Nieuws

Door Frits Feuler – Met enige regelmaat is een bezoekje aan een wedstrijd in de eerste divisie hoogst interessant. Het verleden leert dat er dan altijd wel ‘iets’ te beleven is en verrassingen nooit ver weg zijn. Zo ook zaterdagavond toen koploper Oliveo – Onze Leus Is Vooruit En Overwinnen – uit Pijnacker met een bus vol luidruchtige fans afzakte naar Gemini in het Zuid-Limburgse Voerendaal. Die ploeg was vijf duels in de eigen Joffer nog niet verslagen, zou ook deze keer niet gaan gebeuren. Althans, dat waren de plannen. Maar het liep anders. Na een 11-11 ruststand, tussenstanden van 18-14 en 21-18 sloegen de gasten in de laatste drie minuten keihard toe: 21-22.

Dolle pret na afloop onder de meegereisde fans op de goed gevulde, vernieuwde tribune. Waar de ploeg van coach Robin Vendeloo de ene na de andere vreugdekreet slaakte, was er aan de andere kant berusting. Stof tot nadenken: “Hadden wij die vijf pingels benut, dan waren de punten voor ons,” klonk het. Doelman Cas van der Harst, met een verleden bij Quintus, erkende na afloop ook dat die strafworpen cruciaal waren geweest. “Zelf kon ik er een paar pakken, de rest verdween naast of op het houtwerk.”

PRIMA KEEPERS

Ruim twee jaar staat Van der Harst in Pijnacker onder de lat, zijn oude club waar hij met handbal is begonnen. “Retespannend inderdaad,” kan hij een lach niet onderdrukken. Op het veld bij beide partijen af en toe chaos in het spel, afgewisseld met fraaie combinaties, schitterende doelpunten, prima verdedigen waarbij regelmatig wat technieken uit de judosport werden toegepast als er weer eens een tegenstander naar de vloer ging. Maar ook het keeperswerk van Van der Harst en Gemini-collega Bram Kleijkers mocht er wezen. “Te slordig in in de afronding, de dekking was wat mij betreft prima. Ja, je hebt gelijk, in het centrum doet Luuk de Visser zo’n beetje alles wat God verboden heeft. Maar dit soort spelers heb je ook nodig als je wilt winnen. Stuurt heel goed aan, prima kerel. Ik had het terecht gevonden als het een puntendeling was geworden. Blij dat het niet zo was.” Ook lof voor Kleijkers: “Die stond ook prima te keepen. Ik genoot ook van zijn vele stops.

Stel, Oliveo promoveert, ben je er dan nog bij in de eredivisie? “Zeker! Ik kijk het per seizoen aan, denk nog niet aan stoppen op 29-jarige leeftijd! Zeker als jet zo gezellig blijft is stoppen geen optie. Heb hier en daar nog wel een paar verbeterpunten in mijn spel, was soms iets te snel naar een hoek terwijl de bal juist in de andere richting verdween. Omschakelen, bij een paar ballen niet echt scherp. Ik stond er wel toen ik er moest staan. Althans, dat dacht ik, toch?”

KEEPEN OP ERVARING

Ook Gemini-keeper Bram Kleijkers kan terugzien op een prima wedstrijd. Net als zijn collega aan de overkant plakte hij de ene na de andere stop achter zijn naam, Oliveo had blijkbaar niet op de ervaring van de ex-doelman van LIONS (2018-2024) en Sporting Pelt (2024-2026) gerekend. “Puntje hadden we zeker verdiend, maar in de slotfase verspelen we een marge van drie treffers. Zonde. We hadden moeten winnen!” Voor Kleijkers zijn alle tegenstanders dit seizoen grote onbekenden. “Ik keep puur op mijn ervaring en dat hoort zo.” Handbal vindt hij nog altijd leuk, dus keerde hij terug naar de plek waar hij ooit met neef Luc Steins en broer Martijn de eerste stappen zette: Gemini, een fusieclub die eind jaren tachtig ontstaan is uit Hellas Klimmen en Voerendaal.

