Nieuws

Door Frits Feuler / Handbal Oost – Het weekeinde van de beslissingen: ‘to be or not to be’. Een kijkje in de eerste divisie bij de vrouwen waar vier clubs over twee wedstrijden tegen degradatie knokten. Verliezen was geen optie, winnen des te meer. Wijhe’92 had vorige week het thuisduel tegen VELO met een voordelige marge van drie afgesloten, maar in Wateringen ging het zaterdagavond mis: 30-22 verlies.

Ook de beide Limburgse vertegenwoordigers MEOS en BFC hielden het spannend. Een duel ook dat in het teken stond van het afscheid van de beide trainers: bij BFC vertrekt Eefje Huijsmans na twee zware seizoenen, bij MEOS draagt Matthijs Woolderink het stokje over aan Guido Torenbeek. In Nederweert won MEOS met 20-18, in een volle sporthal De Haamen sloeg BFC na rust toe: 29-19 (10-9).

Het duel stond bol van de spanning, zenuwen bij iedereen op en naast de speelvloer. Dat maakte het duel enerzijds vermakelijk, aan de andere kant was het ook ergerlijk dat beide ploegen grossierden in technische fouten, brisante missers en gigantische misverstanden. De aanmoedigingen van de bijna 300 fans vanaf de tribunes zweepten de ploegen op naar een tempo dat voor sommigen iets te hoog gegrepen was.

JEUGDIGE KEEPSTER STOPT

Bij BFC viel de 18-jarige Fauve Huinen op met een aantal geweldige stops: vanuit de hoek, vanaf de cirkel, vanuit de break. En, niet oneblangrijk, oog voor het lege doel aan de overkant. Een bal keihard op haar gezicht mocht de pret niet drukken, even aan de kant verzorgen en hup, terug onder de lat. De uit Schinveld afkomstige  keepster, afgelopen zomer overgekomen van de A-jeugd van Vlug en Lenig, heeft besloten haar studie geneeskunde in Maastricht de voorhand te geven boven het handballen. Een besluit dat toelichting behoeft.

                      Fauve Huinen

“Eerste jaar zit er bijna op. Ik merk dat alle drukte met reizen voor studie en handballen me ontzettend zwaar valt, opgeteld bij de vele uren die ik onderweg ben. Dus heb ik besloten te stoppen. Jammer, ja. We hebben een moeizaam jaar gehad, met een krappe selectie. De andere twee keepsters waren lang geblesseerd, ik werd gehaald om die plek onder de lat op te vangen. Eentje weer terug, maar nu weer opnieuw aan de kant. Ik heb ervaren dat de stap van A-jeugd naar eerste divisie best lastig is. Groter dan ik dacht. Ik ga zeker de keeperstrainingen van Dick Mastebroek missen,” lacht ze. “Hij doet dat erg leuk, erg leerzaam. Stappen gemaakt. Nee, hij was niet blij met mijn besluit. Maar wie weet: als het in het najaar toch weer kriebelt, kom ik terug bij BFC. Zeg nooit nooit. Super leuk seizoen hier gehad. Eerst genieten van het studentenleven in Maastricht genieten.”

HOOGZWANGERE COACH

Voor het laatst op de BFC-bank de hoogzwangere coach Eefje Huijsmans (40), voormalig speelster van BFC, Quintus, Lintfort, Handbal Venlo, Initia Hasselt, opnieuw Lintfort en terug bij de Beekse Fusie club in 2018 waar ze in 2022 haar actieve carrière afsloot. Met Quintus won ze de nationale beker in 2008, met Lintfort promoveerde ze in 2010 naar de tweede Bundesliga. In oktober 2024 nam ze de vrouwenploeg van BFC onder haar hoede, toen nog met een ruime selectie, dit seizoen met een beduidend minder aantal. Talent en passie, dat is wat ze over wil dragen op deze BFC-lichting. Aanvoerster Ieke Creemers omschreef haar bij het afscheid vrij nauwkeurig: “Je had altijd het geduld met ons, ook al moest je honderd keer iets uitleggen.”

“Spannend en opgelucht tegelijk,” keek ze terug op het enerverende duel. “Mooi dat ik het zo kan afsluiten. Afscheid nemen met een degradatie is niet fijn. De laatste wedstrijden had ik dan sowieso niet kunnen meemaken, want vanaf morgen ga ik met zwangerschapsverlof bij mijn werkgever MEDI Sport in Geleen. Heel hard gewerkt, het eerste jaar was iets makkelijker omdat we meer speelsters ter beschikking hadden, dit jaar was het knokken door en voor iedereen. Mooi dat we dit met deze marge nog over de streep hebben kunnen trekken. Wat ik in de rust, bij 10-9 gezegd heb? Poeh! Vorige week was het 9-9, dit zijn wedstrijden waar veel spanning op zit. Dekking goed, maar in de aanval meer in de breedte spelen en een tegen een gaan. Natuurlijk, het wordt er niet altijd mooier op. Zeker als de tegenstander ook nog zeven tegen zes gaat spelen. Een kwartier voor tijd had ik het gevoel dat we er waren. Slim zijn, goed uitspelen. En dat deden ze super. De volgende trainer moet weer opnieuw bouwen. En te zijner tijd kom ik de baby showen!”

