Nieuws

Door Frits Feuler – De eerste week van het nieuwe seizoen was nu niet bepaald wat landskampioen Volendam ervan gedacht had. Afgelopen zondag verloor de ploeg van Ricardo Clarijs het duel om de Super Cup van bekerwinnaar Aalsmeer, zaterdagavond leverde de lange reis naar Visé geen punten op: 36-33 verlies. Ter vergelijking: verleden aar eindigde het duel op Waalse bodem in 31-35, in Volendam 28-28. 

Daarbij: reeds na zeven minuten was het debuut van de van Houten overgekomen flankspeler Mitchel Luijten (20) voorbij. Zes minuten lang (inmiddels 5-0) wist Volendam nauwelijks een doeltreffend schot op de Visé-doelman af te geven. Luijten kreeg de kans om die hatelijke 0  van het bord te vegen. Zijn pingel spatte uiteen op de lat. In het teruglopen naar de defensie kwam de 20-jarige hoekspeler op een vreemde manier voor de eigen cirkel ten val en moest, na verzorging, van het veld worden gedragen met een knieblessure. Een kort debuut bij de landskampioen.  “Afwachten wat de komende dagen de onderzoeken opleveren,” aldus de onfortuinlijke linkspoot na afloop.

Binnen zes minuten een vlotte 5-0 voor de thuisploeg. Daarna het pijnlijke moment met Mitchel Luijten. Of zijn ploeg daaruit extra motivatie plukte? Feit is dat de score via 8-4 en 10-6 kantelde naar de eerste voorsprong bij 12-13 door een benutte pingel van oud-Visé-speler Florent Bourget. Halfweg leunden de gasten nog op een kleine marge: 14-15.

TWEEDE NEDERLAAG

Volendam-coach Ricardo Clarijs keek met gemengde gevoelens terug op die twee nederlaag binnen een week: “Grootste probleem was dat we vandaag teveel gemist hebben. 5-0 achter, tja, dan loop je achter de feiten aan. Dan komt er een beetje ritme, een kleine flow in en draaien we de score naar 13-15. Die veertiende treffer van Visé vond ik discutabel, maar kom. Dat moet je niet van de scheidsrechters laten afhangen daar moet je het niet op aan laten komen. Je mist zelf als ploeg veel te veel ballen. Er zat al druk op en dan komt er nog meer druk bij, ga je nog meer fouten maken omdat het niet loopt zoals het moet lopen. Visé is echt geen slecht team, daar kun je van verliezen.”

Kijkend naar de statistieken vindt Clarijs die vanaf de zomer na acht jaar niet meer actief op de HandbalAcademie, dat zij het goed gedaan hebben. “Onze percentages waren vandaag gewoon niet goed genoeg. En natuurlijk, op een aantal posities komen we wat kilo’s tekort. Veel schieten en de cirkel zoeken bij Visé, daar hadden we beter mee om moeten gaan. Er waren fases dat we dat wel onder controle hadden en onze tegenaanval konden rennen.” Ook hij weet dat als je de kansen niet afmaakt het een lastig verhaal wordt. “Dat neem je dat mee in de dekking. Onduidelijkheid, twijfel in het team. Te gehaast, fouten. Visé is dan goed genoeg om te winnen, scoren 36 keer. Defensief hebben wij dus een probleem, maar we hadden er ook 44 kunnen maken. Als je de dekking niet dicht timmert én de kansen niet afmaakt, verlies je. Simpel. Bij sport hoort winnen en verliezen. Een goede ploeg komt daar wel over heen. Dit kán gebeuren maar we moeten het niet laten gebeuren. Aan het einde van de rit moet je bij de eerste acht zitten.”

In deel twee zou 16-16 de voorlaatste gelijke stand worden. Uit alle hoeken en standen werd er vervolgens door beide ploegen gescoord waarbij Visé met alle macht marges van een, twee treffers fanatiek verdedigde. Bourget miste bij 20-18 vanaf de streep, liet bij 22-21 nogmaals een geheide kans onbenut. De Waalse opbouwrij was in goeden doen, Volendam moest het touw laten vieren, kwam niet meer op kop, probeerde het met een nog offensievere dekking. Zonder verbetering op het scorebord. in het slotkwartier (vanaf 24-23) vielen de doelpunten aan beide kanten als rijpe appels van de boom richting de 36-33 eindstand.

