Nieuws

Door Frits Feuler – De weg van de geleidelijkheid. Zo zou je de carrière van Nomi In de Braekt (22) uit Berg en Terblijt in één zin kunnen samenvatten. Rustig en weloverwogen stappen gemaakt. Actueel staat de defensiespecialiste / opbouwer bij het Duitse Füchse Berlin voor het tweede seizoen onder contract. Afgelopen voorjaar werd nipt de promotie naar de Bundesliga misgelopen: met 50 punten uit 30 duels eindigde Berlin gelijk met Nürtingen en slechts één punt achter kampioen en promovendus Leipzig. In de strijd om de tweede promotieplek bleek Halle-Neustadt begin juni tweemaal te sterk: 29-26 in het uitduel, 26-33 in het thuisduel.

Na vier duels heeft Berlin zich opnieuw in de top van het klassement gemeld: Nürtingen en Mainz gaan de ploeg uit de Duitse hoofdstad met één punt meer vooraf. Komende zaterdag komt Nürtingen op bezoek in Berlijn, drie weken later Mainz. Duels ook voor Nomi om naar uit te kijken. Tussendoor werd afgelopen zaterdag het bekerduel in de achtste finales, uit bij Rödertal waar landgenoten Bo Dekker en Rozemarijn Alderden actief zijn, met 30-31 gewonnen en is plaatsing bij de laatste acht een feit.    

In de Braekt maakte als zesjarige kennis met de handbalsport bij het plaatselijke Vilt/Be Quick, een fusieclub in de gemeente Valkenburg. Op haar dertiende verhuisde ze naar de jeugdopleiding van Vlug en Lenig en kwam stap voor stap in de eerste ploeg terecht waar ze onder trainer Edwin Janssen verder aan haar ontwikkeling werkte. Janssen vertrok naar VZV, dat in het seizoen 2024/2025 voor het eerst landskampioen werd.

EUROPEES MET VZV

 In de zomer van 2024 volgde In de Braekt haar trainer naar Noord-Holland en speelde ze een aantal Europese duels. Tussen 2022 en 2025 was In de Braekt ook actief op de HandbalAcademie  op Papendal. Met diverse nationale jeugdselecties maakte ze haar opwachting op EK’s en WK’s. In Arnhem maakte ze haar middelbare school af en combineerde ze vervolgens handbal met een studie Food en Business, met een vervolgopleiding Commerciële Economie aan de Johan Cruyff Academie. “In beide studies heb ik mijn Propedeuse behaald, de studie Food en Business heb ik niet afgerond,” aldus een trotse In de Braekt.  

Tegenslagen waren er ook: tijdens haar periode bij de nationale jeugdploeg U17 liep ze een kruisbandblessure op bij het EK in augustus 2021 in Georgië – Oranje pakte daar de Europese titel - die negen maanden revalidatie vergde. “Eerst heb ik thuis gerevalideerd, later werd dat steeds meer op Papendal,” kijkt de jeugdinternational terug op die vervelende periode. “Eerst verdedigen, dan pas denken aan aanvallen.” Dat vele verdedigen heeft haar sterker gemaakt, noem het een geluk bij een ongeluk. Net op tijd was ze fit voor het WK 2022 in Skopje, een evenement waar slechts een handvol jeugdige talenten in hun carrière aan mee mogen doen. In de Braekt is er daar eentje van.

Bizar toeval: toen voor In de Braekt de terugkeer op het veld weer aanstaande was, ging het op dezelfde manier mis met haar provinciegenoot Larissa Nüsser: ook zij scheurde haar voorste kruisband af. Waar In de Braekt in Nederland revalideerde, deed Nüsser dat bij haar ploeg in Denemarken. Beiden gedreven in hun sport, beiden wilden niks liever dan zo snel mogelijk weer tussen hun teamgenoten op het veld staan. 

OVERSTAP

Tot de zomer van 2024 droeg ze het blauwe shirt van Vlug en Lenig, daarna stapte ze dus over naar competitiegenoot VZV in het Noord-Hollandse ’t Veld. Ze groeide uit tot die betrouwbare verdedigster, pakte aanvallend ook haar minuten en doelpunten mee. Stap voor stap, haast in de luwte, maakte ze sprongen vooruit. En ineens was daar de belangstelling vanuit het buitenland: Duitsland nog wel. Dat werd ineens een moeilijke keuze voor In de Braekt: nog een jaartje in Noord-Holland blijven of de stap wagen? Zo’n kans komt maar één keer in ieders leven langs, moet de Limburgse gedacht hebben. De landstitel met VZV was het absolute sportieve hoogtepunt. Vijf jaar eredivisie konden ineens ‘ingeruild’ worden voor een sterkere competitie. Ze koos in de zomer van 2025 dus voor die nieuwe uitdaging: het werd een tweejarig contract bij Spreefüxxe Berlin dat inmiddels qua naamsbekendheid is overgegaan in Füchse Berlin als onderdeel van de talentvolle herentak. “Samen met mijn manager heb ik overlegd welke competitie in welk land voor mij geschikt was.”