TELEURSTELLING

Vreugde en verdriet dicht bij elkaar. Waar BFC op de vloer aan het bier ging, droop MEOS teleurgesteld af. Coach Matthijs Woolderink had zijn afscheidsduel anders voorgesteld. “We kwamen met veel vertrouwen naar Beek, ondanks ons moeilijke seizoen door allerlei factoren. De eerste helft gaf geen aanleiding om te twijfelen. Na rust was dat plots anders, we werden overlopen, kwamen moeilijk tot scoren. Schlemielige treffers tegen, het zat ineens niet meer mee. Maar je moet reëel zijn: als je met tien verschil verliest ben je niet goed genoeg. Een aantal speelsters stopt of vertrekt, met de nieuwe trainer en de jeugdige talenten moet er vanuit de tweede divisie opnieuw gebouwd worden.”

LEES OOK: 

https://www.handbalstartpunt.nl/nieuws/velo-handhaaft-zich-knap-hellas-ruim-op-achterstand-voor-return/

BERUSTING BIJ WIJHE’92 NA DEGRADATIE

Het is Wijhe’92 niet gelukt om zich te handhaven in de eerste divisie. De voorsprong van drie punten in de eerste wedstrijd tegen concurrent VELO bleek in de return in Wateringen niet voldoende. “Natuurlijk is het balen, je wilt zo hoog mogelijk spelen, maar we stonden wel het hele seizoen al onderaan”, toonde Sanne Huis in ’t Veld zich realistisch na de 30-22 nederlaag. “Dus nu degradatie definitief is, zitten we niet helemaal in zak en as. Al gingen we vanavond wel met vertrouwen naar VELO toe.” Dat was ook logisch, want het eerste duel had Wijhe vorige week nog verrassend gewonnen met 31-28. De voordelige marge leek ruim dertig minuten lang voldoende voor handhaving, maar in de tweede helft ging het helemaal mis.

Huis in ’t Veld: “Na 16-16 lukte er niks meer bij ons en ging bij VELO alles goed. Hun publiek ging erachter staan. Dat was echt in ons nadeel, zij waren luid aanwezig. Het bouwde vertrouwen bij hen op en wij werden weggespeeld. Nee, het werd niet meer spannend, we konden het niet meer opbrengen.”

STOPPERS

En dus is het doek voor Wijhe in de op een na hoogste divisie definitief gevallen. “Volgend seizoen hebben we in de tweede divisie wellicht iets meer ademruimte, hoewel daar ook genoeg lastige tegenstanders zijn”, weet Huis in ’t Veld. “Dan kunnen we bouwen aan het team, want er stopt een aantal spelers bij ons.” De 29-jarige Huis in ’t Veld zelf is er daar één van. “Ik vind het mooi geweest, na elf seizoenen in dames 1 is het tijd voor andere dingen. En is het ook tijd voor andere meiden om het over te nemen. Ik wil wel blijven handballen, maar niet op dit niveau. Ik weet nog niet precies wat ik volgend jaar ga doen.” Ook haar zusje Jara keert na de zomer niet terug in het eerste. Zij gaat reizen en zal de wedstrijden die ze er wel is in dames 3 spelen. Daarnaast stoppen Romy Boerkamp, Rosel Oostveen, Maartje Temmink en Joyce Legebeke eveneens in het eerste. Maar er is ook goed nieuws te melden. In tegenstelling tot eerdere berichten heeft trainster Helma Meijerman toch besloten in Wijhe te blijven. Huis in ’t Veld: “Daar zijn we heel blij mee.”

Het seizoen zit er overigens nog niet helemaal op voor Wijhe. De ploeg speelt de komende weken nog twee keer om plek dertien en veertien. “Het is lastig om je daarvoor op te laden, maar we gaan gewoon trainen en ook die wedstrijden spelen. Ik heb heel mooie jaren gehad in dames 1 en het is jammer dat ik met degradatie moet stoppen. Maar ik hoop voor het eigen publiek nog afscheid te kunnen nemen.”

cover Aan publieke belangstelling bij BFC tegen MEOS geen gebrek, foto HSP