BLESSURES EN STUDIES

Visé-coach Pedrag Dosen was meer dan tevreden met de twee-punter. “Zeker in onze situatie, met allerlei perikelen rondom de absenties van onze studenten en geblesseerden. Hadzic bijvoorbeeld heeft zeven hechtingen in zijn mond, dat is niet lekker spelen. Heeft hij in een oefenduel met Bevo opgelopen. Hij mocht pas sinds tien dagen weer meedoen op de training. Yves Vancosen ligt er nog met een knieblessure zeker twee weken uit. Onze eerste keeper raakte tegen Dudelange geblesseerd aan zijn knie. Open wonde. Lof voor mijn ploeg dat ze dit zo heeft verwerkt.”

Ook Dosen zag dat het laatste kwartier alleen maar werd aangevallen. “Ik wilde het tempo uit de eerste helft terug zien, maar niet op deze manier! Tempo moet onze speelwijze worden, ook tegen de kampioen van Nederland, een mooie ploeg. Voor ons moet iedere wedstrijd een topper zijn. Compliment voor mijn team!”

Nagenoeg eenzelfde geluid bij Volendammer Sjors Hoogenberg. “Heftige wedstrijd, veel energie aan beide kanten. In het laatste kwartier geven zij echt gas en dan zie je dat we het lastig hebben. Zij blijven scoren, wij blijven heen en weer gaan. Energie zat erin maar we startten te langzaam,” aldus de 22-jarige opbouwer, nog nahijgend in de catacomben van de geleverde inspanningen. “We scoren in die eerste zes minuten niet, daarna draaien we het inderdaad om naar 14-15 bij rust. Na de rust opnieuw die matige start. Sloom. In de dekking stond ik goed, van daaruit kon ik aanvallend lekker meelopen in die betere fases op tegenaanval op ballen van Mirddyn en Craig. Dat was goed. Onze inspanningen waren vandaag niet genoeg.”

Na het verlies in een matig gespeeld duel om de Super Cup is dit de volgende tik binnen een week. Ook niet scherp genoeg? Over de voorbereiding op dit duel was hij duidelijk: “We wisten dat we wat hoger moesten staan, moesten ‘klappen’ op de opbouwers maar daardoor geef je weer extra ruimte weg aan de cirkel. Daar zat grotendeels het verschil,” aldus Hoogenberg die aan het vierde seizoen in de grensoverschrijdende competitie is begonnen. Met een schuin oog kijkt hij ook naar het buitenland. “Volendam is echt een topclub, plekje in het team gevonden. Ook privé hartstikke leuk. Kijken of er nog een stap in zit naar een andere competitie om door te groeien. Eerst maandag dit duel maar eens evalueren, kop omhoog, hard trainen  en dan vooruit blikken op Tachos.”

TRANSFER DUPONT

Vorig jaar speelde Simon Dupont nog voor het inmiddels ter ziele gegane Houthalen, nu draagt hij het wit-blauwe shirt van Visé. “Het eerste jaar in de Super Handball League was best wel stressvol,” opent hij het gesprek. “Nu weet ik wat me hier en daar te wachten staat.” International ook inmiddels. Het verschil is voor hem al duidelijk: “Hogere intensiteit hier,” aldus de lange opbouwer die wekelijks viermaal richting Wallonië koerst, dat prima combineert met een studie-op-afstand  en tegen Volendam veel speeltijd kreeg. “Bij Houthalen speelden we om niet te degraderen, hier gaat het om de prijzen. Hele verandering. Nee, was niet nerveus, waren goed voorbereid. Sterke tweede helft, niet meer los gelaten. In de dekking kunnen en moeten we nog sterker worden, dat klopt. In het laatste kwartier was het rennen en gooien van beide kanten, ja. Maandag korte evaluatie, dan de focus op het uitduel bij Hurry-Up.”

cover Mitchel Luijten, Sjors Hoogenberg en Simon Dupont

foto's archief HSP / foto Reza