“De vele reistijd vanuit Heerlen naar Neerpelt begonnen naast mijn baan zwaar te wegen, dus koos ik deze zomer voor een terugkeer. Het spelen op hoog niveau ging ten koste van het sociale leven, dat houdt een keer op. Hier een leuke groep aangetroffen, met nog een aantal spelers uit vroegere tijden.” Voor de neutrale toeschouwer was het nogal hinderlijk dat de kleuren shirts van de twee teams niet goed te onderscheiden waren. Kleijkers, bekend om zijn perfecte lange ballen richting de voorwaartsen: “Voor mij niet, ik geen enkele bal naar de verkeerde speler gegooid!” Teleurgesteld was hij wel over het missen van zoveel strafworpen. “Tegen coach Maurice Janssen heb ik gezegd, dat ik de volgende penalty’s ga nemen,” vertelt hij met een knipoog. Kleijkers is overtuigd dat met dit Gemini over twee jaar in de Super Handball League gespeeld gaat worden: “En dan komt mijn broer Martijn meehelpen!’’ klinkt het vol overtuiging. Waarvan akte.

Het arbitrale duo Carlijn Kleinpenning en Lara Beatriz Reis dos Santos had de handen meer dan vol om de vaak rollebollende spelers in bedwang te houden. Waar mogelijk liet het koppel doorspelen, maar soms was dat één stap te ver. Opmerkelijk: met hun kleinere gestaltes bleven ze tussen al die grote mannen nog redelijk overeind. Maar het kostte zichtbaar moeite. Vier gele kaarten en vier tijdstraffen waren uiteindelijk nodig om de boel ‘heel’ te houden.

Doelpunten waren in de eerste helft (11-11) schaars. Bij 5-7 en 9-11 leken de gasten de overhand te krijgen maar Gemini antwoordde telkens adequaat. De vele lijf-aan-lijf gevechten kostten zichtbaar kracht, dus oogden verdedigende acties niet altijd even correct en werden er aan twee kanten meerdere koka’s, ippons en waza-ari’s gescoord. Het hoge tempo hield na rust aan, met veel technische fouten tussendoor. Toen Andy Botermans door Gemini van een persoonlijke bewaker werd voorzien, dreigde het mis te gaan: 18-14. Die marge kon de thuisploeg niet over de streep trekken en moest in de laatste drie minuten afstand doen van de twee punten: 21-22.  

STRAFWORPEN

Gemini probeerde het in de wedstrijd met verschillende strafworpnemers, die kort voor ‘de daad’ bezoek kregen van de ervaren Luc van Steenbergen. “Ja, ik praatte wat tegen die gozers, probeerde hen uit de concentratie te halen. En dat lukte.” Niet leuk, maar wel effectief. De 29-jarige routinier, met eveneens een verleden bij Quintus, heeft het ontzettend naar zijn zin in Pijnacker. “Degraderen uit de eerste divisie, kort daarop weer promotie en nu op kop! We willen met z’n allen naar de eredivisie, met deze groep van jonge en talentvolle spelers en aan paar ervaren krachten. “Dit hier was een bewogen wedstrijd, we hadden zomaar zonder punten naar huis kunnen gaan. Ging alle kanten op, vier achter, komen terug, drie achter, komen terug. In de laatste paar seconden pakken we gelukkig de winst. Mooie punten.”

Zelfkritisch is hij zeker, kent ook zijn rol binnen de ploeg. “Het venijn zit in mijn spel, je wordt zelf en je teamgenoten een paar keer flink aangepakt en dan wil je het voor de ploeg oppakken. Wil altijd winnen, vechten tot aan de grens. Waar ik moet staan in de ploeg, ga ik staan, al is dat aan de cirkel,” lacht de bijna tweemeter lange opbouwer. “Dat missen van die strafworpen noem ik ook wel een beetje mijn verdienste. Kleine dingetjes meepakken voor de ploeg. Vorig jaar hadden we het hier ook knap lastig, nu is het anders: tien voor met rust, aan het einde met twee verloren. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen! Nu een mooie maar lange terugreis, gaat veel bier in!”

UITSLAGEN EN STANDEN: http://www.handbalstartpunt.nl/uitslagen

cover Oliveo viert met de meegereisde fans de zwaar bevochten zege op Gemini in Voerendaal

foto's HSP