuten. Toen het 21-20 werd na 48 minuten en 23-21 na 50 minuten was de titel nog heel ver weg. Maar onze fantastische achtste man bleef de ploeg aanvuren en zowaar geschiedde er een mirakel in Dommelhof rond de klok 16:30 uur:  Falke driemaal  op penalty plus één velddoelpunt alsook Schmeits zorgden plots voor een 31-25 stand.

SLOTSECONDEN BESLISSEND

De ingevallen Bram Kleijkers pakte uit met enkele prachtige reddingen en de laatste aanval van Bocholt strandde dan ook in zijn armen (voeten). Sporting mocht nog eenmaal proberen en de laatste worp was voor Louis Vandebeeck in de slotseconde. Doelman Leroy van Bocholt pareerde, maar Louis werd van opzij geduwd en dus strafworp in de slotseconde!

Opnieuw Falke aan zet. Het verschil met twee jaar geleden was dat Falke in die slotseconde geen tijd had om na te denken, maar nu duurde het een eeuwigheid alvorens de pingel gezet mocht worden. De twee beste spelers van beide ploegen tegenover elkaar. Maar ook nu zette Tommie (waar blijft dat standbeeld, burgemeester?) zijn pingel feilloos om: 32-25 en de titel opnieuw naar Sporting Pelt!

Proficiat aan spelers, coaches, vrijwilligers, supporters, sponsors en iedereen die onze club een warm hart toedraagt! Een lang en moeilijk seizoen krijgt zo een fantastische ontknoping! Ook het titelfeest mocht gezien worden waar vele sponsors aanwezig waren en ook Patric Derdaele zijn felicitaties persoonlijk kwam overbrengen!  

HOE BELEEFDE MEN IN BOCHOLT HET BESLISSENDE DUEL?

BOCHOLT GRIJPT NAAST LANDSTITEL NA THRILLER IN PELT

Door Bocholt / Jan Evens - Na de overtuigende 29-23 overwinning in de heenwedstrijd trok Sezoens Bocholt met een uitstekende uitgangspositie naar Pelt voor de beslissende return in de strijd om de Belgische landstitel. Bocholt verloor uiteindelijk met 32-25 van Derdaele Pelt en zag de titel op de meest pijnlijke manier aan zich voorbijgaan. Eén doelpunt maakte het verschil.

In een bijzonder spannende slotfase kreeg Pelt in de allerlaatste seconde nog een strafworp toegewezen. Tommie Falke bleef koel en benutte de 7-meter. Zonder dat doelpunt was Bocholt landskampioen geweest. Kleiner kan het verschil nauwelijks zijn.

De wedstrijd begon zenuwachtig, met gemiste kansen aan beide kanten. Glenn Gevers bracht Bocholt na een assist van Jur Eussen in de achtste minuut op een 1-3 voorsprong. Daarna volgde echter een moeilijke periode voor de bezoekers. Te veel technische fouten en gemiste kansen gaven Pelt de mogelijkheid om de wedstrijd om te buigen. Na dertien minuten stond het 7-3 op het scorebord. Dankzij doelpunten van Ids Eussen en Pieter Strauven bleef Bocholt in het spoor van de thuisploeg en gingen beide teams rusten bij een 15-13 tussenstand.

Ook na de pauze bleef Bocholt aanklampen. Via Aleksa Kljajic kwam het terug tot 21-20 en in de 49e minuut bracht Stef Jaeken zijn ploeg zelfs opnieuw tot op één doelpunt bij 22-21. Pelt wist echter telkens een antwoord te vinden. Drie benutte strafworpen in de 52e,  54e en 56e minuut zorgden voor een 28-24 voorsprong voor de thuisploeg.

Intussen had Bocholt ook nog Aleksa Kljajic verloren na een rechtstreekse rode kaart. Jur Eussen maakte in de 57e minuut nog de belangrijke 28-25. Die stand bleef op het bord staan met nog tweeënhalve minuut te spelen. Wat volgde, was een bijzonder pijnlijke ontknoping. Bocholt slaagde er niet meer in om te scoren en zag Pelt dichterbij komen. In de laatste minuut werd het 31-25, een stand die Bocholt nog altijd de landstitel opleverde. Na een mislukte laatste aanval van Bocholt kreeg Pelt nog één laatste mogelijkheid. Clem leek met een knappe redding de titel veilig te stellen, maar de scheidsrechters wezen alsnog naar de stip. Tommie Falke nam zijn verantwoordelijkheid bij de achtste Peltse strafworp en zette die om: 32-25. Pelt kroonde zich daardoor tot landskampioen.

Een bijzonder hard verdict voor Bocholt. Over beide wedstrijden samen stond Bocholt maar liefst 119 minuten en 59 seconden virtueel aan de leiding, maar uiteindelijk besliste één enkele strafworp over de titel. De ontgoocheling is dan ook enorm. Na drie finales dit seizoen moest Bocholt voor de derde keer nipt het onderspit delven. Een seizoen met veel mooie momenten, maar ook met heel wat gemiste kansen die ongetwijfeld stof tot nadenken geven.

Tot slot willen wij onze supporters bedanken. Ook in Pelt waren jullie opnieuw massaal aanwezig en zorgden jullie voor een fantastische sfeer. Jullie steun, zowel thuis als op verplaatsing, was het hele seizoen onvoorwaardelijk.