Nieuws

Door Frits Feuler – Negen gespeeld, negen keer winst. Dat is na dit weekeinde de oogt van koploper Sporting Pelt. Op bezoek bij het altijd lastige Visé – aanvoerder Yves Vancosen ontbrak nog altijd vanwege een blessure – waren de peilingen vooraf wisselend: één puntje zou voldoende zijn, twee des te beter. Zeker na de twee nederlagen in de European Cup tegen de profs van het Roemeense Turda was het afwachten hoe de ploeg zou reageren.  

Ter herinnering: bijna een jaar geleden ging de ploeg van coach Korneel Douven, enkele jaren succesvol coach bij Visé met een eerste landstitel, op Waalse bodem met 32-27 onderuit. In september 2014 bleven de punten ook aan de boorden van de Maas: 29-27. Alles pakte ditmaal positief uit: 34-37. Saillant detail: niet eenmaal kwam Visé in het duel, prima geleid door Weijmans en Wolbertus, op voorsprong. Zelfs een gelijke stand was de thuisploeg niet gegund.

SNELHEID

Binnen en buiten de sporthal liepen ‘enge’ figuren rond: het was immers Halloween. De handballers hadden daar geen boodschap aan. Pelt was als eerste bij de les door twee benutte pingels van Rob Schmeits. Makkelijk werd het daarna beslist niet, de ploeg van coach Pedrag Dosen bood taai tegenstand maar werd in de openingsfase dus verrast door de snelheid van handelen van de gasten: 3-6, 4-7 en 5-8. Niks afwachten of tempo eruit halen, volle bak naar voren, zo luidde ongeveer het Peltse credo.

Die marge was geruststellend voor de bezoekers die zich niet van de wijs lieten brengen. Simon Dupont, begenadigd met een prima schot, zag liefst acht schoten over of naast het gastendoel verdwijnen. Hij was na afloop nog altijd onder de indruk van zijn missers toen de ex-speler van Houthalen de wedstrijd net zijn voormalig ploegmakker en keeper Pieter Schruers analyseerde.

Aan de overkant zat Pelt-doelman Milan De Grave er ontspannen bij: hij was opnieuw hét grote struikelblok voor de af en toe wat onbesuisd schietende Visé-aanvallers die moeite hadden de Pelter-defensie adequaat uit te spelen. Tot ergernis van coach Dosen die in zijn zoon en spelverdeler Andrej – 21 jaar - de topschutter van de avond zou leveren met negen treffers: sprongworpen, passeerbewegingen en venijnige onderhandse schoten. Het hele arsenaal werd uit de kast getrokken.Bij de gasten toonde Jona Boiten op de linkerflank als vervanger van de nog immer afwezige Tommie Falke zijn kunsten en stuurde zes treffers, een aantal met een perfecte techniek afgerond, zijn kwaliteiten. Richting de rust leek het duel bij 13-18 voortijdig in het slot te vallen, maar Visé had nog een restje energie: 16-19.

LEERZAME DUELS

De Grave genoot van zijn optreden. “Ja, ook die lange bal die ik aan de overkant in het lege doel wierp, was wel aardig,” klonk het bescheiden over die 17-22. “Maar bovenal een teamprestatie, afspraken worden nageleefd, weinig doelpunten tegen in die beginfase. Blijven zelf ook veel scoren, dat ligt in ons snelle spel opgesloten. Gecontroleerd de match uitgespeeld. Ook bij 23-24 was die controle er. Ja, dat was even een lastige fase,” keek De Grave terug. “De ervaringen uit de twee Europese duels met Turda zullen ons in het verdere verloop van dit seizoen zeker van pas komen. Valt niet te vergelijken met onze competitie. Ja, het waren inderdaad mijn eerste twee Europese wedstrijd.” Alsof het zo moet zijn: donderdag reist hij met de Belgische nationale ploeg naar Berlijn voor het EK-kwalificatieduel met topland Duitsland. Een paar trappen hoger. Fantastische wedstrijden, niks te verliezen. Iedereen moet het beste van zichzelf geven en genieten weer van die ervaring.”

Waar Louis Vandebeeck direct na rust een tijdstraf kreeg toebedeeld was het broer Louis die zijn doelpuntenproductie tijdelijk overnam. Toch gingen de Waalse fans even los toen ze voelden dat er een ommekeer in de wedstrijd mogelijk was door een benutte pingel van Jules Kieffer-Heuls voor 23-24 (41’). De dienstdoende DJ voelde dit moment ook perfect aan en slingerde een enorme kakofonie van geluid de hal in. Tot Waals resultaat op de vloer leidde zijn inbreng niet, integendeel: Kleijkers, Schmeits en Louis Vandebeeck herstelden de schade: 23-27.

CONTROLE

Visé deed er alles aan om richting een gelijke stand te kruipen maar slaagde daar niet in. Pelt had de controle en gaf die niet zomaar uit handen. Een koploper hoort onder alle omstandigheden vast in het zadel te zitten. En zulks geschiedde: de Pelter-fans begonnen op tien minuten van het einde bij 26-31 aan een goede afloop te denken, ze kregen gelijk. Opvallend was wel dat zowel Visé als Pelt in die slotfase enorm veel missers produceerden – of waren het de beide keepers die de aanvallers uit hun evenwicht brachten?

De klok kroop richting minuut 60. Toch moesten Weijmans en Wolbertus nog even overleg voeren op anderhalve minuut van hun laatste fluitsignaal. Bij wat onduidelijk geharrewar in de Pelter-defensie was Destin van Dijk blijkbaar iets te gretig geweest. Dat vond een aantal opponenten niet leuk, dus gingen die verhaal halen bij de lange opbouwer. Hier en daar een duw, misschien wat verwensingen over en weer in de Franse en Nederlandse taal. Uiteindelijk mocht Van Dijk iets eerder naar de wisselbank dan zijn teamgenoten. Aan de 34-37 zege veranderde dat niets meer: tweemaal Dosen nog, Seppe Vandenboer en Jonathan Bromet met de laatste.

cover Milan De Grave kan terugkijken op een prima wedstrijd met Sporting Pelt tegen Visé

foto archief HSP / foto Reza