DEBUUT

Kort na haar overstap maakte ze in oktober haar opwachting in Jong Oranje dat in de WK-kwalificatie tegen Bosnië-Herzegovina tweemaal de honneurs waarnam van ‘het grote Oranje’. “Mooie momenten,” herinnert ze zich dat debuut. De Berlijnse  ploeg, sinds 2019 onder leiding van oud-international Susann Müller - Duitslands beste handbalster in 2013 en in dat jaar topscorer van het WK - telt inmiddels naast de Limburgse In de Braekt nog drie Nederlandse speelsters: Anouk Nieuwenweg, Britt van der Baan en keepster Danique Trooster. De Nederlandse enclave heeft ieder een eigen appartement en komt regelmatig bij elkaar over de vloer.

Haar trainster is enthousiast over de snelle ontwikkelingen bij In de Braekt. Haar contract loopt tot het einde van dit seizoen. “Nomi is goed opgeleid, heeft een sterk schot en leest het spel uitstekend. In de verdediging kan ze met haar lengte het centrum versterken.” Dat ze na haar revalidatie eerst verdedigend actief werd, heeft haar op die positie binnen de ploeg alleen maar sterker gemaakt, weet men inmiddels ook in Berlijn. “Soms trek ik mee in de aanval, kan dan belangrijk zijn bij de afronding of bij het geven van een assist. Dat is per wedstrijd verschillend. Maar mijn belangrijkste taak blijft het om defensief de boel bij elkaar te houden.” Nu, na ruim een jaar in de Duitse competitie, is In de Braekt blij dat ze die grote stap gezet heeft. Twijfel sloeg snel om in vastberadenheid: dat ene doel voor ogen niet loslaten. Het is gebleken dat ze op het niveau van de tweede Bundesliga aardig mee kan.

AFSTAND

Ze volgde vorige zomer een trainingsstage in Berlijn, club en speelster waren het snel met elkaar eens. Wetende dat ze grotendeels alleen op haar appartement op zichzelf was aangewezen. Heimwee speelde toen in haar beleving ook een bepaalde rol, maar dat is achterhaald. De afstand tussen thuis en Berlijn is makkelijk in een paar uur per auto of trein te overbruggen. “Papa en mama komen vaak kijken, we hebben wekelijks veel telefonisch contact.” Zoals twee weken geleden: tijdens een vrij weekeinde reisde ze per trein naar Zuid-Limburg en bezocht een wedstrijd van de VZV-reserves die in Beek tegen BFC speelden. “Daar ken ik natuurlijk nog wat meiden, met enkelen heb ik bij VZV nog jeugdteams getraind. Leuk om weer even met elkaar bij te kletsen.”

Füchse Berlin heeft onder trainster Susann Müller (38) en manager Britta Lorenz een geweldige ontwikkeling doorgemaakt: een onafscheidelijk duo waar veel jonge talenten ‘bij in de leer gaan’. “We zijn hier nog niet klaar,” verkondigde het tweetal toen Müller haar contract tot 2029 verlengde, “zowel als ploeg alsook vereniging. Susann kan talenten motiveren, de kneepjes van het handbal fijn slijpen. Maar ook op het menselijk vlak is ze een geweldig voorbeeld. Gevoel voor het teamproces, dag in, dag uit. Elke training het maximale geven. Tactisch enorm sterk.” In de Braekt beaamt die werkwijze van haar trainster. “Ze kan haar visie heel duidelijk overbrengen, is rechtvaardig en enorm fanatiek. Tot voor kort speelde ze zelf nog mee als de nood aan de man was, dat is nu niet meer aan de orde.”

LAATSTE ACHT

Afgelopen zaterdag reisde de ploeg dus richting Rödertal voor een duel in de achtste finales van het bekertoernooi. Tweehonderd kilometer heen, tweehonderd terug. Die lange terugweg verloopt iets plezieriger als er gewonnen is. “Er zijn wedstrijden bij dat je pas op zondagmorgen vroeg, bij het krieken van de dag, weer in Berlijn terug bent. Vermoeiend? Ja en nee. I-pad mee om een filmpje te kijken, een boek en natuurlijk muziek. In mijn vrije tijd lees ik veel, ik geniet ook echt van die vrije momenten. In een wereldstad als Berlijn is genoeg te beleven. Vaker ga ik met een aantal meiden koffie drinken of lunchen, kletsen over van alles en nog wat.” Zoals dat ene moment waarbij ze binnen één minuut na het beginsignaal meteen met een tijdstraf terug kon naar de bank. Ze kan er nu nog om lachen.

De hele week is goed gevuld met kracht- en baltrainingen. Tweemaal per dag, alleen de woensdagmiddag is vrij. Op donderdag en vrijdag volgen nog video-analyses, in het weekeinde de wedstrijden. “Als ploeg krijgen we wel eens een uitnodiging om naar de mannenploeg te komen kijken. Een topploeg, met tophandballers. Sommige meiden nemen die uitnodiging aan, zelf ben ik nog niet wezen kijken. Ik volg meer het vrouwenhandbal, ook de Nederlandse competitie.” Of er ooit die ene plek in het grote Oranje komt? “Geen idee. Zoiets is van veel factoren afhankelijk.” Duidelijk is wel dat de huidige generatie niet ‘het eeuwige handballeven’ heeft. Op de korte en langere termijn zal er vers bloed moeten worden ingebracht vanuit de talentvolle jeugdlichting. Daar hoort In de Braekt zeker bij.

cover Nomi In de Braekt in het shirt van Füchse Berlin, foto Christoph Papel